# ذحح (ذ-ح-ح) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D8%AD%D8%AD
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B0%D8%AD%D8%AD

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ذ - ح - ح
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D8%AD%D8%AD/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الذَّحُّ: الشَّقُّ، وقيل: الدَّقُّ، كلاهما عن كراع.
ورجل ذُحْذُحٌ وذَحْذَاحٌ: قصير، وقيل: قصير عظيم البطن، والأُنثى بالهاء؛ قال يعقوب: ولمَّا دخل برأْس الحسين بن علي، عليهما السلام، على يزيد بن معاوية، حضره فقيه من فقهاء الشام فتكلم في الحسين، عليه السلام، وأَعْظَمَ قَتْلَه، فلما خرج قال يزيد: إِنَّ فقيهكم هذا لذَحْذاحٌ؛ عابه بالقِصَرِ وعِظَمِ البَطْنِ حين لم يجد ما يَعِيبُه به؛ قال الأَزهري: قال أَبو عمرو: الذَّحاذِحُ القِصارُ من الرجال، واحدهم ذَحْذاحٌ؛ قال: ثم رجع إِلى الدال، وهو الصحيح، وقد تقدم، والذَّحْذَحةُ: تقارُبُ الخَطْو مع سُرْعَته.
وذَحْذَحَتِ الرِّيحُ التراب: سَفَتْه.

##### Türkçe

**الذَّحُّ**: yarma; ve denildi ki: inceltme; ikisi de Kıra‘’dan.

Ve bir adam **ذُحْذُحٌ** ve **ذَحْذَاحٌ**: kısa; ve denildi ki: kısa, büyük karınlı; dişisi **الهاء** iledir; Ya‘kūb dedi: Hüseyin b. Ali’nin başı—ikisine de selâm olsun—Yezîd b. Muâviye’nin yanına sokulunca, Şam fakihlerinden bir fakih hazır bulundu da Hüseyin hakkında konuştu—ona selâm olsun—ve onun öldürülmesini büyüttü; çıkınca Yezîd dedi ki: “Sizin şu fakihiniz gerçekten **ذَحْذاحٌ**tır”; onu, onda ayıplayacağı bir şey bulamayınca, kısalık ve karın büyüklüğü ile ayıpladı; Ezherî dedi: Ebû Amr dedi: **الذَّحاذِحُ** erkeklerden kısa olanlardır; onların bir teki **ذَحْذاحٌ**tır; dedi ki: sonra **الدال**’a döndü, ve o doğrudur; ve daha önce geçti; ve **الذَّحْذَحةُ**: adımın, süratiyle birlikte, birbirine yakın olmasıdır.

Ve **ذَحْذَحَتِ** rüzgâr toprağı: onu savurdu.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D8%AD%D8%AD/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الذح: الضرب بالكف، والجماع  ، لغة في الدح، بالمهملة. الح:  الشق. و  قيل:  الدق  ، كلاهما عن كراع.  والذحذحة: تقارب الخطو مع سرعة  . وفي أخرى: مع سرعته.  والذوذح  ، وذكره ابن منظور في ذذح:  الذي ينزل  المني  قبل أن يولج  ، أو العنين، كذا وجد زيادة هذه في بعض النسخ.  والذحذح، بالضم  فيهما،  والحذاح  ، بالفتح:  القصير  . وقيل: القصير  البطين  ، والأنثى بالهاء؛ قاله يعقوب. وفي التهذيب: قال أبو عمرو: الذحاذح: القصار من الرجال، واحدهم ذحذاح. قال: ثم رجع إلى الدال، وهو الصحيح، وقد تقدم.  وذحذحت الريح التراب  : إذا  سفته  ، أي أثارته.

##### Türkçe

**الذح**: avuçla vurma ve cinsel birleşme; **الدح**’ta bir lugat (varyant)tır; **بالمهملة** (yani noktasız harfle). **الح**: yarma. Ve denildi: dövme/ezme; ikisi de Kıra‘’dan. Ve **الذحذحة**: sürat ile birlikte adımın birbirine yaklaşması. Başka bir rivayette: onun sürati ile birlikte. Ve **الذوذح**; İbn Manzûr onu **ذذح** maddesinde zikretti: içeri sokmadan önce meniyi indiren; yahut iktidarsız; işte böyle bulundu; bunun ziyadesi bazı nüshalarda bulundu. Ve **الذحذح**—ikisinde de zamme ile—ve **الحذاح**—fetha ile—: kısa boylu. Ve denildi: kısa boylu, göbekli; dişisi **بالهاء** iledir; bunu Ya‘kūb söyledi. Ve **التهذيب**’de: Ebû ‘Amr dedi: **الذحاذح**: erkeklerden kısa boylular; onların bir teki **ذحذاح**tır. Dedi: sonra **الدال**’a döndü; ve o doğrudur; ve daha önce geçti. Ve “**وذحذحت الريح التراب**”: onu savurduğu zaman; yani onu kaldırıp havalandırdı.
