# دشت — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B4%D8%AA/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B4%D8%AA/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دشت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B4%D8%AA.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دشت

الدشت، بالشين المعجمة: الصحراء، وأنشد أبو عبيد للأعشى:
  قد علمت فارس وحمير وال                      أعراب بالدشت أيكم نـزلا هكذا أنشده الجوهري، والرواية  أيهم  على المغايبة. وقال الراجز:
  تخذته من نعجات سـت
  سود نعاج كنعاج الدشت

  وهو فارسي، أو اتفاق بين اللغتين. الدشت: د، بين إربل وتبريز منها أبو محمد محمود بن اسفنديار أبو القاسم بن بدران بن أبان، سمع الكثير من جعفر الهمداني، وابن المقير، وابن رواحة، روى عنه الدمياطي في معجمه. الدشت: ة بأصفهان، منها أبو بكر محمد بن الحسين بن جرير بن سويد، عن أبي بكر بن دحيم وغيره. توفي في حدود سنة ست عشرة وأربعمائة. ودشت الأرزن: ع بشيراز، نقله الصاغاني. ودشت قبجاق: ناحية متسعة مسيرة أربعة أشهر، وأكثرها براري ومروج، وبينها وبين أذربيجان باب الحديد، وهو باب عظيم مغلوق بين المملكتين، والنسبة إلى الكل دشتي. والدشت من الورق ومن الثياب: الدست، وقد تقدم. ومن الدشت التي بإصبهان: أبو مسلم عبد الرحمن بن محمد بن أحمد بن سياه المذكر، روى عنه أبو بكر بن مردويه الحافظ، وغيره. وباب دشت: محلة أخرى بأصبهان ويقال لها أيضا: دير دشت، منها أبو عبد الله محمد بن يعقوب بن مهران. وغيره. وأما أبو بكر محمد بن أحمد بن شعيب الدشتي، فلأنه كان جارا للدشتي روى عنه الحاكم، وغيره. ودشت: جد أبي سهل عبد الملك بن عبد الله بن محمد بن أحمد بن محمد بن دشت بن قطن النيسابوري، عن أبي طاهر الرازي، وأبي عبد الرحمن السلمي، توفي سنة 488.

### Türkçe

**الدشت**، **بالشين المعجمة**: çöl. Ebû Ubeyd, A‘şâ’dan şu beyti okudu:
  “Fâris ve Himyer ve                      **الأعراب** **بالدشت** hanginiz indiğini bilmiştir.”
Cevherî onu böyle okuttu; rivayet ise gaibe göre **أيهم**’dir. Râciz dedi ki:
  “Onu altı dişi koyundan edindim;
  kara koyunlar, **كنعاج الدشت** gibi.”

Ve o Farsçadır; yahut iki dil arasında bir uyuşmadır. **الدشت**: **د**; İrbil ile Tebriz arasında; ondan Ebû Muhammed Mahmûd b. İsfendiyâr, Ebû’l-Kâsım b. Bedrân b. Ebân; Ca‘fer el-Hemdânî’den, İbn el-Mukayyer’den ve İbn Revâha’dan çokça işitti; ondan Demyâtî, Mu‘cem’inde rivayet etti. **الدشت**: **ة**; İsfahân’da; ondan Ebû Bekr Muhammed b. el-Hüseyn b. Cerîr b. Süveyd, Ebû Bekr b. Dahîm ve başkalarından. Dört yüz on altı yılı civarında vefat etti. Ve **دشت الأرزن**: **ع**; Şîrâz’da; onu Sâgânî nakletti. Ve **دشت قبجاق**: dört aylık yürüyüş mesafesi geniş bir nâhiye; çoğu kırlar ve çayırlardır; onunla Âzerbaycân arasında **باب الحديد** vardır; o, iki memleket arasında kapalı büyük bir kapıdır; hepsine nisbet **دشتي**’dir. Ve **الدشت** kâğıttan ve elbiselerden: **الدست**; ve (bu) daha önce geçti. Ve İsfahân’daki **الدشت**’ten: Ebû Müslim Abdurrahmân b. Muhammed b. Ahmed b. Siyâh el-Müzekkir; ondan Hâfız Ebû Bekr b. Merdûye ve başkaları rivayet etti. Ve **باب دشت**: İsfahân’da başka bir mahalle; ona ayrıca **دير دشت** de denir; ondan Ebû Abdillâh Muhammed b. Ya‘kûb b. Mihrân ve başkası. Amma Ebû Bekr Muhammed b. Ahmed b. Şu‘ayb **الدشتي** ise, çünkü o **الدشتي**’ye komşu idi; ondan Hâkim ve başkaları rivayet etti. Ve **دشت**: Ebû Sehl Abdülmelik b. Abdillâh b. Muhammed b. Ahmed b. Muhammed b. **دشت** b. Katn en-Nîsâbûrî’nin dedesi; Ebû Tâhir er-Râzî’den ve Ebû Abdurrahmân es-Sülemî’den (rivayet etti); 488 yılında vefat etti.
