# دوأ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D9%88%D8%A3/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D9%88%D8%A3/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [دوأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D9%88%D8%A3.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: دوأ

الداء: المرض، والجمع أدواءٌ. وقد داءَ الرجلُ يَداءُ داءً: مَرِضَ، فهو داءٌ. وقد دِئْتَ يا رَجُلُ، وأَدَأْتَ أيضاً: فأنت مُديءٌ، وأَدَأْتُهُ أنا: أي أَصَبْتُهُ بداءٍ، يتعدَّى ولا يتعدَّى. أبو زيد: تقول للرجل إذا اتهمتَهُ: قد أَدَأْتَ إداءَةً وأَدْوَأْتَ إدْواءً. وقولهم: به داءٌ ظَبْي، معناه: أنه ليس به داءٌ كما لا داءَ بالظَّبْي.

### Türkçe

**الداء**: hastalık; çoğulu **أدواءٌ**’dur. Ve **داءَ** adam **يَداءُ** **داءً**: hastalandı; o hâlde o **داءٌ**’dur. Ve: **دِئْتَ** ey adam, ve **أَدَأْتَ** da: öyleyse sen **مُديءٌ**sün; ve ben onu **أَدَأْتُهُ**: yani onu bir **داءٍ** ile isabet ettirdim; geçişli olur ve geçişli olmaz. Ebû Zeyd: bir adama, onu itham ettiğinde şöyle dersin: “**أَدَأْتَ** **إداءَةً** ve **أَدْوَأْتَ** **إدْواءً**.” Ve onların sözü: “onda **داءٌ ظَبْي** vardır”; manası: onda **داءٌ** yoktur; tıpkı **الظَّبْي**’de **داءَ** olmadığı gibi.
