# رخل (ر-خ-ل) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AE%D9%84
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%AE%D9%84

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ر - خ - ل
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 8 sözlük

## Sözlükler (8)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AE%D9%84/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الخاء والراء واللام معهما
ر خ ل يستعمل فقط رخل: الرَّخْل لغة في الرِّخْل، وجمعه رِخْلان والرُّخال بالضم لاغير،: هو الأُنثَى من أولاد الضَّأن.

##### Türkçe

باب **الخاء** ve**الراء** ve**اللام** onlarla birlikte

ر خ ل yalnızca kullanılır: **رخل**: **الرَّخْل** **الرِّخْل** hakkında bir lugattır; onun çoğulu **رِخْلان** ve yalnızca (ر ile) damme ile **الرُّخال**’dır: o, **الضَّأن** yavrularının dişisidir.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AE%D9%84/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الرَخِلُ بكسر الخاء: الأنثى من أولاد الضأن، والذَكَرُ حَمَلٌ، والجمع رِخالٌ ورُخالٌ أيضاً بالضم.

##### Türkçe

**الرَخِلُ** ( **الخاء** ’nın kesresiyle): koyun yavrularının dişisi; erkeği **حَمَلٌ**’dır. Çoğulu **رِخالٌ** ve ayrıca (zammeyle) **رُخالٌ**’dır.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AE%D9%84/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

خ ر ل
خلر ، رخل
استعمل من وجوههِ : خلر ، رخل .
أمَّا :
خلر : فإن الليث أهمله .
ورَوَى أبو العباس _ عن ابن الأعرابي _
أنه قال : الخُلَّرُ : الْمَاشُ .
وقد ذكَرَهُ الشَّافِعِيُّ في الحُبُوبِ التي
تُقْتَاتُ ، ويُخْرَجُ منها الصَّدَقاتُ .
رخل : قال الليث : الرَّخْلُ : الأنثى من سِخَالِ
الضَّأْنِ .
ويقال : رِخْلٌ ، والجميعُ : الرِّخْلاَنُ
والرُّخَالُ .
وقال الفَرَّاء : العَرَبُ تقول _ في جمع
رَخِلٍ _ : رُخَالٌ _ بِضَمِّ الرَّاءِ _ . . مِثْلُ ظِئْرٍ
وَظُؤَارٍ ، وَشَاةٍ رُبَّى . . وَجَمْعُهَا رُبَابٌ .

##### Türkçe

خ ر ل
**خلر** , **رخل**
Şu vecihlerden kullanılmıştır: **خلر** , **رخل** .
Amma:
**خلر** : çünkü el-Leys onu ihmal etmiştir.
Ebû’l-‘Abbâs _ İbnü’l-A‘râbî’den _ rivayet etti:
O dedi ki: **الخُلَّرُ** : **الْمَاشُ**’tur.
Eş-Şâfi‘î onu, kendileriyle gıda edinilen ve onlardan sadakalar çıkarılan hububat içinde zikretmiştir.

**رخل** : el-Leys dedi ki: **الرَّخْلُ** : koyunun kuzularından dişidir.
Ve denilir: **رِخْلٌ** , ve cem‘i: **الرِّخْلاَنُ**
ve **الرُّخَالُ** .
El-Ferrâ’ dedi ki: Araplar _ **رَخِلٍ**’in cem‘inde _ **رُخَالٌ** derler _ **الرَّاءِ**’nin dammesiyle _ .. **ظِئْرٍ**
ve **ظُؤَارٍ** misli, ve **شَاةٍ** **رُبَّى** .. ve onun cem‘i **رُبَابٌ**’dır.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AE%D9%84/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الراء والخاء وما يثلثهما)
  (رخص)  الراء والخاء والصاد أصلٌ يدلُّ على لِينٍ وخلافِ شِدّة. من ذلك اللّحْمُ الرَّخْص، هو الناعم. ومن ذلك الرُّخْص: خِلاف الغَلاء. والرُّخْصَة في الأمر: خَلاف التَّشْديد. وفي الحديث: "إنَّ الله جلّ ثناؤه يحبُّ أن يؤخذ برُخَصِهِ كما يحبُّ أن تُؤتَى عزائِمهُ".
  (رخف)  الراء والخاء والفاء أُصَيلٌ يدلُّ على رَخاوةٍ ولِين. فيقال: إن الرَّخْفَة: الزُّبدة الرَّقيقة. ويقال أرْخَفْتُ العَجين، إذا كثَّرْتَ ماءَه حتَّى يَستَرخِيَ. ويقال منه رَخَف يَرْخُف. ويقولون صار الماءُ رُخْفةً، أي طينا رقيقاً. والرَّخْفة: حجارةٌ خِفافٌ جُوفٌ.
  (رخل)  الراء والخاء واللام كلمةٌ واحدة، وهي الرّخل([1]): الأنثى من أولاد الضَّأنِ، والذّكرُ حَمَلٌ، ويجمع الرخل رخالا.
  (رخم)  الراء والخاء والميم أصلٌ يدلُّ على رقّةٍ وإشْفاق. يقال ألقى فلانٌ على فلانٍ رَخْمَتَه، وذلك إذا أظهَرَ إِشفاقاً عليه ورقَّة له. ومن ذلك الكلام الرَّخيم، هو الرقيق. قال امرؤ القيس:
رَخِيمُ الكلامِ قَطِيع القِيا *** مِ تفتَرُّ عن ذي غُروبٍ خَصِر([2])  والرَّخَمة: الطائر الذي يقال لـه الأنوق، يقال سمِّي بذلك لرَخْمتِه على بَيضَتِه، يقال إنّه لم يُرَ له بيضٌ قطّ. وهو الذي أراده الكميت بقوله:
وذات اسمَيْنِ والألوانُ شَتَّى *** تُحمَّقُ وهي بَيِّنة الحَويلِ([3])ومن هذا الباب قول أهل العربية: "الترخيم"، وذلك إسقاط شيءٍ من آخر الاسم في النِّداء، كقولهم: يا مالك، يا مالِ؛ ويا حارث، ويا حارِ. كأنّ الاسمَ لما ألقي منه ذلك رَقّ. قال زُهير:
يا حارِ لا أُرْمَيَنْ منكم بداهيةٍ *** لم يَلْقَهَا سُوقَةٌ قبلي ولا مَلِكُ([4])ومما شذّ عن هذا الأصل قولُهم: شاةٌ رَخْماء، وهي التي ابيضَّ رأسها.
  (رخو)  الراء والخاء والحرف المعتلّ أصلٌ يدلُّ على لِينٍ وسخافةِ عقل. من ذلك شيءٌ رِخْوٌ بكسر الراء. قال الخليل: رَُخْوٌ أيضاً([5])، لغتانِ.
  يقال منه رَخِيَ يَرْخَى، ورَخُوَ، إذا صار رَُِخْواً. ويقال: أرخَتِ الناقة، إذا استَرخَى صَلاَها. وفرسٌ رِخْو، إذا كانت سهلة مسترسلة، في قول أبي ذؤيب:
  * فهي رِخْوٌ تمزَعُ([6]) *
  ويقال استرخى به الأمرُ واسترخت به حالُه، إذا وقع في حالٍ حسنةٍ غير شديدة. وتراخَى عن الأمر، إذا قعد عنه وأبطأ. ومن الباب الرُّخاء، وهي الريح الليِّنة. قال الله تعالى: ﴿فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ﴾ [ص 36]. والإرخاء مِن رَكْضِ الخيل* ليس بالحُضْر المُلْهَب([7]). يقال فرسٌ مِرْخاءٌ من خَيل مَرَاخٍ، وهو عَدْوٌ فوق التَّقْرِيب([8]). قال أبو عبيدٍ: الإِرخاء أن يخلّى الفرسُ وشَهوتَه في العَدْوِ، غير متعبٍ لـه. وهذه أُرْخِيّة، لِما أرْخَيْتَ مِن شيءٍ.
  (رخد)  الراء والخاء والدال كلمة واحدة ليس لها قياس. ويقال: الرِّخْوَدّ: الليِّن العِظام.
------------------------------------------ـ
([1]) الرخل، بالكسر وككتف.
([2]) كلمة "ذي" ليست في الأصل، وإثباتها من الديوان 58 وفيه: * فتور القيام قطيع الكلام *
([3]) في الحيوان (7: 18، 22) واللسان (حول): "وهي كيسة الحيل". وقد سبقت روايته في (حول) برواية: "بينة الحويل".
([4]) ديوان زهير 180. وهو يعني الحارث بن ورقاء الصيداوي، وكان قد استاق إبل زهير وراعيه يساراً.
([5]) الضبط بضم الراء عن المجمل. على أن الكلمة مثلثة، تقال أيضاً بفتح الراء.
([6]) البيت بتمامه كما في ديوانه 16 والمفضليات (2: 227) واللسان (رخا):
تغدو به خوصاء تقطع جريها *** حلق الرحالة فهي رخو تمزع([7]) في الأصل: "المهلب"، صوابه في المجمل.
([8]) في الأصل: "القريب". والتقريب: ضرب من العدو.
ـ

##### Türkçe

(رâ ve **خ** ve onları üçleyen(ler) bâbı)
  (**رخص**)  **الراء** ve **الخاء** ve **الصاد**; yumuşaklığa ve sertliğin zıddına delâlet eden bir asıldır. Bundan: **اللّحْمُ الرَّخْص**; o, yumuşak olandır. Bundan: **الرُّخْص**; pahalılığın zıddıdır. Ve işte **الرُّخْصَة**: sıkılaştırmanın zıddıdır. Ve hadiste: “Şüphesiz Allah, celâl senâsı, ruhsatlarıyla amel edilmesini sever; azîmetlerinin yerine getirilmesini sevdiği gibi.”
  (**رخف**)  **الراء** ve **الخاء** ve **الفاء**; gevşekliğe ve yumuşaklığa delâlet eden küçük bir asıldır. Denir ki: **الرَّخْفَة**: ince tereyağıdır. Ve denir: **أرْخَفْتُ العَجين**; suyunu çoğalttığın zaman, ta ki gevşeyip yumuşayıncaya kadar. Ve ondan denir: **رَخَف يَرْخُف**. Ve derler: su **رُخْفةً** oldu; yani ince bir çamur. Ve **الرَّخْفة**: hafif, içi boş taşlardır.
  (**رخل**)  **الراء** ve **الخاء** ve **اللام**; tek bir kelimedir; o da **الرّخل**([1]): koyun yavrularının dişisi; erkeği ise **حَمَلٌ**dür. Ve **الرخل**’in çoğulu **رخالا** gelir.
  (**رخم**)  **الراء** ve **الخاء** ve **الميم**; inceliğe ve şefkate delâlet eden bir asıldır. Denir: falan, falanın üzerine **رَخْمَتَه**’sini attı; bu, ona karşı şefkat ve incelik gösterdiği zamandır. Bundan: **الكلام الرَّخيم**; o, ince olandır. İmru’ul-Kays dedi:
رَخِيمُ الكلامِ قَطِيع القِيا *** مِ تفتَرُّ عن ذي غُروبٍ خَصِر([2])  Ve **الرَّخَمة**: kendisine **الأنوق** denilen kuştur; denir ki, yumurtasına karşı **رَخْمتِه** (şefkati) sebebiyle böyle adlandırılmıştır; denir ki, onun hiç yumurtası görülmemiştir. Ve Kümeyt’in şu sözüyle kastettiği de odur:
وذات اسمَيْنِ والألوانُ شَتَّى *** تُحمَّقُ وهي بَيِّنة الحَويلِ([3])Ve bu bâbdan, Arap dili ehlinin sözü: “**الترخيم**”; bu, nidâda ismin sonundan bir şey düşürmektir; onların “ya Mâlik, ya Mâl”; ve “ya Hâris, ya Hâr” demeleri gibi. Sanki isimden o atılınca inceldi. Züheyr dedi:
يا حارِ لا أُرْمَيَنْ منكم بداهيةٍ *** لم يَلْقَهَا سُوقَةٌ قبلي ولا مَلِكُ([4])Ve bu asıldan şâz olan şeylerden: onların “**شاةٌ رَخْماء**” sözüdür; o, başı beyazlayan koyundur.
  (**رخو**)  **الراء** ve **الخاء** ve illetli harf; yumuşaklığa ve aklın hafifliğine delâlet eden bir asıldır. Bundan: **رِخْوٌ** (râ’nın kesresiyle) olan bir şey. Halîl dedi: **رَُخْوٌ** da([5]); iki lugattır.
  Ondan denir: **رَخِيَ يَرْخَى** ve **رَخُوَ**; **رَُِخْواً** olduğu zaman. Ve denir: **أرخَتِ الناقة**; salâsı gevşediği zaman. Ve **فرسٌ رِخْو**; kolay, salıverilmiş olduğu zaman; Ebû Züeyb’in sözüne göre:
  * فهي رِخْوٌ تمزَعُ([6]) *
  Ve denir: iş onda **استرخى** ve hâli onda **استرخت**; şiddetli olmayan iyi bir hâle düştüğü zaman. Ve işten **تراخَى**; ondan geri kaldığı ve ağır davrandığı zaman. Ve bâbdan **الرُّخاء**; o, yumuşak rüzgârdır. Allah Teâlâ dedi: ﴿فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ﴾ [ص 36]. Ve atların koşturmasından **الإرخاء**; yakıcı hızlı sürüşle değildir([7]). Denir: **فرسٌ مِرْخاءٌ**; **خَيل مَرَاخٍ**’tan; o, **التَّقْرِيب**’in üstünde bir koşudur([8]). Ebû Ubeyd dedi: **الإِرخاء**; atın, koşuda, ona yormaksızın, kendisi ve şehvetiyle salıverilmesidir. Ve bu **أُرْخِيّة**’dir; salıverdiğin şeyden dolayı.
  (**رخد**)  **الراء** ve **الخاء** ve **الدال**; kıyası olmayan tek bir kelimedir. Ve denir: **الرِّخْوَدّ**: kemikleri yumuşak olan.

------------------------------------------ـ
([1]) **الرخل**, kesre ile ve “**كتف**” gibi.
([2]) “**ذي**” kelimesi asılda yoktur; onun isbâtı divandan 58’dir; onda: * فتور القيام قطيع الكلام *
([3]) **الحيوان** (7: 18، 22) ve **اللسان** (**حول**)’da: “وهي كيسة الحيل”. Ve onun rivayeti (**حول**)’da “بينة الحويل” rivayetiyle daha önce geçti.
([4]) Züheyr divanı 180. Ve o, Hâris b. Verkâ es-Saydâvî’yi kasteder; Züheyr’in develerini ve çobanı Yesâr’ı sürüp götürmüştü.
([5]) ضبط, **المجمل**’den râ’nın zammı iledir. Şu da var ki kelime üçlüdür; râ’nın fethasıyla da söylenir.
([6]) Beytin tamamı, divanında 16 ve **المفضليات** (2: 227) ve **اللسان** (**رخا**)’da olduğu üzere:
تغدو به خوصاء تقطع جريها *** حلق الرحالة فهي رخو تمزع([7]) Asılda: “**المهلب**”; doğrusu **المجمل**’deki gibidir.
([8]) Asılda: “**القريب**”. Ve **التقريب**: koşunun bir türüdür.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AE%D9%84/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ر خ ل
هم من الرخال وليسوا من الرجـال جمـع رخـل وهـي أخـت الحمـل‏.‏
وتقـول‏:‏ إن سئلـت عـن الرخال فهي إناث السخال لأن السخلة تقع على الذكر والأنثى من أولاد الضّأن‏.‏

##### Türkçe

ر خ ل
Onlar **الرخال**’dendir, **الرجـال**’den değildirler; **رخـل**’in cemidir; o da **الحمـل**’in kız kardeşidir.
Ve dersin ki: Eğer **الرخال** hakkında sorulursa, o **السخال**’in dişileridir; çünkü **السخلة** **الضّأن**’ın evlatlarından erkeğe ve dişiye vaki olur.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AE%D9%84/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الرِّخْل والرَّخِل: الأُنثى من أَولاد الضأْن، والذَّكَر حَمَلٌ، والجمع أَرْخُل ورِخال، ورُخَال، بضم الراء، مثل ظِئْر وظُؤَار، وشاة رُبَّى ورُباب ورِخْلانٌ أَيضاً. وفي الحديث: أَن ابن عباس سئل عن رجل أَسلم في مائة رِخْل، فقال: لا خير فيه؛ وإِنما كره السَّلَم فيها لتفاوت صفاتْها وقدر سِنِّها، وهي الرِّخْلة والرَّخِلة، ويقال للرِّخل رِخْلة؛ وقول الكميت:
ولو وُليَ الهُوجُ السَّوائحُ بالذي
وُلِينا به، ما دَعْدَع المُترَخِّل
يريد صاحب الرِّخال التي يُرَبِّيها. وبنو رُخَيْلة: بطن.

##### Türkçe

**الرِّخْل** ve **الرَّخِل**: koyun yavrularından dişisi; erkeği ise **حَمَلٌ**dur.

Çoğulu **أَرْخُل** ve **رِخال** ve **رُخَال**dır; **الراء**’ın zammesiyle; **ظِئْر** ve **ظُؤَار** gibi. Ve **شاة رُبَّى** ve **رُباب** ve ayrıca **رِخْلانٌ**.

Hadiste: İbn Abbas’a, yüz **رِخْل** içinde (hakkında) selem yapılan bir adam soruldu; dedi ki: “Onda hayır yoktur.” Ancak onda selem yapılmasını, sıfatlarının ve yaşının miktarının farklı oluşundan dolayı kerih gördü. O, **الرِّخْلة** ve **الرَّخِلة**dir; ve **الرِّخل** için **رِخْلة** denir.

Kumeyt’in sözü:
ولو وُليَ الهُوجُ السَّوائحُ بالذي
وُلِينا به، ما دَعْدَع المُترَخِّل

**الرِّخال**’ın sahibini, onları yetiştiren kimseyi kasteder.

Ve **بنو رُخَيْلة**: bir batın (kabile kolu).

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AE%D9%84/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الرخل، بالكسر، والرخلة، بهاء: لغة فيه، والرخل، ككتف، وعلى الأخيرة اقتصر الصاغاني: الأنثى من أولاد الضأن، والذكر حمل، ج: أرخل، بضم الخاء، ورخال بالكسر، ومنه قولهم: هو من الرخال إناث السخال، ويضم، وهو نادر ككلمات جاءت، قال بعضهم:
  ما سمعنا كلمـا غـير ثـمـان                      هي جمع وهي في الوزن فعال
  فتـــؤام وذراب وفـــرار                      وعـراق وعـرام ورخــال
  وظؤار جمع ظـئر وبـسـاط                      جمع بسط هكذا فـيمـا يقـال

  قلت: وقد فاته: رباب، جمع ربى من الشياه، ورجال، جمع رجل خلاف الراكب، ورذال، جمع رذل، وقد مر البحث فيه في ظ أ ر، وع ر ق، وب س ط، وذ ر ب، ورخلان، بالكسر، ورخلة، محركة، ورخلة، كعنبة. والرخيل، كزبير: فرس كان لبني جعفر بن كلاب، نقله الصاغاني. وبنو رخيلة، كجهينة: بطن، عن ابن دريد. والرخلة، بالكسر: جد صالح بن المبارك المحدث، عن أبي عبد الله النعالي. ومما يستدرك عليه: المترخل: صاحب الرخال الذي يربيها، وبه فسر قول الكميت:
  ولو ولي الهوج النوايح بالذي                      ولينا به ما دعدع المترخـل ورخيلة بن ثعلبة: بدري، ومسعود ابن رخيلة بن عائذ الأشجعي، كان قائد أشجع في الأحزاب ثم أسلم. والرخاخل: أنبذة التمر، قال ابن أحمر:
  وبذ الرخاخيل جعفيها هكذا فسره الصاغاني، وأورده المصنف في ج ع ف استطرادا، وأهمله هنا، كالصاغاني.

##### Türkçe

**الرخل**; kesre ile; ve **الرخلة**, **بهاء** ile: onda bir lugat (varyant)tır. Ve **الرخل**, **ككتف** (vezninde); ve sonuncusu üzerine **الصاغاني** iktisar etti: koyun yavrularının dişisi; erkeği **حمل**’dır. Çoğulu: **أرخل**, **بضم الخاء**; ve **رخال**, kesre ile. Ondandır onların sözü: “O, **الرخال**’dandır”, yani **السخال**’ın dişileri. Ve zamme ile de gelir; ve o nadirdir; “gelmiş kelimeler” gibi. Bazıları dedi ki:
  Sekizden başka bir kelime işitmedik;                      o cem‘dir ve vezinde **فعال**’dır.
  **فتؤام** ve **ذراب** ve **فرار**                      ve **عراق** ve **عرام** ve **رخال**
  ve **ظؤار**; **ظئر**’in cem‘i; ve **بساط**                      **بسط**’ın cem‘i; işte böyle, denildiğine göre.

Ben derim: Ve ondan kaçırdı: **رباب**, koyunlardan **ربى**’nın cem‘i; ve **رجال**, binekli olanın hilafı olarak **رجل**’in cem‘i; ve **رذال**, **رذل**’in cem‘i. Ve onda araştırma **ظ أ ر**, ve **ع ر ق**, ve **ب س ط**, ve **ذ ر ب**’da geçti. Ve **رخلان**, kesre ile; ve **رخلة**, harekeli; ve **رخلة**, **كعنبة** (vezninde). Ve **الرخيل**, **كزبير**: **بني جعفر بن كلاب**’ın bir atı idi; onu **الصاغاني** nakletti. Ve **بنو رخيلة**, **كجهينة**: bir batın (kabile kolu); **ابن دريد**’den. Ve **الرخلة**, kesre ile: muhaddis **صالح بن المبارك**’in salih dedesi; **أبي عبد الله النعالي**’den. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **المترخل**: **الرخال**’ın sahibi; onu yetiştirir; ve onunla **الكميت**’in sözü tefsir edildi:
  Ve eğer ağıtçı kadınlar,                      bizim onunla üstlendiğimiz şey ile **الهوج**’a velayet etseydi, **المترخل** sarsılmazdı.

Ve **رخيلة بن ثعلبة**: Bedrî. Ve **مسعود ابن رخيلة بن عائذ الأشجعي**; **الأحزاب**’da sonra Müslüman oldu; **أشجع**’ın kumandanı idi. Ve **الرخاخل**: hurma nebizleri; **ابن أحمر** dedi ki:
  Ve **الرخاخيل**’in **جعفيها**’sı; işte böyle onu **الصاغاني** tefsir etti. Ve musannif onu **ج ع ف**’ta istitrâden zikretti; ve onu burada ihmal etti; **الصاغاني** gibi.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%AE%D9%84/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

رِخْلٌ
رِخْلٌ ذ A ewe-lamb; (S, K;) as also ↓ رِخْلَةٌ and ↓ رَخِلٌ: (K:) the male is called حَمَلٌ: (S:) pl. [of pauc.] أَرْخُلٌ (K) and [of mult.] رِخَالٌ and رُخَالٌ (S, K,) which last is of an extr. form, (TA,) and رِخْلَانٌ and رَخَلَةٌ and رِخَلَةٌ. (K.)

رَخِلٌ
رَخِلٌ ذ : see the preceding paragraph.

رِخْلَةٌ
رِخْلَةٌ ذ : see the preceding paragraph.

مُتَرَخِّلٌ
مُتَرَخِّلٌ ذ A possessor and rearer of ewe-lambs. (S.)

##### Türkçe

رِخْلٌ
رِخْلٌ ذ Bir dişi kuzu; (S, K;) ve yine ↓ **رِخْلَةٌ** ve ↓ **رَخِلٌ**: (K:) erkeğine **حَمَلٌ** denir: (S:) cem‘ [kıllet] **أَرْخُلٌ** (K) ve [kesret] **رِخَالٌ** ve **رُخَالٌ** (S, K,) ki bu sonuncusu ziyade bir vezindendir, (TA,) ve **رِخْلَانٌ** ve **رَخَلَةٌ** ve **رِخَلَةٌ**. (K.)

رَخِلٌ
رَخِلٌ ذ : önceki paragrafı gör.

رِخْلَةٌ
رِخْلَةٌ ذ : önceki paragrafı gör.

مُتَرَخِّلٌ
مُتَرَخِّلٌ ذ Dişi kuzuların sahibi ve yetiştiricisi. (S.)
