# رتت — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AA%D8%AA/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%AA%D8%AA/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رتت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AA%D8%AA.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: رتت

باب التاء والراء
ت ر، ر ت مستعملان
تر:
التَّرارة: امتِلاء الجِسم من اللحم، ورِيُّ العَظْمِ، ورجل تارٌّ، وقَصَرةٌ تارَّةٌ، والفعْل تَرَّ يتِرُّ.
والتُّرور: وَثْبَة النَّواة من الحَيْس، يقال: تَرَّ يَتِرُّ تُروراً.
وأَتْرَرْتُ يَدَهُ بالسَّيفِ إتْراراً.
وضَرَبَ فلان يَدَ فلانٍ بالسيف فأَتَرَّها وأَطَرَّها وأَطَنَّها. والغلام يُتِرُّ القُلَةَ بمِقلاةٍ، وقال طرفة:
تقول وقد تُرَّ الوَظيفُ وساقُها		أَلَسْتَ تَرَى أنْ قد أَتَيْتَ بمُؤيِدِ
وتَرَّ الوَظيفُ أي انقَطَع فبانَ وسَقَطَ.
والتَرْتَرة أنْ تقبضَ على يَدَي رجل ثم تُتَرتِرُه أي تُحَرِّكُه.
والتَّرُّ كلمة تتكلّم بها العرب إذا غَضِبَ أحدُهم على الآخر، قال: واللهِ لأُقيمنَّك على التُّرِّ، وهو الحَبْل الذي يمتدُّ ليَمسَحَ به الأرضَ.
والتُّرَّة: الباطل وهي التُّرَّهات أيضاً.
والتّارُّ: الغائب المنفرد من قومِه.
رت:
الرُّتَّةُ: عَجَلةٌ في الكلام، وتقول: رجلٌ أَرَتُّ ورَتَّ يَرُتُّ رَتّاً.
والرَّتُّ: شيءٌ يُشَبَّهُ بالخِنزير البَرِّي، والجمعُ الرُّتوتُ.

### Türkçe

باب **التاء** و**الراء**
**ت ر**، **ر ت** kullanımdadır
**تر**:
**التَّرارة**: bedenin etten dolması, kemiğin sulanması; ve adam **تارٌّ**; ve kısa boylu kadın **تارَّةٌ**; fiil: **تَرَّ** **يتِرُّ**.
**التُّرور**: **الحَيْس**’ten çekirdeğin sıçrayışı; denir ki: **تَرَّ** **يَتِرُّ** **تُروراً**.
Ve “kılıçla onun elini” **أَتْرَرْتُ**; **إتْراراً**.
Ve falan, falanın elini kılıçla vurdu da onu **فأَتَرَّها** ve **أَطَرَّها** ve **أَطَنَّها** yaptı. Ve oğlan, bir tava ile testiyi **يُتِرُّ**; ve **طرفة** dedi:
تقول وقد تُرَّ الوَظيفُ وساقُها		أَلَسْتَ تَرَى أنْ قد أَتَيْتَ بمُؤيِدِ
Ve **تَرَّ الوَظيفُ**: yani koptu da ayrılıp belirginleşti ve düştü.
Ve **التَرْتَرة**: bir adamın iki elini tutman, sonra onu **تُتَرتِرُه**; yani onu hareket ettirmen.
Ve **التَّرُّ**: Arapların, birinin ötekine öfkelendiğinde konuştuğu bir kelimedir; dedi ki: “Vallahi seni **التُّرِّ** üzerine mutlaka dikeceğim”; o, yerle silmek için uzatılan iptir.
Ve **التُّرَّة**: bâtıldır; ve **التُّرَّهات** da böyledir.
Ve **التّارُّ**: kavminden ayrı, tek başına olan gaip.

**رت**:
**الرُّتَّةُ**: sözde acele; ve dersin ki: adam **أَرَتُّ**; ve **رَتَّ** **يَرُتُّ** **رَتّاً**.
Ve **الرَّتُّ**: yaban domuzuna benzetilen bir şey; çoğulu **الرُّتوتُ**.
