# رأض (ر-أ-ض) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%A3%D8%B6
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%A3%D8%B6

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ر - أ - ض
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%A3%D8%B6/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ض د ( و ا ي ء )
ضأد ، رأض ، ضود
استُعمل منه : ( ضأد ، رأض ، ضود ) .
أبو عُبَيد عن أبي زيد : الضُؤْدَةُ : الزُّكام ، وقد ضُئدَ فهو مَضْئود . وأضأَده الله ، أَي : أَزْكَمه .
وقال الليث : هو الضُؤاد ، وقد ضُئِد : إذا زُكِم .
دأض : أهمَلَه اللّيث ؛ وأَنشَد الباهليّ :
وقد فَدَى أعناقَهُنّ المَحْصُن
والدَّأْضُ حتى لا يكون غَرْضُ
قال : ويقول : فَدَاهُنّ ألبانُهن من أن يُنْحَرْن ، قال : والغَرْضُ : أن يكون في جُلودها نقصان .
قال : والدَّأَضُ والدَّأَصُ بالضاد والصاد : ألاّ يكون في جلودها نقصان . وقد دَئِضَ يَدْأَض دَأَضاً ، ودَئَصَ يَدْأَصُ دَأَصاً .
قلتُ : ورواه أبو زيد بالظاء فقال :
والدَّأْظُ حتى لا يكون غَرْضُ
وكذلك أقرأَنِيه المُنذرِيّ عن أبي الهيْثم ، وفسّره فقال : الدَّأْظ : السِّمَنُ والامتلاء . يقول : لا يُنْحَرْنَ نَفاسةً بهنّ لسِمَنِهِنّ وحُسنهن .
( ضود ) : ثعلب عن ابن الأعرابي : الضَّوادِي : الفُحْش .
وقال ابن بُزُرْج : يقال : ضادَى فلانٌ فلاناً ، وضادَّه بمعنًى واحد . وإنه لصاحبُ ضَدًى مِثل قَفاً من المُضادّة ، أخرجه من التضعيف .

##### Türkçe

**ض د ( و ا ي ء )**
**ضأد** , **رأض** , **ضود**
Ondan kullanılmıştır: (**ضأد** , **رأض** , **ضود**).
Ebû ʿUbeyd, Ebû Zeyd’den: **الضُؤْدَةُ**: nezle; ve **ضُئدَ** olmuştur; o hâlde o **مَضْئود**’dur. Ve Allah onu **أضأَده**; yani: onu nezle yaptı.
Leys dedi: o, **الضُؤاد**’dır; ve **ضُئِد** olmuştur: nezle olunduğu zaman.

**دأض**: Leys onu ihmâl etti; ve Bâhilî şu beyti okudu:
وقد فَدَى أعناقَهُنّ المَحْصُن
والدَّأْضُ حتى لا يكون غَرْضُ
Dedi: ve der ki: onları, boğazlanmalarından, sütleri fidye etti; dedi: ve **الغَرْضُ**: derilerinde eksiklik olmasıdır.
Dedi: ve **الدَّأَضُ** ve **الدَّأَصُ** **الضاد** ve **الصاد** ile: derilerinde eksiklik olmamasıdır. Ve **دَئِضَ** **يَدْأَض** **دَأَضاً**; ve **دَئَصَ** **يَدْأَصُ** **دَأَصاً**.
Ben dedim: Ebû Zeyd onu **الظاء** ile rivayet etti; şöyle dedi:
والدَّأْظُ حتى لا يكون غَرْضُ
Ve Münzirî bana onu Ebû’l-Heysem’den böyle okuttu; ve onu açıkladı, dedi ki: **الدَّأْظ**: semizlik ve doluluk. Der ki: semizlikleri ve güzellikleri sebebiyle, onlardaki kıymetlilikten dolayı boğazlanmazlar.

(**ضود**) : Saʿleb, İbnü’l-Aʿrâbî’den: **الضَّوادِي**: çirkin söz.
İbn Büzurc dedi: denir ki: falan, falana **ضادَى**; ve ona **ضادَّه**; tek bir mânâ ile. Ve o, **ضَدًى** sahibi bir kimsedir; **قَفاً** gibi; **المُضادّة**’den; onu, şeddelendirmeden çıkardı.
