# ذقو (ذ-ق-و) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%82%D9%88
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B0%D9%82%D9%88

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ذ - ق - و
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%82%D9%88/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

القاف والذال و"وايء" معهما
و ق ذ، ذ و ق، ذ ق و، ق ذ ي مستعملات وقذ: الوَقْذُ: شدة الضرب، وشاة وَقيذةٌ مَوْقُوذةٌ أي مقتولة بالخشب، وتقول: وقَذَها يقِذها وَقْذاً، وهذا فعل العلوج كذلك كانوا يفعلون ثم يأكلون، فنهى الله عنه وحرمه.
وحمل فلان وَقيذاً أي ثقيلاً دنفاً مشفياً.
ذوق: ذاقَ يذوقُ ذَوْقاً ومَذاقة ومَذاقاً وذَواقاً.
وذَواقُه ومَذاقُه طيب أي طعمه.
وذُقْتُ فلاناً وذُقْتُ ما عنده، وما نزل بك مكروه فقد ذُقْتَه، وقال الله عز وجل: "ذُقْ إنك أنت العزيز الكريم".
وفي الحديث: "إن الله لا يحب الذَّوّاقين والذَّوّقاتِ" أي كلما تزوجا كرها ومدا أعينهما إلى غيرهما.
ذقو: فرس وحمار أذْقَى، والأنثى ذَقْواء، والجميع ذُقْوٌ، وهو الرخو رانف الأذن.
قذي: القَذَى: ما يقع في العين، وقَذِيَت عينه تَقْذَى قَذىً فهي قَذِيَةٌ مخفف، ويقال: قَذِيَّةٌ بتشديد الياء. وما جاء من الناقص على فعلة فالتخفيف فيه أحسن نحو: رجل هو وامرأة هوية أي صاحب هوى.
والتَّقْذِيةُ: إخراج القَذَى من العَيْن، والإِقذاءُ: القاؤه فيها.
وإذا رَمَتِ العينُ بالقَذَى قيل: قذت تَقذي قَذْياً بالياء.
والقَذاة: الواحدة وتجمع: أقذاء.

##### Türkçe

**القاف** ve **الذال** ve onlarla birlikte **"وايء"**.

Ve **ق ذ**، **ذ و ق**، **ذ ق و**، **ق ذ ي** kullanımdadır. Ve **وقذ**: **الوَقْذُ**: vurmanın şiddeti; ve **شاة وَقيذةٌ مَوْقُوذةٌ** yani odunla öldürülmüş. Ve dersin ki: **وقَذَها يقِذها وَقْذاً**; ve bu, **العلوج**un fiilidir; aynı şekilde yaparlardı, sonra yerlerdi; bunun üzerine Allah onu yasakladı ve haram kıldı.

Ve falan kimse **وَقيذاً** taşıdı, yani ağır, bitkin, ölmek üzere.

**ذوق**: **ذاقَ يذوقُ ذَوْقاً** ve **مَذاقة** ve **مَذاقاً** ve **ذَواقاً**.

Ve **ذَواقُه** ve **مَذاقُه** iyi, yani tadı.

Ve **ذُقْتُ** falanı ve **ذُقْتُ** onda olanı; ve sana inen hoş olmayan şey, artık onu **ذُقْتَه**. Ve Allah azze ve celle dedi: **"ذُقْ إنك أنت العزيز الكريم"**.

Ve hadiste: **"إن الله لا يحب الذَّوّاقين والذَّوّقاتِ"**; yani her ne zaman evlenseler hoşlanmazlar ve gözlerini başkalarına dikerler.

**ذقو**: **فرس** ve **حمار أذْقَى**; dişisi **ذَقْواء**; hepsi **ذُقْوٌ**; ve o, kulağı gevşek, sarkık olandır.

**قذي**: **القَذَى**: göze düşen şey. Ve gözü **قَذِيَت**; **تَقْذَى قَذىً**; o hâlde o **قَذِيَةٌ**dur (hafifletilmiş). Ve denir ki: **قَذِيَّةٌ** (yâ’nın şeddelenmesiyle). Ve eksik fiilden **فعلة** vezninde gelen şeyde hafifletme daha iyidir; şu örnek gibi: **رجل هو وامرأة هوية** yani heves sahibi.

Ve **التَّقْذِيةُ**: gözden **القَذَى**yı çıkarmaktır; ve **الإِقذاءُ**: onu göze atmaktır.

Ve göz **القَذَى**yı attığında denir ki: **قذت تَقذي قَذْياً** (yâ ile).

Ve **القَذاة**: tekilidir; ve çoğul yapılır: **أقذاء**.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%82%D9%88/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( و ( فَرَسٌ *!أَذْقَى ) : أَهْمَلَهُ الجوهرِيُّ والجماعَةُ .
( وهو الرِّخْوُ الأُذُنِ الرِّخْوُ الأَنْفِ ، وهي *!ذَقْواءُ ) .
ونَصُّ التّكْملةِ : فَرَسٌ أَذْقَى ورَمَكةٌ *!ذَقواءُ ، وهو الرِّخْوُ الرانِفُ الأُذُن ، فتأَمَّل هذه مع سِياق

المصنِّفِ .

##### Türkçe

: ( Ve (**فَرَسٌ أَذْقَى**) : **الجوهري** ve cemaat onu ihmâl etti.
( Ve o, kulağı yumuşak, burnu yumuşak olandır; ve o (**ذَقْواءُ**)dur ).
Ve **التّكْملة**’nin nassı: (**فَرَسٌ أَذْقَى**) ve bir kısrak (**ذَقواءُ**); ve o, kulağı sarkık yumuşak olandır; öyleyse bunu, musannifin siyakı ile birlikte teemmül et. )
