# رشق — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B4%D9%82/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%B4%D9%82/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رشق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B4%D9%82.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: رشق

الرَشْقُ: الرميُ وقد رَشَقْتُهُ بالنَبْلِ أَرْشُقُهُ رَشْقاً. والرشْقُ بالكسر الاسم، وهو الوجه من الرمي، فإذا رَمى القومُ بأجمعهم في جهةٍ واحدة قالوا: رَمَيْنا رِشْقاً. قال أبو زُبَيد:
كل يومٍ تَرْميهِ منها بِرَشْـقٍفمُصيبٌ أَوصافَ غير بَعيدِ
ويقال: أَرْشَقْتُ، إذا أحددتَ النظر. ومنه قول الشاعر:
وتَروعُني مُقَلُ الصِوارِ المُرْشِقِ
وأَرْشَقَتِ الظبية، أي مدّتْ عنقها. ورجلٌ رَشيقٌ، أي حسنُ القَدِّ لطيفُه. وقد رَشُقَ بالضم رَشَاقَةً.

### Türkçe

**الرَشْقُ**: atma; ve ben onu oklarla attım: onu **أَرْشُقُهُ** **رَشْقاً**. **الرشْقُ** kesre ile isimdir; ve o, atmanın bir yönüdür. Kavim topluca bir tek yöne attığında şöyle derler: “Biz **رِشْقاً** attık.” Ebû Zübeyd dedi ki:
Her gün onu ondan bir **بِرَشْقٍ** ile atarsın;
öyle ki isabet eden, uzak olmayan vasıflara (isabet eder).
Ve denilir: **أَرْشَقْتُ**, bakışı keskinleştirdiğin zaman. Ondandır şairin sözü:
Ve beni, **المُرْشِقِ** **الصِوارِ**’ın gözleri korkutur.
Ve ceylan **أَرْشَقَتِ**; yani boynunu uzattı. Ve bir adam **رَشيقٌ**; yani boyu güzel, latif olan. Ve (o) damme ile **رَشُقَ**; **رَشَاقَةً** (olarak).
