# دسكر — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B3%D9%83%D8%B1/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B3%D9%83%D8%B1/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دسكر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B3%D9%83%D8%B1.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دسكر

الدسكرة، أهمله الجوهري. وقال الصغاني: هي القرية، قاله الأزهري. والدسكرة: الصومعة، عن أبي عمرو. وفي جامع القزاز: الدسكرة: الأرض المستوية. وقيل: الدسكرة: بيوت الأعاجم يكون فيها الشراب والملاهي. قال الأخطل:
  في قباب عند دسكرة                      حولها الزيتون قد ينعا

  قال الأخفش: الصحيح أن البيت ليزيد بن معاوية، وزعم ابن السيد أنه لأبي دهبل وقيل للأحوص. أو الدسكرة: بناء كالقصر حوله بيوت ومنازل للخدم والحشم، كذا في المغيث في غريب الحديث لأبي موسى. قال الليث: يكون للملوك، ومثله في جامع القزاز. ج دساكر، ليست بعربية محضة. وفي حديث أبي سفيان وهرقل الذي رواه البخاري في أول الصحيح وفي أثنائه مرات  أنه أذن لعظماء الروم في دسكرة له  والدسكرة: ة بنهر الملك. منها منصور بن أحمد بن الحسين، أحد الرؤساء، روى عنه أبو سعد السمعاني شيئا من شعره. والدسكرة: ة قرب شهرابان، بطريق خراسان، كبيرة، منها أحمد بن بكرون بن عبد الله العطار أبو العباس، روى عن أبي طاهر المخلص، وهو شيخ الخطيب أبي بكر أحمد بن علي بن ثابت البغدادي، وتوفي سنة 431. والدسكرة: ة بين بغداد وواسط، منها أبان بن أبي حمزة، وأبو طالب يحيى بن الطيب، من شيوخ البخاري. والدسكرة: ة بخوزستان، كل ذلك عن الصغاني.

### Türkçe

**الدسكرة**: Cevherî onu ihmal etti. Sığânî dedi ki: O, **القرية**dir (köydür); Ezhârî bunu söyledi. Ve **الدسكرة**: **الصومعة**dır (manastır/hücre), Ebû Amr’dan. Ve Câmiʿu’l-Kazzâz’da: **الدسكرة**: **الأرض المستوية**dir (düz/tesviyeli arazi). Ve denildi ki: **الدسكرة**: içinde içki ve eğlencelerin bulunduğu **بيوت الأعاجم**dir (Acemlerin evleri). Ahtal dedi ki:
  **في قباب عند دسكرة**                      **حولها الزيتون قد ينعا**

  Ahfeş dedi ki: Sahih olan, beytin Yezîd b. Muʿâviye’ye ait olmasıdır; İbnü’s-Seyyid onun Ebû Dehbel’e ait olduğunu iddia etti; ve Ahvas’a ait olduğu da söylendi. Yahut **الدسكرة**: etrafında hizmetkârlar ve haşem için evler ve meskenler bulunan, saray gibi bir bina; Ebû Mûsâ’nın Hadîs Garîbleri’ne dair **المغيث**’inde böyledir. Leys dedi ki: Krallar için olur; Câmiʿu’l-Kazzâz’da da bunun benzeri vardır. Çoğulu **دساكر**; saf/katı Arapça değildir. Ve Buhârî’nin Sahîh’inin başında ve içinde defalarca rivayet ettiği Ebû Süfyân ve Herakliyus hadîsinde: Roma’nın büyüklerine, kendisine ait bir **دسكرة**de izin verdi. Ve **الدسكرة**: Melik Nehri’nde bir yerleşimdir. Ondan: reislerden biri olan Mansûr b. Ahmed b. el-Hüseyn; Ebû Saʿd es-Semʿânî ondan şiirinden bir şey rivayet etti. Ve **الدسكرة**: Horasan yolu üzerinde, Şehrâbân yakınında bir yerleşim; büyük; ondan: Ahmed b. Bekrûn b. ʿAbdillâh el-ʿAttâr Ebû’l-ʿAbbâs; Ebû Tâhir el-Muhallis’ten rivayet etti; o, Hatîb Ebû Bekr Ahmed b. ʿAlî b. Sâbit el-Bağdâdî’nin şeyhidir; 431 yılında vefat etti. Ve **الدسكرة**: Bağdat ile Vâsıt arasında bir yerleşim; ondan: Ebân b. Ebî Hamza ve Ebû Tâlib Yahyâ b. et-Tayyib; Buhârî’nin şeyhlerindendir. Ve **الدسكرة**: Hûzistân’da bir yerleşim; bunların hepsi Sığânî’dendir.
