# رشش — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B4%D8%B4/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%B4%D8%B4/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رشش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B4%D8%B4.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: رشش

الرشُّ للماء والدم والدمع، والرش: رشُّك البيتَ بالماء، وقد رشَشْت المكانَ رشًّا وتَرَشَّش عليه الماءُ، ورشَّت العينُ والسماء ترُشّ رشًّا ورَشاشاً وأَرَشَّت أَي جاءت بالرَّشّ. وأَرضٌ مَرْشوشةٌ: أَصابها رَشٌ. والرشّ: المطر القليل، والجمع رِشاشٌ؛ وقال ابن الأَعرابي: الرَّشّ أَول المطر. وأَرَشّت الطعْنةُ، ورَشاشُها دمُها. والرَّشاشُ، بالفتح. ما ترشّشَ من الدمع والدم، وأَرَشّت العينُ الدمعَ، ورشّه بالماء يرُشّه رشًّا: نضَحه. وفي الحديث: فلم يكونوا يرُشّون شيئاً من ذلك أَي ينضحونه بالماء، ورَشاش الدمع؛ قال أَبو كبير يصف طعنة تُرِشّ الجمع إِرشاشاً: مُسْتنّة سَنَنَ الغُلُوّ مُرِشَّة،
تَنْفي التراب بِقاحِزٍ مُعْرَوْرِفِ
وشِواءٌ مُرِشُّ ورَشْراشٌ: خَضِلٌ نَدٍ يقطُرُ ماؤه، وقيل: يقْطرُ دَسَمُه. وتَرَشْرَشَ الماءُ: سالَ. وعظْمٌ رَشْراشٌ: رِخْوٌ. وخُبْزة رَشْراشةٌ ورَشْرَشةٌ: رخْوةٌ يابسةٌ. ورَشْرَشَ البعيرُ: بَرَك ثم فَحَصَ بصدْره في الأَرض ليتمكن؛ وقول أَبي دواد يصف فرساً:
طَوَاه القَنِيصُ وتَعْداؤه،
وإِرْشاشُ عِطْفَيه حتى شَسَبْ
أَراد تعريقَه إِياه حتى ضمَر لِمَا سال من عرَقه بالحِناذ واشتدّ لحمه بعد رهَلِه.

### Türkçe

**الرشُّ** su, kan ve gözyaşı içindir; ve **الرش**: senin evi su ile serpmen; ve muhakkak
sen mekânı **رشًّا** olarak **رشَشْت**; ve su onun üzerine **تَرَشَّش** etti; ve göz **رشَّت** ve gök **ترُشّ**
**رشًّا** ve **رَشاشاً** olarak; ve **أَرَشَّت** yani **الرَّشّ** ile geldi. Ve **أَرضٌ مَرْشوشةٌ**: ona
**رَشٌ** isabet etti. Ve **الرشّ**: az yağmur; çoğulu **رِشاشٌ**’dur; İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **الرَّشّ**
yağmurun başlangıcıdır. Ve **أَرَشّت** yara darbesi, ve onun **رَشاشُها**’sı onun kanıdır. Ve **الرَّشاشُ**,
fetha ile: gözyaşı ve kandan **ترشّشَ** eden şeydir; ve göz, gözyaşını **أَرَشّت**; ve onu su ile **رشّه**,
onu **يرُشّه** **رشًّا** olarak: onu serpti. Hadiste: “Onlar bunun hiçbir şeyini **يرُشّون** olmazlardı” yani
onu su ile serperlerdi; ve gözyaşının **رَشاش**’ı; Ebû Kebîr, topluluğu **إِرشاشاً** olarak **تُرِشّ** eden bir
yara darbesini vasfederek dedi ki:
مُسْتنّة سَنَنَ الغُلُوّ مُرِشَّة،
تَنْفي التراب بِقاحِزٍ مُعْرَوْرِفِ
Ve **شِواءٌ مُرِشُّ** ve **رَشْراشٌ**: ıslak, nemli; suyu damlar; ve denildi ki: yağı damlar. Ve su
**تَرَشْرَشَ** etti: aktı. Ve **عظْمٌ رَشْراشٌ**: yumuşak. Ve **خُبْزة رَشْراشةٌ** ve **رَشْرَشةٌ**: yumuşak,
kuru. Ve deve **رَشْرَشَ** etti: çöktü, sonra yerinde sağlamca durabilsin diye göğsüyle yerde eşindi; ve Ebû
Duvâd’ın bir atı vasfederek sözü:
طَوَاه القَنِيصُ وتَعْداؤه،
وإِرْشاشُ عِطْفَيه حتى شَسَبْ
Onunla, onun terinin **الحِناذ** ile akmasından dolayı zayıflayıncaya dek onu terletmeyi kastetti; ve gevşekliğinden sonra eti sıkılaştı.
