# دردح — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B1%D8%AF%D8%AD/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B1%D8%AF%D8%AD/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دردح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B1%D8%AF%D8%AD.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دردح

الدردح، بالكسر  فيهما هو  المولع بالشيء. و  الدردح  العجوز، والشيخ الهم  . وشيخ دردح، أي كبير. وقيل: الدردح: المسن الذي ذهبت أسنانه. في التهذيب: الدردحة،  بهاء، المرأة التي طولها وعرضها سواء، ج درادح  قال أبو وجزة:
  وإذ هي البكر الهجان إذا مشت                      أبى لا يماشيها القصار الدرادح الدردح  من الإبل: التي أكلت أسنانها ولصقت بحنكها كبرا  ، قال الأزهري في ترجمة  علهز   ناب علهز  ودردح: هي التي فيها بقية وقد أسنت.

### Türkçe

**الدردح**, ikisi hakkında kesre iledir; o, şeye düşkün olandır. Ve **الدردح** yaşlı kadın; ve kederli ihtiyar. Ve **شيخ دردح**, yani büyük. Ve denildi: **الدردح**: dişleri gitmiş yaşlı kimse.

**في التهذيب**: **الدردحة**, هاء ile; boyu ile eni eşit olan kadın; çoğulu **درادح**. Ebû Vecze dedi:

وإذ هي البكر الهجان إذا مشت                      أبى لا يماشيها القصار الدرادح

**الدردح** develerden: dişlerini yemiş ve büyüklükten dolayı damağına yapışmış olan; Ezherî, **علهز** maddesinde dedi: **ناب علهز** ve **دردح**: onda bir kalıntı bulunan ve yaşlanmış olan odur.
