# ديخ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D9%8A%D8%AE/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%AF%D9%8A%D8%AE/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ديخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%AF%D9%8A%D8%AE.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ديخ

الدشخ، بالكسر: القنو.ج ديخة كديكة وديك، والذال أعلى، وإياها قدم أبو حنيفة. وداخ يديخ ديخا. وديخه هو: ذلله، كدوخة، يائية وواوية. قال الأزهري: ديخته وذيخته بالدال والذال: ذللته، وهو مديخ، أي مذلل. وحكاه أبو عبيد عن الأحمر بالذال المعجمة، فأنكره شمر. قال الأزهري: وهو صحيح لاشك فيه، والذال لغة شاذة.

### Türkçe

**الدشخ**، kesre ile: **القنو**. Çoğulu **ديخة**; **ديكة** ve **ديك** gibi; **الذال** daha üstündür; ve onu Ebû Hanîfe öne aldı. Ve **داخ يديخ ديخا**. Ve **ديخه** odur: onu zelil kıldı; **كدوخة** gibi; yâ’lı ve vâvlıdır. Ezherî dedi: **ديخته** ve **ذيخته** **الدال** ve **الذال** ile: onu zelil kıldım; ve o **مديخ**tir, yani **مذلل**. Ebû Ubeyd onu Ahmer’den **الذال** mu‘ceme ile nakletti; Şemmer ise onu inkâr etti. Ezherî dedi: ve o sahihtir, onda şüphe yoktur; ve **الذال** şâz bir lugattır.
