# رفث — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D8%AB/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%81%D8%AB/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رفث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D8%AB.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: رفث

الرَّفَثُ: الجماعُ وغيره مما يكون بين الرجل وامرأَته، يعني التقبيل والمُغازلة ونحوهما، مما يكون في حالة الجماع، وأَصله قول الفُحْش. والرَّفَثُ أَيضاً: الفُحْشُ من القول، وكلام النساءِ في الجماع؛ تقول منه: رَفَثَ الرجل وأَرْفَثَ؛ قال العجاج:
ورُبَّ أَسرابِ حَجيجٍ كُظَّمِ
عن اللَّغَا، ورَفَثِ التَكَلُّم
وقد رَفَثَ بها ومَعها. وقوله عز وجل: أُحِلَّ لكم، ليلةَ الصيام، الرَّفَثُ إِلى نسائكم؛ فإِنه عدَّاه بإِلى، لأَنه في معنة الإِفْضاءِ، فلما كُنْتَ تُعَدِّي أَفْضَيْتُ بإِلى كقولك: أَفْضَيتُ إِلى المرأَة، جئتَ بإِلى مع الرَّفَثِ، إِيذاناً وإِشعاراً أَنه بمعناه.
ورَفَثَ في كلامه
(* قوله «ورفث في كلامه إلخ» من باب نصر وفرح وكرم كما
في القاموس وغيره.) يَرْفُثُ رَفْثاً، ورَفِثَ رَفَثاً، ورَفُثَ، بالضم عن اللحياني، وأَرْفَثَ، كلُّه: أَفْحَشَ؛ وقيل: أَفْحَشَ في شأْنِ النساءِ. وقولُه تعالى: فلا رَفَثَ، ولا فُسوقَ، ولا جِدالَ في الحج؛ يجوز أَن يكونَ الإِفْحاشَ؛ وقال الزجاج: أَي لا جِماعَ، ولا كَلِمة من أَسباب الجماع، وأَنشد:
عن اللَّغا، ورَفَثِ التكلُّمِ
وقال ثعلب: هو أَن لا يأْخُذَ ما عليه من القَشَفِ، مثل تقليم الأَظفار، ونَتْفِ الإِبطِ، وحَلْق العانة، وما أَشبهه، فإِن أَخذ ذلك كله فليس هنالك رَفَثٌ. والرَّفَثُ: التعريض بالنكاح. وقال غيره: الرَّفَثُ كلمة جامعة لكل ما يريده الرجلُ من المرأَة؛ وروي عن ابن عباس أَنه كان مُحْرِماً، فأَخَذَ بذَنَبِ ناقة من الرِّكابِ، وهو يقول: وهُنَّ يَمْشِينَ بنا هَميسا،
إِنْ تَصْدُقِ الطَّيْرُ نَنِكْ لَمِيسا
فقيل له: يا أَبا العباس، أَتقول الرَّفَثَ وأَنت مُحْرِمٌ؟ وفي رواية: أَثَرْفُثُ وأَنتَ مُحْرم؟ فقال: إِنما الرَّفَثُ ما رُوجِعَ به النساءُ (* قوله «ما روجع به إلخ» الذي في الصحاح ما ووجه به النساء.). فرأَى ابنُ عباس الرَّفَثَ الذي نَهى اللهُ عنه ما خُوطِبَتْ به المرأَة؛ فأَما أَنْ يَرْفُثَ في كلامه، ولا تَسْمَع امرأَةٌ رَفَثَه، فغير داخلٍ في قوله: فلا رَفَثَ ولا فُسُوقَ.

### Türkçe

**الرَّفَثُ**: cima ve onun dışında erkek ile karısı arasında olan şey; yani öpme, cilveleşme ve benzerleri; cimâ hâlinde olan şeylerden. Aslı, çirkin söz söylemektir.
Ve **الرَّفَثُ** ayrıca: sözden çirkinlik ve cimâda kadınların konuşmasıdır; ondan şöyle dersin: **رَفَثَ** adam ve **أَرْفَثَ**; el-‘Accâc dedi:
Ve nice hacı kafileleri, tıka basa dolu,
**اللَّغَا**dan ve konuşmanın **رَفَثِ**inden (uzak).
Ve onunla ve onun yanında **رَفَثَ** etti. Ve O’nun (azze ve celle) sözü: “Size, oruç gecesinde, kadınlarınıza **الرَّفَثُ** helâl kılındı”; şüphesiz onu **إِلى** ile geçişli kıldı; çünkü o, **الإِفْضاءِ** mânâsındadır; öyle ki sen **أَفْضَيْتُ**’ü **إِلى** ile geçişli kıldığın vakit, “Kadına **أَفْضَيتُ إِلى**” demen gibi, **الرَّفَثِ** ile birlikte **إِلى**yı getirdin; onun mânâsıyla olduğuna bildirme ve hissettirme için.

Ve sözünde **رَفَثَ**
(* “Ve sözünde **ورفث** ilh.” ifadesi, Kāmûs ve başkalarında olduğu üzere, **نصر** ve **فرح** ve **كرم** bâbındandır.) **يَرْفُثُ** **رَفْثاً**, ve **رَفِثَ** **رَفَثاً**, ve **رَفُثَ**, damme ile, el-Lihyânî’den; ve **أَرْفَثَ**; hepsi: çirkin söz söyledi; ve denildi ki: kadınlar hakkında çirkin söz söyledi. Ve O’nun (teâlâ) sözü: “Hacda ne **رَفَثَ**, ne **فُسوقَ**, ne **جِدالَ** vardır”; **الإِفْحاشَ** olması câizdir; ez-Zeccâc dedi: yani ne cima, ne cimânın sebeplerinden bir kelime; ve şu beyti şâhid getirdi:
**اللَّغا**dan ve konuşmanın **رَفَثِ**inden.
Ve Sa‘leb dedi: o, üzerindeki **القَشَفِ**ten olan şeyi almamasıdır; tırnak kesmek, koltuk altını yolmak, avreti tıraş etmek ve benzeri gibi; çünkü bunların hepsini alırsa orada **رَفَثٌ** yoktur. Ve **الرَّفَثُ**: nikâh ile üstü kapalı söylemektir. Ve başkası dedi: **الرَّفَثُ**, erkeğin kadından istediği her şey için toplayıcı bir kelimedir; İbn Abbâs’tan rivayet olundu ki o ihramlı idi; bineklerden bir dişi devenin kuyruğunu tuttu, ve diyordu:
Ve onlar bizimle hafifçe yürürler,
Eğer kuş (falı) doğru çıkarsa, yumuşak (kadın) ile cima ederiz.
Ona denildi: Ey Ebü’l-Abbâs, sen **الرَّفَثَ** söylüyorsun da sen ihramlısın? Ve bir rivayette: Sen **أَثَرْفُثُ** ediyorsun da sen ihramlısın? O dedi ki: ancak **الرَّفَثُ**, kadınlara onunla karşılık verilendir
(* “**ما روجع به** ilh.” ifadesi: Sıhâh’ta olan “**ما ووجه به النساء**”dır.). Böylece İbn Abbâs, Allah’ın ondan nehyettiği **الرَّفَثَ**i, kadınla hitaplaşılan şey olarak gördü; ama sözünde **يَرْفُثَ** etmesi ve bir kadının onun **رَفَثَ**ini işitmemesi, “Ne **رَفَثَ** ne **فُسُوقَ**” sözünün içine giren değildir.
