# دثث — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%AB%D8%AB/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%AB%D8%AB/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دثث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%AB%D8%AB.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دثث

الدث  : أضعف  المطر  وأخفه، وجمعه دثاث. وقد دثت السماء تدث. وهي الدثة للمطر  الضعيف، كالدثاث  بالكسر. وقال ابن الأعرابي: الدث: الرك من المطر، أنشد ابن دريد عن عبد الرحمن عن عمه:
  قلفع روض شربت دثاثا                      منبثة تفزها انبـثـاثـا ودثتهم السماء تدثهم دثا، قال أعرابي: أصابتنا السماء بدث لا يرضى الحاضر، ويؤذي المسافر. وأرض مدثوثة، وقد دثت دثا. الدث  :الرمى المقارب  ، وفي نسخة: المتقارب  من وراء الثياب  دثه يدثه دثا. الدث  :الضرب المؤلم  . ودثته الحمى تدثه دثا: أوجعته. ودثه بالعصا: ضربه. الدث والدف  :الجنب  . الدث  :الدفع  . الدث  :الرجم من الخبر  ، كذا نقله الصاغاني. الدث  :الالتواء  في الجنب أو  في الجسد  من غير داء، وقد دث الرجل دثا ودثة.  والدثاث  كرمان  :صياد والطير بالمخذفة  ، نقله الصاغاني.  والدثة بالضم: الزكام القليل  ، عن أبي عمرو.
 ومما يستدرك عليه: الدث: الرمى بالحجارة. نقله الصاغاني والدثاثة: الالتواء في اللسان. نقله الزمخشري.

### Türkçe

**الدث**: yağmurun en zayıfı ve en hafifi; çoğulu **دثاث**. Ve gök **دثت** eder, **تدث**. O, zayıf yağmur için **الدثة**’dir; kesre ile **الدثاث** gibi. İbnü’l-A‘râbî dedi: **الدث**: yağmurdan **الرك**; İbn Düreyd, Abdurrahman’dan, o da amcasından şu beyti rivayet ederek okudu:
  قلفع روض شربت **دثاثا**                      منبثة تفزها انبـثـاثـا
Ve gök onları **دثتهم** eder; onları **تدثهم**; **دثا** (ile). Bir bedevî dedi: “Bize gök, hazır olanın razı olmayacağı, yolcuya eziyet eden bir **دث** ile isabet etti.” Ve **أرض مدثوثة**; ve **دثت** (o) **دثا**. **الدث**: yakın **الرمى**; bir nüshada: elbiselerin arkasından **المتقارب**; onu **دثه** eder, onu **يدثه**; **دثا** (ile). **الدث**: acı veren vurma. Ve **دثته** ateşli hastalık, onu **تدثه**; **دثا** (ile): onu acıttı. Ve onu sopayla **دثه**: onu vurdu. **الدث** ve **الدف**: yan. **الدث**: itme. **الدث**: haberden **الرجم**; böylece Sâgânî nakletti. **الدث**: yanda yahut bedende, hastalık olmaksızın burkulma; ve adam **دث** etti; **دثا** ve **دثة**. Ve **الدثاث** (Rummân gibi): sapanla kuş avcısı; Sâgânî nakletti. Ve zamme ile **الدثة**: az nezle; Ebû Amr’dan.

Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: **الدث**: taşlarla **الرمى**. Sâgânî nakletti. Ve **الدثاثة**: dilde burkulma. Zemahşerî nakletti.
