# رعظ — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B9%D8%B8/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D8%B9%D8%B8/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رعظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D8%B9%D8%B8.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: رعظ

رَعَظَهُ
1 رَعَظَهُ ذ , aor. رَعَظَ , (K,) inf. n. رَعْظٌ, (TA,) He made a رُعْظ [q. v.] to it, namely, an arrow; as also ↓ ارعظهُ: (K:) or you say, رَعَظَهُ بِالعَقَبِ, meaning he wound and bound the sinew upon it, namely, an arrow; as also ↓ ارعظهُ. (TA.) ― -b2- And He broke its رُعْظ; (Ibn-'Abbلd, K;) as also ↓ ارعظهُ. (Ibn-'Abbلd, TA.) -A2- رَعِظَ, aor. رَعَظَ , inf. n. رَعَظٌ, It (an arrow) had its رُعْظ broken; its رُعْظ broke. (S.)

4 أَرْعَظَ see 1, in three places.

رُعْظٌ
رُعْظٌ ذ The socket of the head of an arrow, or place into which the head enters, over which are the twists of sinew: pl. أَرْعَاظٌ. (Lth, S, K.) It is said in a prov., اـِنَّ فُلَانًا لَيَكْسِرُ عَلَيْكَ أَرْعَاظَ النَّبْلِ [Verily such a one breaks against thee the sockets of the heads of the arrows]: applied to him whose anger is vehement: as though one said, when he takes the arrow, (K, TA,) being vehemently angry, (TA,) he strikes the ground with its point, in his silent wrath, with such vehemence as to break the socket of its head: or it means (tropical:) he grates the teeth at thee, (K, TA,) by reason of the vehemence of his anger, so that their sockets break; (TA;) the sockets of the dog-teeth being thus likened to the sockets of arrow-heads: (K, TA:) so in the O and L. (TA.) And it is said in another prov., مَا قَدَرْتُ عَلَى كَذَا حَتَّى تَعَطَّفَتْ عَلَىَّ أَرْعَاظُ النَّبْلِ [I was not able to do such a thing until the sockets of the heads of the arrows became much bent against me]. (O, K.)

رَعِظٌ
رَعِظٌ ذ An arrow having its رُعْظ broken: (S:) and [in like manner,] ↓ مَرعُوظٌ an arrow having its رُعْظ broken, and being therefore bound with sinew: (IB:) or the latter signifies a weak arrow. (Aboo-Kheyreh El-'Adawee, Ibn-' Abbلd.)

رَعِيظٌ
رَعِيظٌ ذ and ↓ مَرْعُوظٌ An arrow [having a رُعْظ made to it: (see 1:) or] having the sinew wound and bound upon it. (TA.)

مَرْعُوظٌ
مَرْعُوظٌ ذ : see رَعِظٌ: ― -b2- and رَعِيظٌ.

### Türkçe

رَعَظَهُ
1 **رَعَظَهُ** ذ , muzâri‘ı **رَعَظَ** , (K,) mastarı **رَعْظٌ**, (TA,) Ona bir **رُعْظ** [bkz.] yaptı; yani, bir ok; bunun gibi ↓ **ارعظهُ**: (K:) yahut dersin ki, **رَعَظَهُ بِالعَقَبِ**, mânâsı: siniri onun üzerine sardı ve bağladı, yani, bir okun üzerine; bunun gibi ↓ **ارعظهُ**. (TA.) ― -b2- Ve onun **رُعْظ**’unu kırdı; (Ibn-'Abbلd, K;) bunun gibi ↓ **ارعظهُ**. (Ibn-'Abbلd, TA.) -A2- **رَعِظَ**, muzâri‘ı **رَعَظَ** , mastarı **رَعَظٌ**, O (bir ok) **رُعْظ**’u kırılmış oldu; onun **رُعْظ**’u kırıldı. (S.)

4 **أَرْعَظَ**: 1’e bak, üç yerde.

رُعْظٌ
**رُعْظٌ** ذ Okun başının yuvası; yahut başın girdiği yer; onun üzerinde sinir burmaları vardır: çoğulu **أَرْعَاظٌ**. (Lth, S, K.) Bir meselde şöyle denir: **اـِنَّ فُلَانًا لَيَكْسِرُ عَلَيْكَ أَرْعَاظَ النَّبْلِ** [Şüphesiz falan kimse senin üzerine okların başlarının yuvalarını kırar]: öfkesi şiddetli olana uygulanır: sanki denmiş olur ki, oku aldığı vakit, (K, TA,) şiddetle öfkeli iken, (TA,) sessiz öfkesinde onun sivri ucuyla yere öyle bir şiddetle vurur ki başının yuvasını kırar: yahut mânâsı (mecazî:) sana karşı dişleri gıcırdatır, (K, TA,) öfkesinin şiddetinden dolayı, öyle ki onların yuvaları kırılır; (TA;) köpekdişlerinin yuvaları böylece ok başlarının yuvalarına benzetilmiştir: (K, TA:) O ve L’de böyledir. (TA.) Ve başka bir meselde şöyle denir: **مَا قَدَرْتُ عَلَى كَذَا حَتَّى تَعَطَّفَتْ عَلَىَّ أَرْعَاظُ النَّبْلِ** [Okların başlarının yuvaları benim üzerime çokça eğrilip bükülünceye kadar şu şeye güç yetiremedim]. (O, K.)

رَعِظٌ
**رَعِظٌ** ذ **رُعْظ**’u kırılmış bir ok: (S:) ve [aynı şekilde,] ↓ **مَرعُوظٌ** **رُعْظ**’u kırılmış olan ve bu sebeple sinir ile bağlanmış bir ok: (IB:) yahut ikincisi zayıf bir ok demektir. (Aboo-Kheyreh El-'Adawee, Ibn-' Abbلd.)

رَعِيظٌ
**رَعِيظٌ** ذ ve ↓ **مَرْعُوظٌ** Bir ok [ona bir **رُعْظ** yapılmış olan: (1’e bak:) yahut] üzerine sinir sarılmış ve bağlanmış olan. (TA.)

مَرْعُوظٌ
**مَرْعُوظٌ** ذ : **رَعِظٌ**’e bak: ― -b2- ve **رَعِيظٌ**.
