# دعبع — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9%D8%A8%D8%B9/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B9%D8%A8%D8%B9/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دعبع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9%D8%A8%D8%B9.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دعبع

دعبع، كجعفر، أهمله الجوهري. وقال ابن هانئ: يعني حكاية لفظ الطفل الرضيع إذا طلب شيئا. كأن الحاكي حكى لفظه مرة بدع ومرة ببع، فجمعهما في حكايته، فقال: دعبع. قال: وأنشدني زيد بن كثوة العنبري:
  وليل كأثناء الرويزي جبـتـه                      إذا سقطت أرواقه دون زربع
  لأدنو من نفس هناك حـبـيبة                      إلي، إذا ما قال لي أين دعبع زربع: اسم ابنه، كما سيأتي، وكسر العين الأخيرة لأنها حكاية الصوت.

### Türkçe

**دعبع**; **كجعفر**; el-Cevherî onu ihmal etti. İbn Hânî dedi ki: **يعني حكاية لفظ الطفل الرضيع إذا طلب شيئا**: “Bir şey istediğinde süt emen çocuğun lafzının hikâye edilmesi” demektir. Sanki hikâye eden onun lafzını bir defa **بدع** ve bir defa **ببع** diye hikâye etti de, ikisini hikâyesinde birleştirdi; böylece: **دعبع** dedi. Dedi ki: Zeyd b. Kesve el-Anberî bana inşad etti:

  Ve bir gece, **كأثناء الرويزي** gibi, onu katettim;
  **إذا سقطت أرواقه دون زربع**.

  Orada bir sevgili nefse yaklaşayım diye,
  Bana “**أين دعبع**?” dediği vakit, bana doğru.

**زربع**: Oğlunun adıdır; ileride geleceği üzere. Son **عين**’i kesreledi; çünkü o, sesin hikâyesidir.
