# ربذ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%A8%D8%B0/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%A8%D8%B0/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ربذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%A8%D8%B0.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: ربذ

باب الذّال والرّاء والباء معهما
ذ بر: الذَّبْرُ، بلغة هُذَيْل خَفيّةٌ يذبُرُها ذَبْراً.
وبعضهم يقول: ذَبَرَ الكتاب أي كَتَبَ، وبعض يقول: الذَّبُور الفِقْهُ بالشيءِ والعِلْمُ به، وقيل: ذَبَره أي فَهِمَه وقَتَلَه عِلْماً.
بذر:
بَذَرْتُ الشيءَ والحَبَّ بَذْراً، بمعنى نَثَرْتُ، ويقال للنَّسْل: البَذْر، يقال: هؤلاءِ بَذْرُ سُوءٍ.
والبَذْرُ اسمٌ جامعُ لِما بَذَرْتَ من الحَبِّ.
والبَذير: من لا يستطيع أن يُمسِكَ سِرَّ نفسه.
ورجلٌ يَذيرٌ وبَذُور: مِذْياعٌ، وقومٌ بُذُرٌ: مَذاييعُ، والفعل والمصدر في القياس بَذُرَ بَذارةً.
وفي الحديث: لَيسوا بالمسَاييحِ البُذُر، ويقال بَذّر بَذْراً.
والتبذير: إفسادُ المال وإنفاقه في السَّرَف، قال الله -جَلَّ وعَزَّ: ولا تُبَذِّرْ تَبذيرا.
وقيل: التبذير إنفاق المال في المعاصي، وقيل: هو أن يَبسُطَ يدَه في إنفاقه حتى لا يبقي منه ما يقتاتُه، واعتبارُه قوله -عزَّ وجلَّ-: "ولا تَبْسُطْها كَُّ البَسْط فتقعُدَ مَلُوماً مَحْسُورا".
ويقال: طعام كثيرُ البُذارة أي كثير النَّزَل، وهو طعام بَذِرٌ أي نَزَلٌ، وقال:
ومن العَطيّة ما تَرَى		جُذماءَ ليسَ لها بُذارَهْ
ربذ:
الرَّبَذةُ: موضع.
والرَّبَذُ: خِفَّةُ القَوائم في المَشْيِ، وخِفّة الأصابِع في العمَل، وأنه لَرَبِذٌ، قال جرير:
خُزْرٌ لهم رَبَذٌ إذا ما استَأْمَنوا		وإذا تتابَعَ في الزمانِ الأَمرُعُ
والرَّبَذَةُ: صُوفةٌ يُؤخَذُ بها القَطِرانُ فيُهْنَأُ بها البعير، وشُبِّهَتِ الخِرقة التي تُلقيها الحائض بها فسُمِّيَت الرَّبَذة..
والرَّبَذة تَميمْيةٌ، والثَّمَلَةُ حِجازيّةٌ وهُما صُوفة الهِناءِ.
وشيءٌ رَبيذٌ أي أي بعضه على بعضٍ.
ذرب:
الذَّرِبُ: الحادُّ من كل شيءٍ، لِسانٌ ذَرِبٌ، وسَيْفٌ ذرِبٌ أي حادٌّ.
وسُمٌّ ذَرب ومَذروبٌ، وقد ذَرِبَ ذرُباً وذَرابَةً.
والذَّرِبةُ والذِّرْبةُ: السِّلطيةُ من النُّساء، قال:
إنّي لقيتُ ذِرْبَةً من الذِّرَبْ
وفُلانٌ ذرِبٌ: مُنكَرٌ.
وتَذريب السَّيف: أنْ يُنْقَعَ في السُّمِّ فإذا أُنعِمَ سَقْيُه أُخرِجَ فشُحِذَ.
وذَرِبَ الجُرْحُ إذا ازدادَ اتِّساعاً ولا يقبَلُ البُرْءَ، قال الكمَيْت:
أنتَ الطبيب بأَدواءِ القُـلـوب إذا		خِيفَ المُطاوِلُ من أسقامِها الذَّرِبُ
والذَّرَبُ من الأمراضِ مأخوذٌ من الجُرْح، وهو الذي لا يَبْرَأُ، واستعير من الجُرْحِ للمَرَض، قال الغَنَويُّ:
إذا أَساها طبيبٌ زادَها مَرَضاً

### Türkçe

باب **الذّال** و**الرّاء** و**الباء** معهما
ذ بر: **الذَّبْرُ**; **هُذَيْل** dilinde gizlidir; onu **ذَبْراً** olarak **يذبُرُها**.
Ve onların bazısı der ki: **ذَبَرَ** **الكتاب** yani yazdı; ve bazısı der: **الذَّبُور** şey ile fıkıh ve onunla ilimdir; ve denildi: onu **ذَبَره** yani onu anladı ve onu ilim olarak öldürdü.

بذر:
**بَذَرْتُ** şeyi ve tohumu **بَذْراً**, **نَثَرْتُ** mânâsında; ve nesle **البَذْر** denilir; denilir: bunlar kötülük **بَذْرُ**’üdür.
Ve **البَذْرُ**, tohumdan **بَذَرْتَ**’ın şeyine cem edici bir isimdir.
Ve **البَذير**: kendi sırrını tutmaya güç yetiremeyen kimsedir.
Ve **يَذيرٌ** ve **بَذُور** bir adam: **مِذْياعٌ**; ve **بُذُرٌ** bir kavim: **مَذاييعُ**; ve fiil ve masdar kıyasta **بَذُرَ** **بَذارةً**’dır.
Ve hadiste: **المسَاييحِ** **البُذُر** ile değildirler; ve denilir: **بَذّر** **بَذْراً**.
Ve **التبذير**: malı ifsat etmek ve onu israfta harcamaktır; Allah dedi -yüce ve aziz: “Ve **تُبَذِّرْ** **تَبذيرا**.”
Ve denildi: **التبذير** malı masiyetlerde harcamaktır; ve denildi: o, onu harcamada elini yaymasıdır; ta ki ondan, onunla geçineceği şeyi bırakmasın; ve onun itibarı O’nun sözü -aziz ve celil-: “Ve onu, yaymanın tümü gibi **تَبْسُطْها**; böylece kınanmış, hasret çekmiş olarak oturursun.”
Ve denilir: **البُذارة**’sı çok yemek, yani **النَّزَل**’i çok; ve o, **بَذِرٌ** bir yemektir, yani **نَزَلٌ**; ve dedi:
ومن العَطيّة ما تَرَى		جُذماءَ ليسَ لها بُذارَهْ

ربذ:
**الرَّبَذةُ**: bir yerdir.
Ve **الرَّبَذُ**: yürüyüşte ayakların hafifliği ve işte parmakların hafifliği; ve o, elbette **لَرَبِذٌ**’dir; **جرير** dedi:
خُزْرٌ لهم رَبَذٌ إذا ما استَأْمَنوا		وإذا تتابَعَ في الزمانِ الأَمرُعُ
Ve **الرَّبَذَةُ**: onunla katran alınan bir yün parçasıdır; onunla deveye **يُهْنَأُ** yapılır; ve hayızlı kadının attığı bez ona benzetildi de **الرَّبَذة** diye adlandırıldı..
Ve **الرَّبَذة** **تَميمْيةٌ**’dir; ve **الثَّمَلَةُ** **حِجازيّةٌ**’dir; ve ikisi, **الهِناءِ** yün parçasıdır.
Ve **رَبيذٌ** bir şey: yani onun bazısı bazısının üzerinedir.

ذرب:
**الذَّرِبُ**: her şeyden keskin olandır; **ذَرِبٌ** bir dil; ve **ذرِبٌ** bir kılıç, yani keskin.
Ve **ذَرب** ve **مَذروبٌ** bir zehir; ve **ذَرِبَ** **ذرُباً** ve **ذَرابَةً** olmuştur.
Ve **الذَّرِبةُ** ve **الذِّرْبةُ**: kadınlardan **السِّلطيةُ**; dedi:
إنّي لقيتُ ذِرْبَةً من الذِّرَبْ
Ve falan **ذرِبٌ**: **مُنكَرٌ**.
Ve **تَذريب** kılıç: onun zehirde ıslatılmasıdır; sonra sulaması güzelce yapıldığında çıkarılır da bilenir.
Ve yara **ذَرِبَ** olur; genişlemesi arttığında ve iyileşmeyi kabul etmediğinde; **الكمَيْت** dedi:
أنتَ الطبيب بأَدواءِ القُـلـوب إذا		خِيفَ المُطاوِلُ من أسقامِها الذَّرِبُ
Ve hastalıklardan **الذَّرَبُ**, yaradan alınmıştır; ve o, iyileşmeyen şeydir; ve hastalık için yaradan ödünç alınmıştır; **الغَنَويُّ** dedi:
إذا أَساها طبيبٌ زادَها مَرَضاً
