# ذنذن (ذ-ن-ذ-ن) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%86%D8%B0%D9%86
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B0%D9%86%D8%B0%D9%86

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ذ - ن - ذ - ن
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%86%D8%B0%D9%86/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

ابن السكيت: ذَناذِنُ القميص، مثل ذَلاذِلِهِ، الواحدُ ذُنْذُنٌ وذُلْذُل. ذنن الذَنينُ: مُخاط يسيل من الأنف. والذُنانُ بالضم مثله. وقد ذَنَّ يَذِنُّ ذَنيناً، وذلك إذا سال. وذَنِنْتَ يا رجل تَذَنُّ ذَنَناً، فأنت أَذَنُّ والمرأة ذَنَّاءُ. والذَنَّاءُ أيضاً: المرأة لا ينقطع حيضُها. والذُنانَةُ: بقية الشيء الهالك الضعيف تذَنُّها شيئاً بعد شيء. وإنَّ فلاناً لَذِنٌّ، إذا كان ضعيفاً هالكاً هَرَماً أو مَرضاً. وفلان يُذانُّ فلاناً على حاجة: يطلُبها منه، أي يطلب إليه ويسأله إيّاها. والذُنانَةُ بالنون والضم: بقيَّة الدَيْنِ، والعِدَةُ تبقى لك عند القوم، وهو أدقُّ من الذُبابة لأنَّ الذُبابة بالباء بقيّة شيء صحيح، والذُنانَةُ بالنون لا تكون إلاَّ بقية شيء ضعيفٍ هالك تذنّها شيئاً بعد شيءْ

##### Türkçe

İbnü’s-Sikkît: Gömleğin **ذَناذِنُ**’i, onun **ذَلاذِلِ**’i gibidir; teki **ذُنْذُنٌ** ve **ذُلْذُل**’dür. **ذَنِينُ**: burundan akan sümük. **ذُنانُ** (ضم ile) da onun gibidir. Ve **ذَنَّ** **يَذِنُّ** **ذَنيناً**; bu, aktığı zaman olur. Ve sen, ey adam, **ذَنِنْتَ** **تَذَنُّ** **ذَنَناً**; artık sen **أَذَنُّ**’sün; kadın ise **ذَنَّاءُ**’dır. Ve **ذَنَّاءُ** ayrıca: hayzı kesilmeyen kadın. Ve **ذُنانَةُ**: zayıf, helâk olmuş şeyin artığı; onu, şeyden sonra şey olarak **تَذَنُّ** edersin. Ve muhakkak ki falan kimse **لَذِنٌّ**’dir; zayıf, helâk olmuş, ihtiyarlıkla yahut hastalıkla (öyle) olduğu zaman. Ve falan kimse, bir ihtiyaç üzerine falan kimseyi **يُذانُّ** eder: onu ondan ister; yani ona talepte bulunur ve onu ondan ister. Ve **ذُنانَةُ** (نون ile ve ضم ile): borcun artığıdır; ve kavmin yanında senin için kalan vaad (alacak)tır; ve o, **ذُبابة**’dan daha incedir; çünkü **ذُبابة** (باء ile) sağlam bir şeyin artığıdır; **ذُنانَةُ** ise (نون ile) ancak zayıf, helâk olmuş bir şeyin artığı olur; onu, şeyden sonra şey olarak **تذنّها** edersin.
