# ديج — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D9%8A%D8%AC/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D9%8A%D8%AC/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ديج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D9%8A%D8%AC.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ديج

داج  الرجل  يديج ديجا وديجا  ، الأخيرة محركة، إذا  مشى قليلا  عن ابن الأعرابي.  والديجان، محركة أيضا: الحواشي الصغار  ، قاله شمر، وأنشد:
  باتت تداعى قربا أفـايجـا
  بالخل تدعو الديجان الداججا الديجان:  : رجل من الجراد  وفي اللسان: الكثير من الجراد، حكاه أبو حنيفة:

### Türkçe

**داج** adam **يديح** **ديجا** ve **ديجا** (sonuncusu harekeli) eder; İbnü’l-A‘râbî’den: az yürüdüğü zaman.

Ve **الديجان**, yine harekeli: küçük kenarlar; Şemmer bunu söyledi ve şu beyti okudu:

  Geceledi; çağrışır, yakınlıkla, **أفـايجـا**
  Sirkeyle çağırır **الديجان**; **الداججا** **الديجان**:

**الديجان**: çekirgelerden bir topluluk. Ve Lisân’da: çekirgelerin çoğu; Ebû Hanîfe bunu nakletti:
