# دعك — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9%D9%83/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B9%D9%83/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دعك](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9%D9%83.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: دعك

دَعَكَهُ
1 دَعَكَهُ دعك دعكه دعكة , (S, K,) aor. دَعَكَ , (K,) inf. n. دَعْكٌ, (S,) He rubbed it, or rubbed and pressed it, (S, * K, TA,) or did so well, (KL,) and softened it; (TA;) namely, a skin, or hide. (S, K, TA.) ― -b2- He softened its (i. e. a garment's) roughness by wearing it. (K.) ― -b3- He softened him, (S, K,) and subdued him, or rendered him submissive; (TA;) namely, an adversary, or antagonist; (S, K;) and so مَعَكَهُ, inf. n. مَعْكٌ. (TA.) ― -b4- دَعَكَهُ فِى التُّرَابِ He rolled him, or turned him over, in the dust. (K.) ― -b5- دَعَكْتُ الرَّجُلَ بِالقَوْلِ I pained the man by speech. (IDrd.)

مُدَاعَكَةٌ
3 مُدَاعَكَةٌ مداعكه مداعكة [app. The act of contending, disputing, or litigating, vehemently: (see مُدَاعِكٌ, below; and see also 6:) accord. to Golius, (who names no authority,) the act of conflicting, or contending; as though rubbing against another. ― -b2- Also] The delaying with another, deferring with him, or putting him off, by repeated promises. (Z, TA.) You say, داعك الغَرِيمَ He delayed, or deferred, with the creditor, or put him off, promising him payment time after time; like دَالَكَهُ. (TA in art. دلك.)

تداعكوا
6 تداعكوا تداعكوا They contended, disputed, or litigated, one with another, vehemently. (IDrd, K.) ― -b2- Also, (K,) or تداعكا, said of two men, (S,) They contended together, smiting one another; syn. تَمَرَّسُوا, (K,) or تَمَرَّسَا; (S;) contended, or conflicted; (IF, TA;) فِى الحَرْبِ [in war, battle, or fight]. (IF, S, K.)

دَعِكٌ
دَعِكٌ دع دعك Very pertinacious in contention or the like; very contentious; or a great wrangler. (S, * K.)

مِدْعَكٌ
مِدْعَكٌ مدعك : see the following paragraph. [For أَلَدُّ in the K, Golius seems to have found in his copy of that Lexicon آلَةُ; for he has explained مِدْعَكٌ, as on the authority of the K, by “ Instrumentum quo quid defricatur aut levigatur; ” a meaning which it may possibly have, as agreeable with analogy, but for which I find no authority.]

خَصْمٌ مُدَاعِكٌ
خَصْمٌ مُدَاعِكٌ خصم مداعك (K) and ↓ مِدْعَكٌ (IDrd, K) An adversary, or antagonist, vehement in contention, dispute, or litigation. (IDrd, K, TA.)

### Türkçe

**دَعَكَهُ**
1 **دَعَكَهُ** دعك دعكه دعكة, (S, K,) muzâri‘ı **دَعَكَ**, (K,) mastar ismi **دَعْكٌ**, (S,) onu ovdu; yahut onu ovdu ve bastırdı, (S, * K, TA,) yahut bunu iyi yaptı, (KL,) ve onu yumuşattı; (TA;) yani bir deri, yahut post. (S, K, TA.) ― -b2- Onun (yani bir elbisenin) pürüzlülüğünü onu giyerek yumuşattı. (K.) ― -b3- Onu yumuşattı, (S, K,) ve onu boyun eğdirdi, yahut onu itaatkâr kıldı; (TA;) yani bir düşman, yahut hasım; (S, K;) ve böylesi **مَعَكَهُ**, mastar ismi **مَعْكٌ**. (TA.) ― -b4- **دَعَكَهُ فِى التُّرَابِ** Onu toz içinde yuvarladı, yahut onu çevirdi. (K.) ― -b5- **دَعَكْتُ الرَّجُلَ بِالقَوْلِ** Adamı söz ile incittim. (IDrd.)

**مُدَاعَكَةٌ**
3 **مُدَاعَكَةٌ** مداعكه مداعكة [görünüşe göre şiddetle çekişmenin, tartışmanın, yahut davalaşmanın fiili: (aşağıda **مُدَاعِكٌ**’e bak; ve ayrıca 6’ya da bak:) Golius’a göre, (ki hiçbir otorite zikretmez,) çatışmanın, yahut çekişmenin fiili; sanki bir başkasına sürtünür gibi. ― -b2- Ayrıca] Bir başkasıyla oyalama; onunla erteleme; yahut onu, tekrarlanan vaatlerle, savma. (Z, TA.) Şöyle dersin: داعك الغَرِيمَ Alacaklı ile oyaladı, yahut onunla erteledi, yahut onu savdı; ona ödemeyi defalarca vaat ederek; **دَالَكَهُ** gibi. (TA, madde **دلك**’te.)

تداعكوا
6 تداعكوا تداعكوا Birbirleriyle şiddetle çekiştiler, tartıştılar, yahut davalaştılar. (IDrd, K.) ― -b2- Ayrıca, (K,) yahut تداعكا, iki adam hakkında söylenir, (S,) birlikte çekiştiler; birbirlerini vurarak; eş anlamlısı **تَمَرَّسُوا**, (K,) yahut **تَمَرَّسَا**; (S;) çekiştiler, yahut çatıştılar; (IF, TA;) **فِى الحَرْبِ** [savaşta, muharebede, yahut dövüşte]. (IF, S, K.)

**دَعِكٌ**
**دَعِكٌ** دع دعك Çekişmede yahut benzerinde pek inatçı; pek çekişmeci; yahut büyük bir münakaşacı. (S, * K.)

**مِدْعَكٌ**
**مِدْعَكٌ** مدعك : aşağıdaki paragrafa bak. [K’deki **أَلَدُّ** yerine, Golius, o lugatin nüshasında **آلَةُ** bulmuş görünür; zira **مِدْعَكٌ**’ı, K’nin otoritesine göre, “Instrumentum quo quid defricatur aut levigatur;” diye açıklamıştır; bu anlam, kıyasla uygun olarak, muhtemelen ona ait olabilir; fakat bunun için hiçbir otorite bulmuyorum.]

**خَصْمٌ مُدَاعِكٌ**
**خَصْمٌ مُدَاعِكٌ** خصم مداعك (K) ve ↓ **مِدْعَكٌ** (IDrd, K) Çekişmede, tartışmada, yahut davalaşmada şiddetli bir düşman, yahut hasım. (IDrd, K, TA.)
