# ربذ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%A8%D8%B0/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%A8%D8%B0/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ربذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%A8%D8%B0.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: ربذ

الرِبْذَةُ بالكسر: الصوفَةُ يُهْنَأُ بها البعير. قال الشاعر:
يا عَقيدَ اللُوْمِ لَوْلا نِعْمَتيكُنْتَ كالرِبْذَةِ مُلْقىً بالفِنا
وكذلك خِرقة الصائِغ التي يَجلو بها الحَلْيَ. والرَبَذَةُ بالتحريك: لغةٌ فيها. والرَبَذَةُ أيضاً: واحدةُ الرَبَذِ، وهي عُهونٌ تُعلَّق في أعناق الإبل. ويقال: رَبِذَتْ يده بالقِداحِ تَرْبَذُ رَبَذاً، أي خَفَّتْ. والرَبِذُ: الخفيفُ القوائم مشيه. ويقال أيضاً: فلانٌ ذو رَبِذات، أي كثير السَقَطِ في كلامه. وبَينَ القوم رَباذِيَةٌ، أي شَرٌّ.

### Türkçe

**الرِبْذَةُ** (kesre ile): deveye onunla katran sürülen yün parçası. Şair dedi ki:
يا عَقيدَ اللُوْمِ لَوْلا نِعْمَتيكُنْتَ كَ**الرِبْذَةِ** مُلْقىً بالفِنا
Ve (bu) aynı şekilde, kuyumcunun ziyneti onunla parlatıp cilaladığı bez parçasıdır. **والرَبَذَةُ** (hareke ile): onda bir lugattır. **والرَبَذَةُ** ayrıca: **الرَبَذِ**’in bir tanesi; o, develerin boyunlarına asılan yünlerdir. Ve denilir: **رَبِذَتْ** onun eli oklarla **تَرْبَذُ** **رَبَذاً**; yani hafifledi. Ve **الرَبِذُ**: yürüyüşü bacakları hafif olan (kimse). Ve ayrıca denilir: falan kimse **ذو رَبِذات**; yani sözünde düşüklüğü çoktur. Ve kavmin arasında **رَباذِيَةٌ** (vardır); yani şer.
