# دع — Müfredât

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9/sozluk/mufredat
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D8%B9/entries/mufredat

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D8%B9.md)
- Müfredât: Râgıb el-İsfahânî · 11. yy

## Madde başı: دع

- الدع: الدفع الشديد وأصله أن يقال للعاثر: دع دع، كما يقال له: لعا، قال تعالى: ﴿يوم يدعون إلى نار جهنم دعا﴾ [الطور/13]، وقوله: ﴿فذلك الذي يدع اليتيم﴾ [الماعون/2]، قال اشاعر:
*دع الوصي في قفا يتيمه*
(الرجز لأبي نواس في ديوان المعاني 1/357، وهو بتمامه:
*يدعه بضفتي حيزومه** دع الوصي جانبي يتيمه*
وهو في ربيع الأبرار 1/49؛ وتفسير الماوردي، 4/112؛ وإعراب ثلاثين سورة ص 204)

### Türkçe

- **الدع**: şiddetli itme; aslı şudur ki, tökezleyene: **دع دع** denilir; ona: **لعا** denildiği gibi. Yüce Allah dedi ki: ﴿Cehennem ateşine **دعا** ile itildikleri gün﴾ [الطور/13]; ve O’nun sözü: ﴿işte o, yetimi **يدع** eder﴾ [الماعون/2]. Şair dedi ki:
*Vasiyi, yetiminin ensesinde **دع** et*
(Recez, Ebû Nüvâs’a aittir, Dîvânü’l-me‘ânî 1/357’de; ve o, tamamıyla şöyledir:
*Onu, göğsünün iki yanı ile **يدعه** eder** Vasiyi, yetiminin iki yanına **دع** et*
Ve o, Rabî‘u’l-ebrâr 1/49’da; ve Tefsîru’l-Mâverdî, 4/112’de; ve İ‘râbu selâsîne sûra, s. 204’te.)
