# درش — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B1%D8%B4/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B1%D8%B4/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [درش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B1%D8%B4.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: درش

الدرشة: بالضم: اللجاجة، نقله الصاغاني. قثلت: ومنه اشتقاق الدرويش، فعليل، منه إن كان عربيا، بمعنى الفقير الشحاذ السائل، وقد تلاعبت باستعماله العرب أخيرا، وغالب ظني أنها فارسية، وقد سبق لي فيها تأليف رسالة مستقلة، إذ سئلت عنها. والدارش: جلد، م، معروف، كما في الصحاح، وزاد في اللسان أسود، قال المصنف: كأنه فارسي الأصل، وهو ظن ابن دريد أيضا.

### Türkçe

**الدرشة**: (ötre ile:) inatçılık/direnme; bunu الصاغاني nakletti. Denildi: Bundan **الدرويش**’in اشتقاقı; فعليل (vezninde); ondan, eğer Arapça ise, “fakir, dilenci, isteyen” mânâsıyla; Araplar onu kullanmakta son zamanlarda (birbirleriyle) oynamışlardır; ve benim zannımın galibi, onun Farsça olduğudur; ve bana onun hakkında soru sorulduğunda, onda müstakil bir risale telif etmek daha önce bana nasip olmuştu. Ve **الدارش**: deri; (çoğulu) **م**; ma‘ruf; **الصحاح**’ta olduğu gibi; ve **اللسان**’da “siyah”ı artırdı; المصنف dedi: Sanki asıl itibarıyla Farsçadır; ve bu, İbn Düreyd’in de zannıdır.
