# دشش — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B4%D8%B4/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B4%D8%B4/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دشش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B4%D8%B4.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دشش

الدش، أهمله الجوهرشي، وقال ابن الأعرابي: هو السير. وقال الليث: الدش: اتخاذ الدشيشة، وهو حسو يتخذ من بر مرضوض، لغة في الجشيشة، كما في حديث عائشة، رضي الله تعالى عنها، وقال الأزهري: ليست بلغة، ولكنها لكنة. ومما يستدرك عليه: الدش: كثرة الكلام، يقال: فلان يدش، وهو كناية. والدشاش: من يرض الحبوب، ويقال: حب مدشوش.

### Türkçe

**الدش**: el-Cevherî onu ihmal etti; İbnü’l-A‘râbî dedi ki: o, yürüyüştür. Leys dedi ki: **الدش**: **الدشيشة** yapmaktır; o, dövülmüş buğdaydan yapılan bir içiştir; **الجشيشة** hakkında bir dildir; Âişe’nin, Allah Teâlâ ondan razı olsun, hadîsinde olduğu gibi. Ezherî dedi ki: o bir dil değildir; fakat o bir lehçedir.

Ve onun üzerine istidrâk edilenlerdendir: **الدش**: sözün çokluğu; “falanca **يدش**” denir; ve o bir kinayedir. **الدشاش**: taneleri döven kimse; ve “**حب مدشوش**” denir.
