# رفث — Kitâbullâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D8%AB/sozluk/kitab_allah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%81%D8%AB/entries/kitab_allah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رفث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D8%AB.md)
- Kitâbullâh: Kur'an kullanımından türetilmiş

## Madde başı: رفث

رفث
رَفَثَ - يَرْفُثُ (رَفِثَ - يَرْفَثُ) - رَفَث
رَفَثَ - يَرْفُثُ (رَفِثَ - يَرْفَثُ) + كائن + إلى كائن + بكلام أو فعل: يبدأ ويتوجه إلى زوجه بالملامسة: بالأيدي بالضم واللمس، وبالجسم بالعناق، وبالفم بالتقبيل، وبالفرج بالإيلاج: فعل من أفعال النكاح، وهوالذي يتلو المباشرة، أي يأتي بعد تبادل الزوجين البِشْر، وهو السرور ونظرات المودة والحب والرغبة، ويشتمل فعل " الرفث ": على الملامسة الخارجية والعناق والقبلة وينتهي بالإتيان " وهو التقارب بالأعضاء التناسلية من بعضها، ويأتي بعد الاتيان :التجانب: وهو الاستلقاء والأعضاء قرب بعضها، ثم الدخول: وهو إدخال فرج الذكر في فرج الأثنى
رَفَث - الرَّفَث: على وزن " فـَعـَل": اسم فعل بمعنى مفعول من " رَفَثَ - يَرْفُثُ ": ملامسات الجماع بين الزوجين
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " الرأفة والرحمة والحنان والبشر والأنس"، وهي:
رَحِمَ - يَرْحَمُ، رَأَفَ - يَرْأَفُ (رَئِفَ - يَرْأَفُ)، حَنَّ - يَحِنُّ، رَفَثَ - يَرْفُثُ، بَشِرَ- يَبْشَرُ، أَنِسَ - يَأْنَسُ (أَنِسَ - يَأْنِسُ)
رفث - الرفث
 	﴿أحل لكم ليلة الصيام الرفث إلى نسائكم هن لباس لكم وأنتم لباس لهن علم الله أنكم كنتم تختانون أنفسكم فتاب عليكم وعفا عنكم فالآن باشروهن وابتغوا ما كتب الله لكم وكلوا واشربوا حتى يتبين لكم الخيط الأبيض من الخيط الأسود من الفجر ثم أتموا الصيام إلى الليل ولا تباشروهن وأنتم عاكفون في المساجد تلك حدود الله فلا تقربوها كذلك يبين الله آياته للناس لعلهم يتقون(187)﴾ البقرة ﴿الحج أشهر معلومات فمن فرض فيهن الحج فلا رفث ولا فسوق ولا جدال في الحج وما تفعلوا من خير يعلمه الله وتزودوا فإن خير الزاد التقوى واتقوني ياأولي الألباب(197)﴾ البقرة
مختار الصحاح
● [رفث] ر ف ث: الرُّفَثُ الفحش من القول وقد رَفَثَ يرفث رَفَثاً مثل طلب يطلب طلبا و أرْفَثَ أيضا
الراغب
رفث
- الرفث: كلام متضمن لما يستقبح ذكره من ذكر الجماع، ودواعيه، وجعل كناية عن الجماع في قوله تعالى: }أجل لكم ليلة الصيام والرفث إلى نسائكم﴿[البقرة/187]، تنبيها على جواز دعائهن إلى ذلك، ومكالمتهن فيه، وعدي بإلى لتضمنه معنى الإفضاء، وقوله:﴾فلا رفث ولا فسوق{ [البقرة/197]، يحتمل أن يكون نهيا عن تعاطي الجماع، وأن يكون نهيا عن الحديث في ذلك، إذ هو من دواعيه، والأول أصح لما روي عن ابن عباس رضي الله عنه أنه أنشد في الطواف:
- 195 - فهن يمشين بنا هميسا *** إن تصدق الطير ننك لميسا
(أخرج الحاكم وصححه وسعيد بن منصور وابن أبي شيبة عن أبي العالية قال: كنت أمشي مع ابن عباس وهو محرم، وهو يرتجز بالإبل ويقول:  وهن يمشين بنا هميسا *** إن يصدق الطير ننك لميسا
فقلت: أترفث وأنت محرم؟ قال: إنما الرفث ما روجع به النساء. انظر: الدر المنثور 1/528، والمستدرك 2/476)
يقال: رفث وأرفث، فرفث: فعل، وأرفث: صار ذا رفث، وهما كالمتلازمين، ولهذا يستعمل أحدهما موضع الآخر.
ملخص اللسان
1. وقد رَفَثَ بها ومَعها ، ورَفَثَ في كلامه  يَرْفُثُ رَفْثاً، ورَفِثَ رَفَثاً، ورَفُثَ، بالضم  عن اللحياني، وأَرْفَثَ، كلُّه: أَفْحَشَ
2.     الرَّفَثُ: الجماعُ وغيره مما يكون بين الرجل وامرأَته، يعني  التقبيل والمُغازلة ونحوهما، مما يكون في حالة الجماع، وأَصله قول الفُحْش.  والرَّفَثُ أَيضاً: الفُحْشُ من القول، وكلام النساءِ في الجماع؛ تقول منه:  رَفَثَ الرجل وأَرْفَثَ؛
3.     أُحِلَّ لكم، ليلةَ الصيام،  الرَّفَثُ إِلى نسائكم؛ فإِنه عدَّاه بإِلى، لأَنه في معنة الإِفْضاءِ، فلما  كُنْتَ تُعَدِّي أَفْضَيْتُ بإِلى كقولك: أَفْضَيتُ إِلى المرأَة،
4.     وقولُه تعالى: فلا رَفَثَ، ولا فُسوقَ، ولا جِدالَ في الحج؛ يجوز أَن  يكونَ الإِفْحاشَ؛ وقال الزجاج: أَي لا جِماعَ، ولا كَلِمة من أَسباب  الجماع،
5.     والرَّفَثُ: التعريض بالنكاح.
6.     الرَّفَثُ كلمة  جامعة لكل ما يريده الرجلُ من المرأَة؛
7.     الرَّفَثَ الذي نَهى اللهُ عنه ما خُوطِبَتْ به المرأَة؛ فأَما  أَنْ يَرْفُثَ في كلامه، ولا تَسْمَع امرأَةٌ رَفَثَه، فغير داخلٍ في  قوله: فلا رَفَثَ ولا فُسُوقَ.
لسان العرب
● -   رفث: الرَّفَثُ: الجماعُ وغيره مما يكون بين الرجل وامرأَته، يعني  التقبيل والمُغازلة ونحوهما، مما يكون في حالة الجماع، وأَصله قول الفُحْش.  والرَّفَثُ أَيضاً: الفُحْشُ من القول، وكلام النساءِ في الجماع؛ تقول منه:  رَفَثَ الرجل وأَرْفَثَ؛ قال العجاج:  ورُبَّ أَسرابِ حَجيجٍ كُظَّمِ  عن اللَّغَا، ورَفَثِ التَكَلُّم  وقد رَفَثَ بها ومَعها. وقوله عز وجل: أُحِلَّ لكم، ليلةَ الصيام،  الرَّفَثُ إِلى نسائكم؛ فإِنه عدَّاه بإِلى، لأَنه في معنة الإِفْضاءِ، فلما  كُنْتَ تُعَدِّي أَفْضَيْتُ بإِلى كقولك: أَفْضَيتُ إِلى المرأَة، جئتَ  بإِلى مع الرَّفَثِ، إِيذاناً وإِشعاراً أَنه بمعناه.  ورَفَثَ في كلامه  (* قوله «ورفث في كلامه إلخ» من باب نصر وفرح وكرم كما  في القاموس وغيره.) يَرْفُثُ رَفْثاً، ورَفِثَ رَفَثاً، ورَفُثَ، بالضم  عن اللحياني، وأَرْفَثَ، كلُّه: أَفْحَشَ؛ وقيل: أَفْحَشَ في شأْنِ  النساءِ. وقولُه تعالى: فلا رَفَثَ، ولا فُسوقَ، ولا جِدالَ في الحج؛ يجوز أَن  يكونَ الإِفْحاشَ؛ وقال الزجاج: أَي لا جِماعَ، ولا كَلِمة من أَسباب  الجماع، وأَنشد:  عن اللَّغا، ورَفَثِ التكلُّمِ  وقال ثعلب: هو أَن لا يأْخُذَ ما عليه من القَشَفِ، مثل تقليم الأَظفار،  ونَتْفِ الإِبطِ، وحَلْق العانة، وما أَشبهه، فإِن أَخذ ذلك كله فليس  هنالك رَفَثٌ. والرَّفَثُ: التعريض بالنكاح. وقال غيره: الرَّفَثُ كلمة  جامعة لكل ما يريده الرجلُ من المرأَة؛ وروي عن ابن عباس أَنه كان  مُحْرِماً، فأَخَذَ بذَنَبِ ناقة من الرِّكابِ، وهو يقول:  وهُنَّ يَمْشِينَ بنا هَميسا،  إِنْ تَصْدُقِ الطَّيْرُ نَنِكْ لَمِيسا  فقيل له: يا أَبا العباس، أَتقول الرَّفَثَ وأَنت مُحْرِمٌ؟ وفي رواية:  أَثَرْفُثُ وأَنتَ مُحْرم؟ فقال: إِنما الرَّفَثُ ما رُوجِعَ به النساءُ  (* قوله «ما روجع به إلخ» الذي في الصحاح ما ووجه به النساء.). فرأَى  ابنُ عباس الرَّفَثَ الذي نَهى اللهُ عنه ما خُوطِبَتْ به المرأَة؛ فأَما  أَنْ يَرْفُثَ في كلامه، ولا تَسْمَع امرأَةٌ رَفَثَه، فغير داخلٍ في  قوله: فلا رَفَثَ ولا فُسُوقَ.
مقاييس اللغة:
(رفث)  الراء والفاء والثاء أصلٌ واحدٌ، وهو كلُّ كلام يُستَحْيا من إظهاره. وأصلُه الرَّفَثُ، وهو النِّكاح. قال الله جلّ ثناؤُه: {أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إلى نِسَائِكُمْْ [البقرة 187]. والرّفَث: [الفُحْش] في الكلام. يقال أَرْفَثَ وَرَفَثَ.
القاموس المحيط:
الرَّفَثُ، محرَّكةً الجِماعُ، والفُحْشُ، كالرُّفوثِ، وكَلامُ النِّساءِ في الجِماعِ، أو ما وُوجِهْنَ به من الفُحْش. وقد رَفَثَ، كنَصَرَ وفَرِحَ وكرمَ، وأرْفَثَ.
تاج العروس:
ر - ف - ث
" الرَّفَثُ - مُحَرَّكةً - : الجِمَاعُ " وغيرُه مما يَكُونُ بين الرَّجُلِ وامْرَأَتِه من التَّقْبِيلِ والمُغَازَلَةِ ونحوِهِما مما يكونُ في حَالَةِ الجِمَاع . هو أَيضاً " الفُحْشَ " من القَوْلِ " كَالرُّفُوثِ " بالضَّمّ . " وكَلامُ النِّسَاءِ " - كذا في سائر النّسخ التي بأَيْدِينا ومثله في الصّحاح ووُجِدَ في نُسْخَةِ شيْخِنا : " وكلامُ النّاسِ " وهو خَطَأُ ولو أَبْدَى له تَوْجِيهاً - " في الجماعِ " كذا قَيَّدَه غيرُ واحدٍ من الأَئِمّة . " أَو مَا وُوجِهْنَ بهِ من الفُحْشِ " . ورُوِىَ عن ابنِ عَبّاسٍ " أَنّه كان مُحْرِماً فأَخَذَ بِذَنَبِ نَاقَةٍ من الرِّكَاب وهو يقول :
" وَهُنَّ يَمْشِينَ بِنَا هَمِيسَا
" إِنْ تَصْدُقِ الطَّيْرُ نَنِكْ لَمِيسَا فقيل له : يا أَبا العَبّاس : أَتَرْفُثُ وأَنْتَ مُحْرِم ؟ : فقال : إِنّمَا الرَّفَثُ ما رُوجعَ بهِ النِّسَاءُ " فرأَى ابنُ عبّاس الرَّفَثَ الذي نَهَى الله عَنْهُ : ما خُوطِبَتْ به المَرْأَةُ فأَمّا أَن يَرْفُثَ في كلامِه ولا تَسْمَعَ امرأَةٌ رَفَثَه فغَيْرُ داخِلٍ في قولهِ " تعالى " : " فَلاَ رَفَثَ ولا فُسُوقَ ولا جِدَالَ فِي الحَجِّ " كذا في اللسان . وقيل : الرَّفَثُ : هو التَّصْرِيحُ بما يُكْنَى عنه من ذِكْرِ النِّكَاحِ ويقال : الرَّفَثُ يكونُ في الفَرْجِ بالجِمَاع وفي العينِ بالغَمْزِ للجِمَاع وفي اللسان المُوَاعَدَةُ به كما يُفْهَم من عبارة المِصْباح . وقال الأَزهريّ : الرَّفثُ : كلِمةٌ جامِعَةٌ لكلّ ما يُرِيدُه الرجُل مِن المرأَة نقَلَه شيخُنَا في شرح كِفَايَةِ المُتَحَفّظ . وقال الزّجّاج : " لا رَفَثَ " أَي لا جِماعَ ولا كلمَةَ من أَسبابِ الجِمَاع وأَنشد :
" ورُبَّ أَسْرَابِ حَجِيجٍ كُظَّمِ
" عن اللَّغَا وَرَفَثِ التَّكَلُّمِ
وقال ثَعْلَب : هو أَنْ لا يَأْخُذَ ما عَلَيْهِ من القَشَفِ مثل تَقْلِيم الأَظْفَارِ ونَتْفِ الإِبْط وحَلْقِ العَانَةِ وما أَشْبَهَهُ فإِن أَخَذَ ذلك كُلَّه فليسَ هُنَالك رَفَثٌ . " وقَد رَفَثَ " الرَّجلُ بها ومَعَها " كَنَصَرَ " وضَرَبَ يَرْفُثُ ويَرْفِثُ رَفْثاً والأَخِير صَرَّح به عِياضٌ في المَشَارِق " وفَرِحَ " رَفَثاً مُحَرّكة وقيل : هو اسمٌ " وكَرُمَ " وهذا عن اللِّحْيَانيّ " وأَرْفَثَ " كُلُّه : أَفْحَشَ في شأْنِ النِّساءِ كذا في اللِّسَان والله تعالى أَعلم

### Türkçe

**رفث**
**رَفَثَ - يَرْفُثُ** (**رَفِثَ - يَرْفَثُ**) - **رَفَث**
**رَفَثَ - يَرْفُثُ** (**رَفِثَ - يَرْفَثُ**) + bir varlık + bir varlığa + söz veya fiil ile: eşine dokunma ile başlar ve yönelir: ellerle (ضم ile) sarma ve dokunma ile, bedenle kucaklama ile, ağızla öpme ile, ferç ile sokma ile: nikâh fiillerinden bir fiildir; ve o, mübaşereti izleyendir; yani, iki eşin **البِشْر**’i (sevinç) ve muhabbet, sevgi ve arzu bakışlarını karşılıklı değiştirmesinden sonra gelir; ve “**الرفث**” fiili şunları kapsar: dış dokunma, kucaklama ve öpücük; ve “**الإتيان**” ile biter: o, cinsel organların birbirine yakınlaşmasıdır; ve **الإتيان**’dan sonra: **التجانب** gelir: o, uzanma ve organların birbirine yakın olmasıdır; sonra **الدخول**: o, erkeğin ferçinin dişinin fercine sokulmasıdır.

**رَفَث** - **الرَّفَث**: “**فـَعـَل**” vezni üzere: **رَفَثَ - يَرْفُثُ**’tan “mef‘ûl mânasında ism-i fiil”: iki eş arasındaki cinsel birleşme dokunuşmaları.

Ve lafız, “**الرأفة والرحمة والحنان والبشر والأنس**” lafızlar grubuna mensuptur; ve onlar şunlardır:
**رَحِمَ - يَرْحَمُ**، **رَأَفَ - يَرْأَفُ** (**رَئِفَ - يَرْأَفُ**)، **حَنَّ - يَحِنُّ**، **رَفَثَ - يَرْفُثُ**، **بَشِرَ- يَبْشَرُ**، **أَنِسَ - يَأْنَسُ** (**أَنِسَ - يَأْنِسُ**)

**رفث** - **الرفث**
	﴿Oruç gecesinde kadınlarınıza **الرفث** size helâl kılındı; onlar size elbisedir, siz de onlara elbisesiniz. Allah, sizin kendinize hıyanet etmekte olduğunuzu bildi de tevbenizi kabul etti ve sizi affetti. Artık şimdi onlarla mübaşeret edin ve Allah’ın sizin için yazdığını isteyin; fecrden beyaz iplik siyah iplikten size seçilinceye kadar yiyin için; sonra orucu geceye kadar tamamlayın; mescitlerde âkif iken onlarla mübaşeret etmeyin. Bunlar Allah’ın sınırlarıdır, onlara yaklaşmayın. İşte Allah, âyetlerini insanlara böyle açıklar; umulur ki sakınırlar (187)﴾ **البقرة** ﴿Hac, bilinen aylardır; kim onlarda haccı farz kılarsa, hacda ne **رفث** vardır, ne fısk, ne de cedel. Hayırdan ne yaparsanız Allah onu bilir. Azık edinin; azığın hayırlısı takvâdır. Ey akıl sahipleri, benden sakının (197)﴾ **البقرة**

**مختار الصحاح**
● [**رفث**] ر ف ث: **الرُّفَثُ** sözde çirkinliktir; ve **رَفَثَ** **يرفث** **رَفَثاً** (tıpkı **طلب** **يطلب** **طلبا** gibi); ve **أرْفَثَ** da.

**الراغب**
**رفث**
- **الرفث**: cinsel birleşmeyi ve onun sebeplerini anmaktan, zikri çirkin görülen şeyi içeren söz; ve şu sözüyle cinsel birleşmeye kinaye kılındı: ﴿Oruç gecesinde size **الرفث** kadınlarınıza (doğru) helâl kılındı﴾ [**البقرة**/187]; onlara buna çağırmanın ve bu hususta onlarla konuşmanın câizliğine dikkat çekmek için; ve içinde **الإفضاء** mânası bulunduğundan **إلى** ile geçişli kılındı. Ve şu sözü: ﴿Artık hacda ne **رفث** ne fısk﴾ [**البقرة**/197]; cinsel birleşmeyi yapmaktan nehiy olması da muhtemeldir, bunun hakkında konuşmaktan nehiy olması da muhtemeldir; çünkü o, onun sebeplerindendir; ve birincisi daha sahihdir; İbn Abbas رضي الله عنه’dan rivayet olunduğuna göre o, tavafta şu beyiti okudu:
- 195 - فهن يمشين بنا هميسا *** إن تصدق الطير ننك لميسا
(El-Hâkim çıkardı ve sahih gördü; Saîd b. Mansûr ve İbn Ebî Şeybe, Ebû’l-Âliye’den: dedi ki: İbn Abbas ile beraber yürüyordum, o ihramlı idi; develerle recez söylüyor ve diyordu:  وهن يمشين بنا هميسا *** إن يصدق الطير ننك لميسا
Dedim: Sen ihramlı iken **ترفث** mi ediyorsun? Dedi: **الرفث** ancak kadınlara karşılık verilerek yapılan şeydir. Bak: **الدر المنثور** 1/528, ve **المستدرك** 2/476)
Denir: **رفث** ve **أرفث**; **رفث**: fiildir; **أرفث**: **رفث** sahibi oldu; ve ikisi, birbirine bitişik gibidir; bu yüzden birisi diğerinin yerinde kullanılır.

**ملخص اللسان**
1. Ve onunla ve onunla beraber **رَفَثَ** etti; ve sözünde **رَفَثَ** etti: **يَرْفُثُ** **رَفْثاً**; ve **رَفِثَ** **رَفَثاً**; ve **رَفُثَ** (ضم ile) — el-Lihyânî’den — ve **أَرْفَثَ**; hepsi: çirkin söz söyledi.
2. **الرَّفَثُ**: cinsel birleşme ve erkeğin karısıyla arasında olan diğer şeylerdir; yani öpme, cilveleşme ve benzerleri; cinsel birleşme hâlinde olan şeylerdendir; aslı çirkin söz söylemektir. Ve **الرَّفَثُ** ayrıca: sözde çirkinliktir; ve kadınların cinsel birleşme hakkında konuşmasıdır; ondan denir: adam **رَفَثَ** etti ve **أَرْفَثَ** etti.
3. Size, oruç gecesinde, kadınlarınıza **الرَّفَثُ** helâl kılındı; onu **إلى** ile geçişli kıldı; çünkü o, **الإِفْضاءِ** mânasındadır; sen **أَفْضَيْتُ**’ü **إِلى** ile geçişli kıldığın gibi; “kadına **أَفْضَيتُ إِلى**” demen gibi.
4. Yüce söz: “Hacda ne **رَفَثَ** ne **فُسوقَ** ne **جِدالَ**”; **الإِفْحاشَ** olması câizdir; ve ez-Zeccâc dedi: yani ne cinsel birleşme, ne de cinsel birleşmenin sebeplerinden bir kelime.
5. **الرَّفَثُ**: nikâha üstü kapalı dokundurma (ta‘rîz)dır.
6. **الرَّفَثُ**: erkeğin kadından istediği her şeyi toplayan bir kelimedir.
7. Allah’ın nehyettiği **الرَّفَثَ**, kadına hitap edilerek söylenen şeydir; ama sözünde **يَرْفُثَ** etmesi ve hiçbir kadının onun **رَفَثَ**’ini işitmemesi, “ne **رَفَثَ** ne **فُسُوقَ**” sözünün içine girmez.

**لسان العرب**
● - **رفث**: **الرَّفَثُ**: cinsel birleşme ve erkeğin karısıyla arasında olan diğer şeylerdir; yani öpme, cilveleşme ve benzerleri; cinsel birleşme hâlinde olan şeylerdendir; aslı çirkin söz söylemektir. Ve **الرَّفَثُ** ayrıca: sözde çirkinliktir; ve kadınların cinsel birleşme hakkında konuşmasıdır; ondan denir: adam **رَفَثَ** etti ve **أَرْفَثَ** etti. el-A‘câc dedi:
ورُبَّ أَسرابِ حَجيجٍ كُظَّمِ
عن اللَّغَا، ورَفَثِ التَكَلُّم
Ve onunla ve onunla beraber **رَفَثَ** etti. Ve Aziz ve Celil olanın sözü: “Size, oruç gecesinde, kadınlarınıza **الرَّفَثُ** helâl kılındı”; onu **إِلى** ile geçişli kıldı; çünkü o, **الإِفْضاءِ** mânasındadır; sen **أَفْضَيْتُ**’ü **إِلى** ile geçişli kıldığın gibi; “kadına **أَفْضَيتُ إِلى**” demen gibi; **الرَّفَثِ** ile beraber **إِلى** getirdin; onun mânasında olduğuna bildirme ve hissettirme için. Ve sözünde **رَفَثَ** etti (* “Ve sözünde **ورفث في كلامه** vb.”, **نصر** ve **فرح** ve **كرم** bâbındandır; **القاموس** ve başkalarında olduğu gibi.) **يَرْفُثُ** **رَفْثاً**; ve **رَفِثَ** **رَفَثاً**; ve **رَفُثَ** (ضم ile) — el-Lihyânî’den — ve **أَرْفَثَ**; hepsi: çirkin söz söyledi; denildi ki: kadınlar hakkında çirkin söz söyledi. Ve yüce sözü: “Hacda ne **رَفَثَ** ne **فُسوقَ** ne **جِدالَ**”; **الإِفْحاشَ** olması câizdir; ve ez-Zeccâc dedi: yani ne cinsel birleşme, ne de cinsel birleşmenin sebeplerinden bir kelime; ve şu beyiti okuttu:
عن اللَّغا، ورَفَثِ التكلُّمِ
Ve Sa‘leb dedi: o, üzerindeki **القَشَفِ**’ten bir şey almamasıdır; tırnak kesmek, koltuk altı yolmak, kasık tıraşı olmak ve benzerleri gibi; eğer bunların hepsini alırsa, orada **رَفَثٌ** yoktur. Ve **الرَّفَثُ**: nikâha üstü kapalı dokundurma (ta‘rîz)dır. Başkası dedi: **الرَّفَثُ**, erkeğin kadından istediği her şeyi toplayan bir kelimedir. İbn Abbas’tan rivayet edildi: o ihramlı idi; bineklerden bir devenin kuyruğundan tuttu ve diyordu:
وهُنَّ يَمْشِينَ بنا هَميسا،
إِنْ تَصْدُقِ الطَّيْرُ نَنِكْ لَمِيسا
Ona denildi: Ey Ebü’l-Abbas, sen ihramlı iken **الرَّفَثَ** mi söylüyorsun? Bir rivayette: Sen ihramlı iken **أَثَرْفُثُ** mu ediyorsun? Dedi ki: **الرَّفَثُ** ancak kadınlara karşılık verilerek yapılan şeydir (* “**ما روجع به** vb.”, **الصحاح**’ta: kadınlara **ما ووجه به**). İbn Abbas, Allah’ın nehyettiği **الرَّفَثَ**’in kadına hitap edilerek söylenen şey olduğunu gördü; ama sözünde **يَرْفُثَ** etmesi ve hiçbir kadının onun **رَفَثَ**’ini işitmemesi, “ne **رَفَثَ** ne **فُسُوقَ**” sözünün içine girmez.

**مقاييس اللغة:**
(**رفث**) **الراء** ve **الفاء** ve **الثاء** tek bir asıldır; ve o, açığa vurulmasından haya edilen her sözdür. Aslı **الرَّفَثُ**’tür; ve o, nikâhtır. Allah جلّ ثناؤه dedi: ﴿Size, oruç gecesinde, kadınlarınıza **الرَّفَثُ** helâl kılındı﴾ [**البقرة** 187]. Ve **الرّفَث**: sözde [**الفُحْش**]tur. Denir: **أَرْفَثَ** ve **رَفَثَ**.

**القاموس المحيط:**
**الرَّفَثُ** (harekeli): cinsel birleşmedir; ve çirkinliktir; **الرُّفوثِ** gibi; ve kadınların cinsel birleşme hakkında konuşmasıdır; yahut onların yüzüne karşı söylenen çirkinliktir. Ve **رَفَثَ** etti; **نَصَرَ** ve **فَرِحَ** ve **كرمَ** gibi; ve **أرْفَثَ** etti.

**تاج العروس:**
ر - ف - ث
“**الرَّفَثُ** — harekeli —: cinsel birleşmedir” ve erkeğin karısıyla arasında olan, öpme, cilveleşme ve benzerleri gibi, cinsel birleşme hâlinde olan diğer şeylerdir. O ayrıca “sözden **الفُحْشَ**”tur; “**كَالرُّفُوثِ**” (ضم ile) gibi. “Ve kadınların sözü” — elimizdeki bütün nüshalarda böyle; **الصحاح**’ta da bunun gibidir; şeyhimizin nüshasında “ve insanların sözü” bulundu; o hatadır, ona bir yönlendirme gösterse bile — “cinsel birleşme hakkında”; bunu imamların birden fazlası kayıtladı. “Yahut onların yüzüne karşı söylenen çirkinliktir.” İbn Abbas’tan rivayet edildi: “O ihramlı idi; bineklerden bir devenin kuyruğundan tuttu ve diyordu:
وَهُنَّ يَمْشِينَ بِنَا هَمِيسَا
إِنْ تَصْدُقِ الطَّيْرُ نَنِكْ لَمِيسَا
Ona denildi: Ey Ebü’l-Abbas, sen ihramlı iken **أَتَرْفُثُ** mü ediyorsun? Dedi: **الرَّفَثُ** ancak kadınlara karşılık verilerek yapılan şeydir.” İbn Abbas, Allah’ın nehyettiği **الرَّفَثَ**’in kadına hitap edilerek söylenen şey olduğunu gördü; ama sözünde **يَرْفُثَ** etmesi ve hiçbir kadının onun **رَفَثَ**’ini işitmemesi, yüce sözünün içine girmez: “Hacda ne **رَفَثَ** ne **فُسُوقَ** ne **جِدَالَ**”; **اللسان**’da böyle. Ve denildi ki: **الرَّفَثُ**, nikâh zikrinden kinaye edilen şeyi açıkça söylemektir; ve denir: **الرَّفَثُ**, ferçte cinsel birleşme ile olur; gözde cinsel birleşme için göz kırpma ile olur; dilde ise onunla vaatleşme olur; **المِصْباح**’ın ibaresinden anlaşıldığı üzere. Ve el-Ezherî dedi: **الرَّفثُ**, erkeğin kadından istediği her şeyi toplayan bir kelimedir; şeyhimiz bunu **كِفَايَةِ المُتَحَفّظ** şerhinde nakletti. Ve ez-Zeccâc dedi: “**لا رَفَثَ**”: yani ne cinsel birleşme, ne de cinsel birleşmenin sebeplerinden bir kelime; ve şu beyiti okuttu:
ورُبَّ أَسْرَابِ حَجِيجٍ كُظَّمِ
عن اللَّغَا وَرَفَثِ التَّكَلُّمِ
Ve Sa‘leb dedi: o, üzerindeki **القَشَفِ**’ten bir şey almamasıdır; tırnak kesmek, koltuk altı yolmak, kasık tıraşı olmak ve benzerleri gibi; eğer bunların hepsini alırsa, orada **رَفَثٌ** yoktur. “Ve adam onunla ve onunla beraber **رَفَثَ** etti” — **نَصَرَ** gibi — ve **ضَرَبَ**: **يَرْفُثُ** ve **يَرْفِثُ** **رَفْثاً**; ikincisini İyâz **المَشَارِق**’te açıkça söyledi. “Ve **فَرِحَ**”: **رَفَثاً** (harekeli); ve denildi ki: o bir isimdir. “Ve **كَرُمَ**”: bu, el-Lihyânî’dendir. “Ve **أَرْفَثَ**”: hepsi, kadınlar hakkında çirkin söz söyledi; **اللِّسَان**’da böyle; Allah تعالى daha iyi bilir.
