# دشن — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B4%D9%86/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B4%D9%86/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دشن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B4%D9%86.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دشن

دشنا أهمله الجوهري ، أي أعطى ( وتدشن : أخذ ) ( وداشان : د) ( والداشن ، معرب الدشن ) وهو كلام عراقي ، وليس من كلامهل البادية ، لأنهم (يعنون به : الثوب الجديد ) الذي (لم يلبس ) أو الدار الجديدة ) التي لم تسكن ) ولا استعملت . (و ) دشني ( كسكرى ) والمشهور على الألسنة كذكرى : ( د، بلد بصعيد مصر ألأعلى ، منه الفقيه الورع جلال الدين ( أحمد بن عبد الرحمن ) بن محمد الكندي رحمه الله تعالى ، سمع الحديث عن الشيخ بهاء الدين ابي الحسن علي بن هبة الله ابن سلامة ، عرف بابن بنت الحميري ، وعن الحافظ المنذري ومجد الدين القشيريوالشيخ عز الدين بن محمد بن عبد السلام ,والأصول على الشمس الأصبهاني ، والنحو على شرف بن أبي الفضل المرسي ، وروى عنه في القاهرة الشيخ شمس الدين بن محمد بن أحمد القماح والجمالُ محمدُ بنُ يَحْيَى الأرْمَنيُّ ، وعلمُ الدِّيْن ابنُ الشيْخِ بَهاء الدِّيْن القشيريّ ، ويوسفُ بنُ أَحْمَد بنِ عرفات القنائيُّ ؛ وُلِدَ بدَشْنَى سَنَة 615 ، وتُوفيَ رَحِمَه الّلهُ تعالَى بقوص سَنَة 677 ، ودُفِنَ خَارِج

بابِ المَقابِرِ بالقُرْبِ مِن شيْخهِ أَبي الحَسَنِ القشيريِّ ؛ وابْنُه الشيْخُ تاجُ الدِّيْن محمدُ بنُ أَحْمدَ رَوَى عن أَبيهِ ، وبه تَخَرَّجَ ، وعنه البُرْهانُ إبراهيمُ بنُ عليَ القوصيُّ ، والكمالُ أَبو الفَضْلِ جَعْفرُ بنُ ثَعْلَب الأَدقويُّ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
الدَّاشِنُ والبُرْكَة : كِلاهُما الدُّسْتارانُ ؛ ويقالُ : بُرْكةُ الطحَّانِ كِلاهُما عن ابنِ شُمَيْلٍ ؛ كذا في اللِّسانِ .
والدشونيةُ : حدِيقَةُ في أَوَّلِ بطْحَانَ بالمَدينَةِ المنَّورَةِ ، وهي الماجِشُونيةُ .

### Türkçe

**دشنا**: el-Cevherî onu ihmal etti; yani verdi. (Ve **وتدشن**: aldı.) (Ve **وداشان**: **د**.) (Ve **الداشن**: **الدشن**’in muarrebidir.) Bu Iraklı bir sözdür; bedevîlerin sözünden değildir; çünkü onlar onunla **الثوب الجديد**’i, yani **لم يلبس** olanı; yahut **الدار الجديدة**’yi, yani **لم تسكن** olanı ve kullanılmamış olanı kastederler. (Ve) **دشني** ( **كسكرى** gibi); diller üzerinde meşhur olan ise **كذكرى** üzere: (**د**: Yukarı Mısır’ın Saîd’inde bir belde; ondan, takvâ sahibi fakih Celâlüddîn (**أحمد بن عبد الرحمن**) b. Muhammed el-Kindî—Allah Teâlâ ona rahmet etsin—; hadisi şeyh Bahâüddîn Ebü’l-Hasen Alî b. Hibetillâh İbn Selâme’den, İbn Bint el-Humeyrî diye bilinen kimseden; ve Hâfız el-Münzirî’den, Mecdüddîn el-Kuşeyrî’den ve şeyh İzzüddîn b. Muhammed b. Abdüsselâm’dan işitti; usûlü eş-Şems el-İsfahânî’den, nahvi Şeref b. Ebî’l-Fazl el-Mersî’den okudu; Kahire’de ondan şeyh Şemsüddîn b. Muhammed b. Ahmed el-Kammâh, ve el-Cemâl Muhammed b. Yahyâ el-Ermenî, ve İlmüddîn İbnü’ş-Şeyh Bahâüddîn el-Kuşeyrî, ve Yûsuf b. Ahmed b. Arafât el-Kınâî rivayet etti; **دشنى**’da 615 senesinde doğdu; Allah Teâlâ ona rahmet etsin, Kûs’ta 677 senesinde vefat etti; şeyhi Ebü’l-Hasen el-Kuşeyrî’nin yakınında, kabirler kapısının dışında defnedildi; ve oğlu şeyh Tâcüddîn Muhammed b. Ahmed babasından rivayet etti, onunla yetişti; ondan el-Burhân İbrâhîm b. Alî el-Kûsî ve el-Kemâl Ebü’l-Fazl Ca‘fer b. Sa‘leb el-Edkavî rivayet etti.)

Ve ona istidrâk olunanlardandır:
**الدَّاشِنُ** ve **البُرْكَة**: ikisi de **الدُّسْتارانُ**’dır; ve denilir: **بُرْكةُ الطحَّانِ**; ikisi de İbn Şümeyl’den; Lisân’da böyledir.
**والدشونيةُ**: Medîne-i Münevvere’de Batḥân’ın başında bir bahçedir; o **الماجِشُونيةُ**’dir.
