# رضخ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B6%D8%AE/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%B6%D8%AE/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رضخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B6%D8%AE.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: رضخ

باب الخاء والضاد والراء معهما
خ ض ر، خ ر ض، ر ض خ مستعملات
خضر:
الخَضِرُ: نبي معمر، محجوب عن الأبصار وهو نبي من بني إسرائيل، وهو صاحب موسى الذي التقى معه بمجمع البحرين .
والخَضِرُ في القرآن: الزرع الأخضرُ، وفي الكلام: كل نبات من الخُضَر.
والاخْضِرارُ مصدر من قولك: اخْضَرَّ.
والخَضْرُ والمَخْضُور: للرَّخْصِ من الشجر.
والخُضاريّ: طائر يسمى الأخْيل، يتشاءم به إذا سقط على ظهر البعير، وهو أخضر في حنكه حمرة، وهو أعظم من القطا.
وقول النبي صلى الله عليه وعلى آله وسلم: "إياكم وخَضْراءَ الدِّمَن". يعني: المرأة الحسناء في مَنْبِتِ السوء، يُشَبِّهُها بالشجرة الناضرة في دِمْنَة البَعْر.
والمُخاضَرة: بيع الثمار قبل بدو صلاحها، وهي خُضْرٌ بعد.
وخَضِرَ الزرع خَضَراً نعم ، وأَخْضَرَهُ الري. ولاخضير: الزرع الأَخْضَرُ، وقد اخْتُضِرَ فلان إذا مات شابا، وجعل شاب يقول لشيخٍ: أجززت، فقال: وتُخْتَضَرونَ، أي: تموتون شبابا. وذهب دمه خِضْراً مِضْراً، وخَضِراً مَضِراً، إذا ذهب هدراً باطلا ولم يطلب.
ويقال: خذ الشيء خَضِراً مَضِراً، أي: غضاً حسنا.
خرض: الخَرِيضةُ: الجارية الحديثة السن، التارة البيضاء. والجميع: الخَرائضُ.
رضخ: الرَّضْخُ: كسر رأس الحية، والنوى وما يشبه ذلك. وترضَخْتُ الخُبْزَ، أي: كَسَرْتُهُ وتناولته. ورَضَخْتُ له من مالي رَضْخَةً وهو القليل .
والتَّرْاضُخُ: ترامي القوم بينهم بالنشاب. والحاء في كل هذا جائز إلا في الأكل والعطاء.
تقول: كنا نَتَرَضَّخُ، أي: نأكل، ورَاضَخَ فلان شيئاً، أي: أعطاه وهو كارهٌ. وراضَخْنا منه شيئاً، أي: أَصَبْنا.

### Türkçe

باب **الخاء** و**الضاد** و**الراء** معهما
**خ ض ر**، **خ ر ض**، **ر ض خ** استعمالdadırlar.

**خضر**:
**الخَضِرُ**: uzun ömürlü bir peygamber; gözlerden perdelenmiş; o, İsrailoğullarından bir peygamberdir; ve o, iki denizin birleştiği yerde onunla buluştuğu **موسى**’nın arkadaşıdır.
Ve Kur’an’da **الخَضِرُ**: yeşil ekindir; sözde ise: **الخُضَر**’dan her bitkidir.
Ve **الاخْضِرارُ** senin “**اخْضَرَّ**” demenden bir mastardır.
Ve **الخَضْرُ** ile **المَخْضُور**: ağaçtan yumuşak (taze) olan içindir.
Ve **الخُضاريّ**: **الأخْيل** diye adlandırılan bir kuştur; deve sırtına düştüğü zaman onunla uğursuzluk sayılır; ve o, çenesinde bir kızıllıkla yeşildir; ve o, **القطا**’dan daha büyüktür.
Ve Peygamberin -Allah’ın salâtı onun ve âlinin üzerine olsun- sözü: “**خَضْراءَ الدِّمَن**’den sakının.” Yani: kötü bir bitiş yerinde güzel kadın; onu, tezek gübresinin içinde taze (yeşil) ağaca benzetir.
Ve **المُخاضَرة**: meyvelerin olgunluğunun belirmesinden önce satılmasıdır; hâlbuki onlar daha sonra **خُضْرٌ**’dür.
Ve ekin **خَضَراً** olarak **خَضِرَ**; evet; ve sulama onu **أَخْضَرَهُ**. Ve **لاخضير**: **الزَّرع الأَخْضَرُ**’dır. Ve falan kimse, gençken öldüğü zaman **اخْتُضِرَ** olmuştur. Ve bir genç, bir şeyhe “**أجززت**” dedi; o da dedi ki: “Ve siz **تُخْتَضَرونَ**”; yani: gençken ölürsünüz. Ve onun kanı **خِضْراً مِضْراً** olarak, ve **خَضِراً مَضِراً** olarak gitti; boşa, bâtıl olarak gittiği ve talep edilmediği zaman.
Ve denir: şeyi **خَضِراً مَضِراً** olarak al; yani: taze, güzel.

**خرض**: **الخَرِيضةُ**: yaşı yeni olan cariye; beyaz, yumuşak. Çoğulu: **الخَرائضُ**.

**رضخ**: **الرَّضْخُ**: yılanın başını, çekirdeği ve buna benzer şeyi kırmaktır. Ve **ترضَخْتُ الخُبْزَ**; yani: onu kırdım ve aldım. Ve malımdan ona **رَضْخَةً** olarak **رَضَخْتُ**; ve o, az olandır.
Ve **التَّرْاضُخُ**: kavmin aralarında oklarla birbirlerine atışmalarıdır. Ve bu bütününde **الحاء** câizdir; ancak yeme ve vermede (câiz) değildir.
Dersin: biz **نَتَرَضَّخُ** idik; yani: yeriz. Ve falan kimse bir şeyi **رَاضَخَ**; yani: istemeyerek ona verdi. Ve ondan bir şeyi **راضَخْنا**; yani: isabet ettirdik.
