# دعلج — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9%D9%84%D8%AC/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B9%D9%84%D8%AC/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دعلج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9%D9%84%D8%AC.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دعلج

الدعلجة: التردد في الذهاب والمجىء  وقد دعلج الصبيان، ودعلج الجرذ، كذلك، يقال: إن الصبي ليدعلج دعلجة الجرذ، يجىء ويذهب، وفي حديث فتنة الأزد  إن فلانا وفلانا يدعلجان بالليل إلى دارك ليجمعا بين هذين الغارين  ، أي يختلفان. الدعلجة  : الظلمة  الدعجلة  : الأخذ الكثير  وقيل: الأكل بنهمة، وبه فسر بعضهم.

  يأكلن دعلجة ويشبع من عفا

  الدعلجة  : الدحرجة  وقد دعلجت الشىء، إذا دحرجته. الدعلج  كجعفر  : ضرب من الجواليق والخرجة. والدعلج  : الجوالق: الملآن  . الدعلج  : ألوان الثياب  ، وقيل: ألوان النبات. الدعلج  : الذي يمشى في غير حاجة  . الدعلج  : الكثير الأكل  من الناس والحيوان. الدعلج  : النبات الذي  قد  آزر بعضه بعضا  . الدعلج  : الشاب الحسن الوجه الناعم البدن  . الدعلج  : الظلمة  ، كالدعلجة، وهو كالتكرار. الدعلج  : الذئب  . الدعلج  : الحمار  الدعلج  : الناقة التي لا تنساق إذا سيقت  . دعلج  : فرس عامر بن الطفيل  ، قال:
  أكر عليهم دعلجا ولبانهإذا ما اشتكى وقع الرماح تحمحما دعلج  : فرس  عبد  عمرو بن شريح  بن الأحوص. الدعلج  : أثر المقبل والمدبر  . قد سموا دعلجا، وهو  اسم جماعة  ، ومنه ابن دعلج، قال سيبويه: والإضافة إلى الثاني، لأن تعرفه إنما هو به، كما ذكر ي ابن كراع.  ودعلج في حوضه: جبى فيه  .
 ومما يستدرك عليه: الدعلجة: ضرب من المشى. والدعجلة: لعبة للصبيان يختلفون فيها الجيئة والذهاب.

### Türkçe

**الدعلجة**: gidip gelmede tereddüt; ve çocuklar **دعلج** etti, ve sıçan **دعلج** etti; aynı şekilde; denir ki: çocuk, sıçanın **دعلجة**si gibi mutlaka **يدعلج** eder; gelir ve gider. Ve Ezd fitnesi hadîsinde: “Falan ve falan, bu iki mağara arasında birleştirmek için geceleyin senin evine **يدعلجان** ederler”; yani gidip gelirler. **الدعلجة**: karanlık. **الدعجلة**: çokça alma; ve denildi: iştahla yeme; ve onunla bazısı tefsir etti.

  Yerler **دعلجة** ile ve doyar, **عفا**dan.

**الدعلجة**: yuvarlama; ve “şeyi **دعلجت** ettim” (yani) onu yuvarladığım zaman. **الدعلج** ( **جعفر** gibi): **الجوالق** ve **الخرجة**den bir tür. Ve **الدعلج**: dolu **الجوالق**. **الدعلج**: elbiselerin renkleri; ve denildi: bitkinin renkleri. **الدعلج**: ihtiyaç olmaksızın yürüyen. **الدعلج**: insanlardan ve hayvandan çok yiyen. **الدعلج**: bir kısmı bir kısmını desteklemiş olan bitki. **الدعلج**: yüzü güzel, bedeni yumuşak genç. **الدعلج**: karanlık; **الدعلجة** gibi; ve o, tekrar gibi. **الدعلج**: kurt. **الدعلج**: eşek. **الدعلج**: sevk edildiğinde sevk olunmayan dişi deve. **دعلج**: Âmir b. et-Tufeyl’in atı; dedi ki:

  Üzerlerine **دعلجا** ile ve onun göğüs kısmıyla saldır; mızrakların düşüşü homurdanarak şikâyet ettiği vakit.

**دعلج**: Abd Amr b. Şurayh b. el-Ahvâs’ın atı. **الدعلج**: gelenin ve gidenin izi. **دعلج** diye adlandırdılar; ve o, bir topluluğun adıdır; ondan da İbn **دعلج**. Sîbeveyh dedi: Nisbet (izâfe) ikinciyedir; çünkü onunla bilinmesi ancak onun iledir; İbn Kurâ‘ın zikrettiği gibi. Ve **دعلج** kendi havuzunda: onda topladı.

Ve ona istidrâk olunanlardandır: **الدعلجة**: yürüyüşten bir tür. **الدعجلة**: çocuklar için bir oyun; onda geliş ve gidişte gidip gelirler.
