# ذيأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%8A%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B0%D9%8A%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ذيأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%8A%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ذيأ

ذيأه أي اللحم تذييئا: أنضجه حتى تذيأ، أي تهرأ وسقط من عظمه. وتذيأ الجرح وغيره: تقطع وفسد، قال الأصمعي: إذا فسدت القرحة وتقطعت قيل: قد تذيأت تذيؤا وتهذأت، وأنشد:
  تذيأ منها الرأس حتى كـأنـه                      من الحر في نار يبض مليلها وتذيأ وجهه إذا ورم، أو التذيؤ في اللغة هو انفصال اللحم عن العظم بذبح أو فساد، كذا ذكره بعض أئمة اللغة، وعلى الأول اقتصر كثيرون.

### Türkçe

**ذيأه** yani eti **تذييئا**: Onu pişirdi; ta ki **تذيأ** oluncaya kadar; yani ufalanıp dağıldı ve kemiğinden düştü.

Ve **تذيأ** yara ve başkası: parçalandı ve bozuldu. **الأصمعي** dedi: Eğer çıban bozulur ve parçalanırsa “**قد تذيأت تذيؤا** ve **تهذأت**” denir. Ve şu şiiri okudu:

  **تذيأ** ondan baş, ta ki sanki o
                      sıcaktan, ateşte, onun **مليل**’i beyazlatıp parlatır.

Ve yüzü **تذيأ** olur; eğer şişerse. Yahut dilde **التذيؤ**: kesim veya bozulma ile etin kemikten ayrılmasıdır; bazı dil imamları bunu böyle zikretti; ve birincisi üzerine birçokları iktisar etti.
