# دعبع (د-ع-ب-ع) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9%D8%A8%D8%B9
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B9%D8%A8%D8%B9

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: د - ع - ب - ع
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9%D8%A8%D8%B9/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

دَعْبَع: حكاية لفظ الرضيع إِذا طلب شيئاً كأَن الحاكي حكى لفظه، مرة بِدَعْ ومرة بِبَعْ، فجمعهما في حكايته فقال: دَعْبع؛ قال: وأَنشدني زيد بن كُثْوةَ العَنْبَري:
ولَيْلٍ كأَثناء الرُّوَيزِيّ جُبْته،
إِذا سَقَطتْ أَرواقُه دون زَرْبَعِ
قال: زَرْبَع اسم ابنه؛ ثم قال:
لأَدْنُوَ من نَفْسٍ هُناكَ حَبِيبةٍ
إِليَّ، إِذا ما قال لي: أَيْنَ دَعْبَعِ
كسر العين لأَنها حكاية.

##### Türkçe

**دَعْبَع**: Süt çocuğunun bir şey istediği zaman (çıkan) lafzının taklididir; sanki taklit eden onun lafzını taklit etmiştir: bir kere **بِدَعْ** ve bir kere **بِبَعْ**; sonra ikisini taklidinde birleştirip şöyle demiştir: **دَعْبع**. Dedi ki: Bana Zeyd b. Küs̱ve el-‘Anberî şu (beyti) okuttu:

Ve bir gece(yi), **الرُّوَيزِيّ**’nin kıvrımları gibi (olan bir geceyi) katettim,
Onun yaprakları **زَرْبَع**’ın berisinde düştüğü zaman.

Dedi ki: **زَرْبَع** onun oğlunun adıdır; sonra dedi ki:

Orada bana sevgili olan bir nefse yaklaşayım diye,
Bana “**أَيْنَ دَعْبَعِ**?” dediği zaman.

Ayn’ı kesreledi; çünkü o bir taklittir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9%D8%A8%D8%B9/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

دعبع، كجعفر، أهمله الجوهري. وقال ابن هانئ: يعني حكاية لفظ الطفل الرضيع إذا طلب شيئا. كأن الحاكي حكى لفظه مرة بدع ومرة ببع، فجمعهما في حكايته، فقال: دعبع. قال: وأنشدني زيد بن كثوة العنبري:
  وليل كأثناء الرويزي جبـتـه                      إذا سقطت أرواقه دون زربع
  لأدنو من نفس هناك حـبـيبة                      إلي، إذا ما قال لي أين دعبع زربع: اسم ابنه، كما سيأتي، وكسر العين الأخيرة لأنها حكاية الصوت.

##### Türkçe

**دعبع**; **كجعفر**; el-Cevherî onu ihmal etti. İbn Hânî dedi ki: **يعني حكاية لفظ الطفل الرضيع إذا طلب شيئا**: “Bir şey istediğinde süt emen çocuğun lafzının hikâye edilmesi” demektir. Sanki hikâye eden onun lafzını bir defa **بدع** ve bir defa **ببع** diye hikâye etti de, ikisini hikâyesinde birleştirdi; böylece: **دعبع** dedi. Dedi ki: Zeyd b. Kesve el-Anberî bana inşad etti:

  Ve bir gece, **كأثناء الرويزي** gibi, onu katettim;
  **إذا سقطت أرواقه دون زربع**.

  Orada bir sevgili nefse yaklaşayım diye,
  Bana “**أين دعبع**?” dediği vakit, bana doğru.

**زربع**: Oğlunun adıdır; ileride geleceği üzere. Son **عين**’i kesreledi; çünkü o, sesin hikâyesidir.
