# دكأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D9%83%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D9%83%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دكأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D9%83%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: دكأ

دكأهم كمنع: دافعهم وزاحمهم كداكأهم. وداكأت عليه الديون، قاله أبو زيد. وتداكئوا: ازدحموا وتدافعوا، قال ابن مقبل:
  وقربوا كل صهميم مناكبه                      إذا تداكأ منه دفعه شنفـا الصهميم من الرجال والجمال إذا كان حمي الأنف أبيا شديد النفس بطيء الانكسار. وتداكأ: تدافع، ودفعه: سيره، كذا في اللسان.

### Türkçe

**دكأهم** ( **منع** gibi): Onları itti; onlarla itişti; **كداكأهم** gibi. Ve borçlar onun üzerine **داكأت**; bunu Ebû Zeyd söyledi. Ve **تداكئوا**: Sıkıştılar ve itiştiler; İbn Mukbil dedi ki:
  Ve yaklaştırdılar her **صهميم**i, omuzları,                      ondan **تداكأ** edince onu **شنفـا** itti
**الصهميم**: Erkeklerden ve develerden; burun hamiyeti (izzet-i nefis) olunca, kaçınan, nefsi şiddetli, kırılmaya yavaş. Ve **تداكأ**: İtişti; ve onu itti: onu sevk etti; lisanda böyledir.
