# دحم — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%AD%D9%85/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%AD%D9%85/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دحم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%AD%D9%85.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: دحم

الدَّحْمُ: الدفع الشديد. ابن الأَعرابي: دَحَمَهُ دَحْماً إذا دفعه؛ قال رؤبة:
ما لم يُبِجْ يَأْجُوجَ رَدْمٌ يَدْحَمُهْ
أَي يدفعه؛ ومنه سمي الرجل دَحْمانَ ودُحَيْماً. والدَّحْمُ: النكاح. ودَحَمَ المرأة يَدْحَمُها دَحْماً: نكحها؛ ومنه حديث أبي هريرة عن النبي، صلى الله عليه وسلم: أَنه قيل له أنَطَأُ في الجنة؟ قال: نعم والذي نفسي بيده دَحْماً دَحْماً، فإذا قام عنها رَجعَتْ مُطَهَّرَةً بِكْراً قال ابن الأَثير: هو النكاح والوطء بدفع وإزعاج، وانتصابه بفعل مضمر أي يَدْحَمُونَ دَحْماً يجامعون، والتكرير للتأكيد، هو بمنزلة قولهم لقيتهم رجلاً رجلاً، أي دَحْماً بعد دَحْمٍ. وفي حديث: أبي الدرداء: وذكر أهل الجنة فقال إنما يَدْحَمُونَهُنَّ دَحْماً. وهو من دِحْمِ فلان أَي من أَصله وشَجَرته؛ عن كراع. وقد سَمّتْ دَحْماً ودُحَيْماً ودَحْمانَ. ودَحْمَةُ: اسم امرأة؛ قال أَبو النجم:
لم يَقْضِ أَن يَمْلِكَنا ابْنُ الدَّحَمَهْ
حَرَّكَ احتياجاً، يعني يَزيدَ بن المُهَلَّبِ.

### Türkçe

**الدَّحْمُ**: şiddetli itme. İbnü’l-A‘râbî: **دَحَمَهُ دَحْماً**; onu ittiği zaman (böyledir); Rü’be dedi ki:

ما لم يُبِجْ يَأْجُوجَ رَدْمٌ يَدْحَمُهْ

Yani onu iter; bundan dolayı adama **دَحْمانَ** ve **دُحَيْماً** adı verilmiştir. Ve **الدَّحْمُ**: cinsel birleşme.

Ve **دَحَمَ المرأة يَدْحَمُها دَحْماً**: onunla cinsel birleşti; bundan (olarak) Nebî’den, sallallahu aleyhi ve sellem, Ebû Hureyre hadisi: ona “Cennette cinsel ilişkiye girer miyiz?” denildiği; dedi ki: “Evet; nefsi elinde olana yemin olsun, **دَحْماً دَحْماً**; ondan kalktığı zaman, arınmış, bakire olarak geri döner.” İbnü’l-Esîr dedi ki: O, itme ve sarsma ile cinsel birleşme ve cima‘dır; onun nasbı, gizli bir fiil iledir; yani “**يَدْحَمُونَ دَحْماً**”: cinsel birleşirler; tekrar, pekiştirme içindir; “Onlarla adam adam karşılaştım” sözleri menzilesindedir; yani **دَحْماً**dan sonra **دَحْمٍ**.

Ve bir hadiste: Ebû’d-Derdâ’nın (hadisinde): cennet ehli anıldı da dedi ki: “Onlar ancak onları **دَحْماً** ile **يَدْحَمُونَهُنَّ**.” Ve o, falanın **دِحْمِ**’indendir; yani onun aslındandır ve şeceresindendir; Kurâ‘dan (rivayetle). Ve **دَحْماً** ve **دُحَيْماً** ve **دَحْمانَ** diye adlandırmıştır. Ve **دَحْمَةُ**: bir kadının adıdır; Ebû’n-Necm dedi ki:

لم يَقْضِ أَن يَمْلِكَنا ابْنُ الدَّحَمَهْ

İhtiyaç sebebiyle hareket ettirdi; yani Yezîd b. el-Mühelleb’i.
