# دحم — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%AD%D9%85/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%AD%D9%85/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دحم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%AD%D9%85.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: دحم

باب الحاء والدال والميم معهما
حدم، دحم، مدح، حمد مستعملات
حدم:
الحَدْم: شِدَّة إحماء الشَّيْء بحرِّ الشمس والنار، تقول: حَدَمَه كذا فاحتَدَمَ.
والحَدْمٍ: التَزَيُّد في الجَرْي، وتقول إذا أَوْزَعْتها بتحريك الساق: واحتَدَمَتْ جرياً، قال الأعشى:
وإدلاجِ لَيْلٍ على غِرَّةٍ		وهاجرةٍ حَرُّها مُحتَدِمْ
دحم:
دَحْمٌ ودَحْمان من اسمان، والدَّحْم: النِّكاح، دَحَمَها يَدْحَمُها دَحْماً.
مدح:
المَدْح: مقيض الهجاء وهو حُسْن الثَّناء. والمِدْحة اسم المديح، وجمعه مَدائحُ ومِدَحٌ، يقال: مَدَحْتُه وامتَدَحْتُه.
حمد:
الحَمْدُ: نقيض الذَّمّ، يقال: بَلَوته فأحْمَدْتُه أيْ وجَدْتُه حَميداً محمودَ الفِعَال.
وحَمِدْتُه على ذلك، ومنه المَحْمَدة. وحُماداكَ أنْ َتْفَعل كذا أي: حَمْدُك، وحُماداكَ أنْ تنجُو من فُلان رأسْاً برأْس.
والتَحميد: كَثرة حَمْد الله بحُسن المَحامد.
وأَحْمَدَ الرجلُ: أي: فَعَلَ فَعِلا يُحْمَدُ عليه، قال الأعشى:
وأَحْمَدْتَ إذْ نَجَّيْتَ بالأمْسِ صِرْمةً		لها غَدَداتٌ واللَّواحِقُ تَـلْـحَـقُ
والحَمْدُ: الثناء.
وخمسةٌ من الأنبياء ذوو اسمَيْن: أحمَدُ ومُحَمَّد -صلى الله عليه وعلى آله وسلم- وعيسى والمسيح، وذو الكِفْل وإِلياس، وإسرائيل ويعقوب، ويونُس وذو النُّون - عليهم السلام وعلى غيرهم من أنبيائه-.
وقولهم: أحْمَدُ إليكَ اللهَ أي: معَكَ، ويقال: إنّما هو كقولك: أشكُو إليك.
وقوله: إنّي أحمَدُ إليكم غَسْلَ الإِحليل، أيْ أرْضَى لكم ذلك.

### Türkçe

باب **الحاء** ve **الدال** ve **الميم** onlarla birlikte
**حدم**، **دحم**، **مدح**، **حمد** kullanımdadırlar.

**حدم**:
**الحَدْم**: şeyin, güneşin ve ateşin hararetiyle ısınmasının şiddetidir; dersin ki: **حَدَمَه** şöyle; böylece **فاحتَدَمَ**.
Ve **الحَدْمٍ**: koşuda artma; ve dersin ki, onu bacağın hareket ettirilmesiyle sevk ettiğin zaman: ve koşu bakımından **واحتَدَمَتْ**. el-A‘şâ dedi ki:
وإدلاجِ لَيْلٍ على غِرَّةٍ		وهاجرةٍ حَرُّها مُحتَدِمْ

**دحم**:
**دَحْمٌ** ve **دَحْمان** iki isimdir; ve **الدَّحْم**: cinsel birleşmedir; **دَحَمَها يَدْحَمُها دَحْماً**.

**مدح**:
**المَدْح**: hicvin karşılığıdır; o, övgünün güzelliğidir. Ve **المِدْحة** medihin adıdır; onun çoğulu **مَدائحُ** ve **مِدَحٌ**’dır. Denir: **مَدَحْتُه** ve **امتَدَحْتُه**.

**حمد**:
**الحَمْدُ**: zemmin karşılığıdır. Denir: onu denedim de **فأحْمَدْتُه**; yani onu, fiili övülmüş, övülen bir kimse olarak buldum.
Ve onu bunun üzerine **وحَمِدْتُه**; ondan da **المَحْمَدة**. Ve **وحُماداكَ** şu ki şunu yapasın; yani: senin hamdin. Ve **وحُماداكَ** şu ki falandan başa baş kurtulasın.
Ve **التَحميد**: güzel hamdlerle Allah’ı çokça hamdetmektir.
Ve **أَحْمَدَ** adam: yani, kendisi üzerine hamdedilecek bir fiil yaptı. el-A‘şâ dedi ki:
وأَحْمَدْتَ إذْ نَجَّيْتَ بالأمْسِ صِرْمةً		لها غَدَداتٌ واللَّواحِقُ تَـلْـحَـقُ
Ve **الحَمْدُ**: senadır.
Ve peygamberlerden beşi iki isim sahibidir: **أحمَدُ** ve **مُحَمَّد** -Allah ona ve âline salât ve selâm etsin-; ve Îsâ ve Mesîh; ve Zü’l-Kifl ve İlyâs; ve İsrâîl ve Ya‘kûb; ve Yûnus ve Zü’n-Nûn -onlara selâm ve O’nun peygamberlerinden başkalarına da-.
Ve onların sözü: **أحْمَدُ إليكَ اللهَ**; yani: seninle beraberdir. Ve denir ki: ancak o, senin “sana şikâyet ediyorum” sözün gibidir.
Ve onun sözü: **إنّي أحمَدُ إليكم غَسْلَ الإِحليل**; yani: size bunu razı görürüm.
