# ذنن — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%86%D9%86/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B0%D9%86%D9%86/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ذنن](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%86%D9%86.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: ذنن

ذ ن ن
ذن أنف الفحل والإنسان إذا سال بماء خاثر يذن ذنينا‏.‏
وذن الرجل يذن ذنناً‏.‏
ورجل أذن‏.‏
وامرأة ذناء‏.‏
وبه ذنان‏.‏
وإن منخريه ليذنّان‏.‏
ومـن المجـاز‏:‏ ذن أنـف البـرد‏.‏
وامـرأة ذنـاء‏:‏ لا ينقطع طمثها‏.‏
وقرحة ذناء‏:‏ لا ترقأ‏.‏
وفلان يذن في مشيته إذا مشى بضعف‏.‏
ومازال يذن في هذه الحاجة‏:‏ يتردد بتؤدة ورفق‏.‏

### Türkçe

ذ ن ن
**ذن**: aygırın ve insanın burnu, koyu bir su ile aktığı zaman; **يذن** (o) **ذنينا** (olarak) akar.
Ve **ذن** adam; **يذن** **ذنناً**.
Ve **رجل أذن**: (burnu) akan bir adam.
Ve **امرأة ذناء**: (kanı) akan bir kadın.
Ve onda **ذنان** vardır.
Ve şüphesiz onun iki burun deliği elbette **ليذنّان**: (ikisi) akar.
Ve mecazdan: **ذن أنف البرد**: soğuğun burnu aktı.
Ve **امرأة ذناء**: hayzı kesilmez.
Ve **قرحة ذناء**: kapanmaz.
Ve falan, yürüyüşünde **يذن**; zayıflıkla yürüdüğü zaman.
Ve o, bu ihtiyaçta durmadan **يذن**: ağırbaşlılık ve yumuşaklık ile tereddüt eder.
