# رذم — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B0%D9%85/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%B0%D9%85/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رذم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B0%D9%85.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: رذم

باب الذّال والرّاء والميم معهما
ر ذ م، ذ م ر، م ذ ر مستعملات
رذم:
قَصْعةٌ رّذومٌ، رَذِمَتْ أي امَتَلأَتْ حتى إنَّ جوانبَها لَتَصَبَّبُ.
ورَذَمته أرذُمُه، وقلَّ ما يستعمَل اِلاّ بفِعلٍ مُجاوز، قال:
لا تَمْلأُ الدَّلُوَ صُبابات الوَذَمْ
الاسِجالٌ رَذَمٌ علـى رَذَمْ
الرَّذَمُ ههنا: الامتِلاءُ، والرَّذَم الاسْمُ، والرَّذْم المصدر.
ذمر:
الذَّمْرُ: اللَّوْمُ والحَمضُّ معاً، والقائد يذمُر أصحابَه اي يَلومُهم ويُسمِعُهم ما يكرَهُون لِيكونَ أجَدَّ لهم في القتال.
والتَذَمَّرُ: اشتُقَّ منه، وهو أن يُقَصِّرَ الرجلُ في أمرٍ فيَلومُ نفسَه ويُعاتبُها كي يَجِدَّ في الأمر.
والقوم يتذامَرون في الحرب.
وذِمارُ الرجلِ: كلُّ شيءٍ يلزَمُه الدفْعُ عنه، وإنْ ضَيَّعَه لَزِمَه الذَّمْرُ أي اللَّوْمُ.
والمُذَمِّرُ للنّاقةِ كالقابلة للنِّساء، وذلك أنه يُذَمِّرُ أي يَلمِسُ إذا خَرَج، وهو القَبْضُ على عِلْباوَيْهِ، فإِنْ كان ذكَراً أَو أُنثَى عَرَفه بذلك، قال الكميت:
وقال المُذَمِّر للنّاتـجـينَ		متى ذُمِّرَت قَبليَ الأَرجلُ
وذامَرَ فلانٌ فلاناً فذَمَرَه أي غَلَبَه في المُذامَرةِ.
والمُذَمَّرُ: الكاهِلُ والعُنُقُ وما حولَه إلى الذِّفْرَى من أصل الأُذُنِ.
مذر:
مَذَرَتِ البيضةُ إذا غَرْقَلَتْ وفَسَدَتْ، وقد امذَرَتْها الدَّجاجةُ.
والتَمَذُّرُ: خُبْثُ النفس.
والمِذْرَوان: فَرْعَا الأَلْيَتَيْنِ، قال:
أحَوْلِي تَنُفضُ اسْتَك مِذُرَوَيْها		لتَقْتُلَني فها أنا ذا عُـمـارا

### Türkçe

**باب الذّال والرّاء والميم معهما**
**ر ذ م**, **ذ م ر**, **م ذ ر** kullanımdadırlar.

**رذم:**
**قَصْعةٌ** **رّذومٌ**; **رَذِمَتْ** yani, yanları mutlaka akacak derecede doluncaya kadar doldu.
Onu **رَذَمته**; onu **أرذُمُه**; ve az kullanılır; ancak geçişli bir fiil ile (kullanılır). Dedi ki:
“**لا تَمْلأُ الدَّلُوَ صُبابات الوَذَمْ**
**الاسِجالٌ رَذَمٌ علـى رَذَمْ**”
Burada **الرَّذَمُ**: doluluk(tur); **الرَّذَم** isimdir; **الرَّذْم** mastardır.

**ذمر:**
**الذَّمْرُ**: kınama ve sertlik birlikte; ve kumandan, arkadaşlarını **يذمُر**; yani onları kınar ve onlara hoşlanmadıkları şeyi işittirir ki bu, savaşta onlar için daha ciddi olsun.
Ve **التَذَمَّرُ**: ondan türetilmiştir; o da, kişinin bir işte kusur etmesi, sonra o işte ciddileşsin diye nefsini kınaması ve onu azarlamasıdır.
Ve kavim savaşta **يتذامَرون**.
Ve kişinin **ذِمارُ**u: ondan savmayı kendisine gerekli kılan her şeydir; eğer onu zayi ederse ona **الذَّمْرُ** yani kınama gerekli olur.
Ve deve için **المُذَمِّرُ**, kadınlar için ebe gibidir; bu, çıktığında **يُذَمِّرُ** yani dokunur; o, onun iki **عِلْباوَيْهِ**’ini kavramaktır; eğer erkek yahut dişi ise bunu onunla bilir. Kümeyt dedi ki:
“**وقال المُذَمِّر للنّاتـجـينَ		متى ذُمِّرَت قَبليَ الأَرجلُ**”
Ve falan, falanla **وذامَرَ**; sonra onu **ذَمَرَه**; yani **المُذامَرةِ**de ona galip geldi.
Ve **المُذَمَّرُ**: omuz başı, boyun ve onun çevresi; kulağın kökünden **الذِّفْرَى**’ya kadar.

**مذر:**
Yumurta **مَذَرَتِ**; yani çalkalandı ve bozuldu; ve tavuğun onu **امذَرَتْها**.
Ve **التَمَذُّرُ**: nefsin kötülüğü.
Ve **المِذْرَوان**: iki kalçanın iki ucu. Dedi ki:
“**أحَوْلِي تَنُفضُ اسْتَك مِذُرَوَيْها		لتَقْتُلَني فها أنا ذا عُـمـارا**”
