# ذيم — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%8A%D9%85/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B0%D9%8A%D9%85/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ذيم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B0%D9%8A%D9%85.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: ذيم

الذَيْمُ والذامُ: العيبُ. وفي المثل: لا تَعْدَمُ الحسناءُ ذَامَّاً. تقول منه: ذِمْتُهُ أَذِيمُهُ ذَيْماً وذاماً. وذَأَمْتُهُ، وذَمَمْتُهُ، كله بمعنىً، عن الأخفش، فهو مَذيمٌ على النقص، ومَذْيُومٌ على التمام، ومَذْءُومٌ إذا همزتَ، ومَذْمومٌ من المضاعف.

### Türkçe

**الذَيْمُ** ve **الذامُ**: ayıp(kusur).

Ve meselde: “Güzel kadın **ذَامَّاً**’dan yoksun kalmaz.”

Ondan şöyle dersin: Onu **ذِمْتُهُ**; onu **أَذِيمُهُ**; **ذَيْماً** ve **ذاماً** (olarak).

Ve **ذَأَمْتُهُ** ve **ذَمَمْتُهُ**; hepsi bir mânâdadır; el-Ahfeş’ten (naklen).

Şu hâlde o, eksiklik üzere **مَذيمٌ**’dir; tamlık üzere **مَذْيُومٌ**’dur; hemzelediğin zaman **مَذْءُومٌ**’dur; ve muzâaf(tan) **مَذْمومٌ**’dur.
