# رفض — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D8%B6/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%81%D8%B6/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رفض](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D8%B6.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: رفض

رَفَضَهُ
1 رَفَضَهُ ذ , aor. رَفِضَ and رَفُضَ , inf. n. رَفْضٌ (S, Mgh, Msb, K) and رَفَضٌ, (S, K,) He left, forsook, relinquished, abandoned, or deserted, him, or it. (S, A, Mgh, Msb, K.) ― -b2- He separated, dispersed, or scattered, it. (L.) ― -b3- رَفْضٌ also signifies The act of breaking [a thing]. (TA.) ― -b4- And The act of driving away. (TA.) ― -b5- And رَفَضَ He threw, cast, or shot: (K:) whence رَافِضٌ as explained below. (TA.) ― -b6- And رَفَضَ اـِبِلَهُ, (S, A, Msb, K,) aor. رَفِضَ (S) and رَفُضَ also, (O,) inf. n. رَفْضٌ and رَفَضٌ, (as in one copy of the S, but the former only in another copy,) He left his camels to separate, or disperse themselves, in their place of pasture, (S, A, Msb, K,) wherever they pleased, not turning them away from what they desired; (S;) as also ↓ ارفضها, (Msb, K,) inf. n. اـِرْفَاضٌ: (TA:) or, as the latter is explained by Fr, he sent them away without a pastor. (TA.) -A2- رَفَضَتِ الاـِبِلُ, (Fr, S, A, Msb, K,) aor. رَفِضَ , (Fr, S,) inf. n. رُفُوضٌ, (S,) or رَفْضٌ, (Fr,) The camels separated, or dispersed themselves, (Fr, A, Msb,) in the place of pasture: (Msb:) or pastured by themselves, (Fr, S, K,) the pastor seeing them, (S,) or looking at them, (K,) near or far off, (S,) not fatiguing them, nor collecting them together. (L.) Thus this verb is intrans. as well as trans. (TA.) [See also 9.] ― -b2- رَفَضَ النَّخْلُ The palm-tree expanded its raceme, and the قِيقَآء [or envelope] thereof fell off. (S, Sgh, K) ― -b3- رَفَضَ الوَادِى The valley widened; became wide; as also ↓ ارفض, (O, K,) and ↓ استرفض. (Ibn- 'Abbلd and K.) ― -b4- رَفَضَ فُوهُ He shed his ثَغْر [or front teeth]. (AA, TA.)

رفّض فِى القِرْبَةِ
2 رفّض فِى القِرْبَةِ ذ , inf. n. تَرْفِيضٌ, He left a small quantity of water remaining in the skin. (AZ, S, K.) [See رَفْضٌ.] ― -b2- رفّض said of a horse, He put forth his veretrum without being vigorously lustful. (K.)

ارفض اـِبِلَهُ
4 ارفض اـِبِلَهُ ذ : see 1. -A2- ارفض الوَادِى: see 1, last sentence but one.

ترفّض
5 ترفّض ذ It (a thing, TA) broke, or became broken, in pieces. (O, K.) ― -b2- See also 9, in three places.

ارفضّ
9 ارفضّ ذ It (a thing) became dispersed, (S, A, K,) and departed, or went away; (S, K, TA;) as also ↓ ترفّض. (A, K, TA.) It (a company of men) separated, or became dispersed; or dispersed themselves; as also ↓ the latter verb. (Lth.) ― -b2- ارفضّ الدَّمْعُ, (S, TA,) or الدُّمُوعُ, (K,) The tears became scattered in drops: (S, K: [in one copy of the S, اِرْفِضَاضُ الدَّمْعِ is explained by تَرْشِيشُهُ; but the right reading is تَرَشُّشُهُ, which I find in two copies; as in the K:]) or flowed and became scattered; and flowed and dropped continuously: or flowed in a scattered manner: (L:) and ↓ ترفّض signifies the same. (TA.) You say also, ارفضّ السَّيْلُ [The torrent dispersed itself]. (S, K.) And ارفضّ جُرْحُهُ The thick purulent matter of his wound flowed, and became dispersed. (TA.) And ارفضّ عَرَقًا His sweat ran; and flowed. (TA.) ― -b3- ارفضّ الوَجَعُ (assumed tropical:) The pain ceased, or went away. (TA.) And ارفضّ مِنْهُ صَبْرِى (tropical:) [My patience departed in consequence of it]. (A, TA.)

10 اـِسْتَرْفَضَ see 1, last sentence but one.

رَفْضٌ
رَفْضٌ ذ Camels in a state of separation, or dispersion; and in like manner, men, and goods, and plants or herbage: (A:) or camels pasturing by themselves, (S, K,) the pastor seeing them, (S,) or looking at them, (K,) near or far off: (S:) you say, اـِبِلٌ رَفْضٌ (S, K,) and ↓ رَفَضٌ also, and ↓ رَافِضَةٌ: (S, A, K:) and the pl. of رَفَضٌ is أَرْفَاضٌ: (S, K:) [and ↓ رُفُوضٌ seems to be a pl. of رَفْضٌ.] Also A herd of gazelles in a state of separation, or dispersion: pl. رِفَاضٌ. (TA.) You say also ↓ نَعَامٌ رَفَضٌ Ostriches in separate flocks. (S.) And فِى السَّفَرِ ↓ النَّاسُ أَرْفَاضٌ The men are in a state of separation, or dispersion, in journeying. (TA.) And النَّاسِ ↓ رُفُوضُ The different parties of men. (S, K.) And مِنْ كَلَأٍ ↓ رُفُوضٌ Scattered pieces of herbage or pasturage, (Jm, S, K,) distant one from another. (Jm, S, O.) And الأَرْضِ ↓ رُفُوضُ Land which is deserted after having been prohibited to the public: (S:) or which has no possessor: (O, L, K:) so says IDrd; but he adds, or, accord. to some, deserted land (L, TA) between two cultivated pieces of land, (L,) or between two pieces of land belonging to two tribes. (TA.) ↓ رَفَضٌ also signifies What is large, and in a state of separation or dispersion, of a thing: pl. أَرْفَاضٌ. (TA.) ― -b2- And رَفْضٌ, A side, or a part, or portion, (syn. جَانِبٌ,) of a thing. (TA.) ― -b3- Also رَفْضٌ, (IAar, ISk, Az, Z,) or ↓ رَفَضٌ, (AZ, Fr, A'Obeyd, S,) the latter said, in a marginal note in the S, to be the correct form heard from the Arabs, (TA,) or both, (Sgh, K,) A small quantity of water; (S, A, K;) and of milk; (A, TA;) remaining in the bottom of a skin or of a مَزَادَة; like a جُرْعَة: (TA:) or a little less than is sufficient to fill a skin: (IAar:) pl. ↓ أَرْفَاضٌ. (Lh.) ― -b4- And hence, the former, (tropical:) Food that is sufficient to sustain life; syn. قُوتٌ. (TA.)

رِفْضٌ
رِفْضٌ ذ The persuasion, or creed, or a tenet, of the رَافِضَة; as in the saying attributed to the Imلm Esh-Shلfi'ee,
اـِنْ كَانَ رِفْضًا حُبُّ آلِ مُحَمَّدٍ
فَلْيَشْهَدِ الثَّقَلَانِ أَنِّى رَافِضَى
[If the love of the family of Mohammad be a tenet of the Rلfidees, let men and genii bear witness that I am a Rلfidee]. (TA.)

رَفَضٌ
رَفَضٌ ذ : and its pl. أَرْفَاضٌ: see رَفْضٌ, in six places.

رَجُلٌ رُفَضَةٌ
رَجُلٌ رُفَضَةٌ ذ , (A, L,) or رَجُلٌ قُبَضَةٌ رُفَضَةٌ, (S, K,) A man who lays hold upon a thing, and then leaves it (S, A, L, K) without delay. (S, A, L.) And رَاعٍ قُبَضَةٌ رُفَضَةٌ A pastor who collects together the camels, and, when they come to a place which they like, leaves them to pasture where they will. (ISk, S, A. *) [See also art. قبض.]

رَفَضَاتٌ
رَفَضَاتٌ ذ , in the following saying, is from رَفَضَتِ الاـِبِلُ, explained above: لِشَوْقِى اـِلَيْكَ فِى قَلْبِى رَكَضَاتٌ وَلِحُبِّكَ فِى مَفَاصِلِى رَفَضَاتٌ (tropical:) [app. meaning By reason of my yearning for thee, in my heart are impulses; and by reason of the love of thee, in my joints are loosenesses]. (A, TA.)

القَوْمُ رَفْضَى فِى بُيُوتِهِمْ
القَوْمُ رَفْضَى فِى بُيُوتِهِمْ ذ The people, or company of men, are in a state of separation, or dispersion, in their tents, or houses: heard by Az from an Arab of the desert. (TA.) [رَفْضَى seems to be a pl. of ↓ رَافِضٌ; like as هَلْكَى is of هَالِكٌ. See also رَفْضٌ.]

رُفَاضٌ
رُفَاضٌ ذ What is broken in pieces, and scattered, or dispersed, of a thing. (IDrd, S, K.)

شَرَكٌ رِفَاضٌ
شَرَكٌ رِفَاضٌ ذ Tracks in a road differing one from another: (S:) or furrows in the middle, or main part, of a road, separating, one from another; or separating to the right and left. (TA.)

رُفُوضٌ
رُفُوضٌ ذ : see رَفْضٌ, in four places.

رَفِيضٌ
رَفِيضٌ ذ i. q. ↓ مَرْفُوضٌ, applied to a thing; (S, K;) i. e. Left; forsaken; relinquished; abandoned; deserted: (S, TA:) cast away: separated; dispersed; scattered: (TA:) and, applied to a spear, broken in pieces. (K.) -A2- Sweat; (O, K;) because of its flowing. (TA.)

رَفَّاضَةٌ
رَفَّاضَةٌ ذ Men who pasture their beasts upon land such as is termed رُفُوض: (S, K:) or, as in the O, who sow such land. (TA.)

رَافِضٌ
رَافِضٌ ذ in the following saying of 'Amr Ibn-Ahmar El-Bلhilee means A thrower: he says,
اـِذَا مَا الحِجَازِيَّاتُ أَعْلَقْنَ طَنَّبَتْ
بِمَيْثَآءَ لَا يَأْلُوكَ رَافِضُهَا صَخْرَا
meaning, When the women of El-Hijلz hang their goods and utensils upon the trees, they stretch their tent-ropes and pitch their tent in a soft tract of land, the thrower wherein will not be able to throw a large piece of stone at thee, because of the not finding it. (O, L, K, * TA.) -A2- See also رَفْضَى.

رَافِضَةٌ
رَافِضَةٌ ذ A party of رَوَافِض: (K:) whence the rel. n. ↓ رَافِضَىٌّ [signifying of, or belonging to, رَوَافِض]. (TA.) رَوَافِضُ [is pl. of رَافِضَةٌ, and] signifies An army, or a military force, (S, O,) or any army or military force, (K,) which has deserted its leader: (S, O, K:) or armies which have deserted their leader. (L.) ― -b2- Also الرَّافِضَةٌ, A certain sect of the شِيعَة (S, Msb, K) of ElKoofeh; (Msb;) so called because they deserted Zeyd the son of 'Alee, (As, S, Mgh, Msb,) when he forbade them to speak against the Companions of the Prophet; (Mgh, Msb;) for they had promised allegiance to Zeyd the son of 'Alee (As, O, L, K) the son of El-Hoseyn the son of 'Alee the son of Aboo-Tلlib, (As, O, L,) and then desired him to renounce the two elders, [Aboo-Bekr and 'Omar, (TK,)] and on his refusing to do so they deserted him: (As, O, L, K:) الأَرْفَاضُ is also applied to this sect, as though it were pl. of رَافِضٌ, like as أَصْحَابٌ is of صَاحبٌ; (TA;) and الرَّوَافِضُ also; but not الرُّفَّاضُ: (TA:) and the rel. n. [which serves as a n. un.] is ↓ رَافِضَىٌّ [as above]. (K.) Afterwards, this appellation became applied to All persons transgressing in this way, [i. e. all apostates, or schismatics,] speaking against the Companions of the Prophet. (Msb.) ― -b3- اـِبِلٌ رَافِضةٌ: see رَفْضٌ.

رَافِضَىٌّ
رَافِضَىٌّ ذ : see رَافِضَةٌ, in two places.

مَرْفَضٌ
مَرْفَضٌ ذ and ↓ مَرْفَضَةٌ sings. of مَرَافِضُ: the former is explained as A place in which water flows, and where it remains: (TA:) or مَرَافِضُ وَادٍ signifies the parts of a valley into which the torrent disperses itself. (S, A, * K. *) ― -b2- مَرَافِضُ الأّرْضِ The tracts of land where the main quantity of sand ends, becoming thin, at the sides of mountains and the like. (So in some copies of the S and in the TA.)

مَرْفَضَةٌ
مَرْفَضَةٌ ذ : see مَرْفَضٌ.

مُرْفَضٌّ
مُرْفَضٌّ ذ Anything becoming dispersed, and departing, or going away. (S.)

مَرْفُوضٌ
مَرْفُوضٌ ذ : see رَفِيضٌ.

### Türkçe

**رَفَضَهُ**
1 **رَفَضَهُ** ذ, muzâri‘i **رَفِضَ** ve **رَفُضَ**, mastar ismi **رَفْضٌ** (S, Mgh, Msb, K) ve **رَفَضٌ**, (S, K,) O, onu veya onu (şeyi) bıraktı, terk etti, elden çıkardı, yüzüstü bıraktı yahut ondan ayrıldı. (S, A, Mgh, Msb, K.) ― -b2- O, onu ayırdı, dağıttı yahut saçtı. (L.) ― -b3- **رَفْضٌ** ayrıca [bir şeyi] kırmanın fiilini de ifade eder. (TA.) ― -b4- Ve kovmanın fiilini. (TA.) ― -b5- Ve **رَفَضَ**: O attı, fırlattı yahut savurdu: (K:) buradan, aşağıda açıklandığı üzere **رَافِضٌ**. (TA.) ― -b6- Ve **رَفَضَ اـِبِلَهُ**, (S, A, Msb, K,) muzâri‘i **رَفِضَ** (S) ve **رَفُضَ** da, (O,) mastar ismi **رَفْضٌ** ve **رَفَضٌ**, (S’nin bir nüshasında böyle; fakat diğer bir nüshada yalnız birincisi,) O, develerini, otlak yerlerinde, diledikleri yerde, istedikleri şeyden onları çevirmeksizin, kendi yerlerinde ayrılıp dağılmaları için bıraktı; (S, A, Msb, K,) (S;) bunun gibi ↓ **ارفضها**, (Msb, K,) mastar ismi **اـِرْفَاضٌ**: (TA:) yahut, ikincisini Fr’nin açıkladığı üzere, onları çobansız olarak gönderdi. (TA.) -A2- **رَفَضَتِ الاـِبِلُ**, (Fr, S, A, Msb, K,) muzâri‘i **رَفِضَ**, (Fr, S,) mastar ismi **رُفُوضٌ**, (S,) yahut **رَفْضٌ**, (Fr,) Develer, otlak yerinde ayrıldılar yahut dağıldılar, (Fr, A, Msb,) (Msb:) yahut kendi başlarına otladılar, (Fr, S, K,) çoban onları görürken, (S,) yahut onlara bakarken, (K,) yakın yahut uzaktan, (S,) onları yormaksızın ve onları bir araya toplamaksızın. (L.) Böylece bu fiil, geçişli olduğu gibi geçişsizdir de. (TA.) [Bkz. ayrıca 9.] ― -b2- **رَفَضَ النَّخْلُ** Hurma ağacı salkımını açtı ve onun **قِيقَآء**’ı [yahut kılıfı] düştü. (S, Sgh, K) ― -b3- **رَفَضَ الوَادِى** Vadi genişledi; geniş oldu; bunun gibi ↓ **ارفض**, (O, K,) ve ↓ **استرفض**. (Ibn- 'Abbلd ve K.) ― -b4- **رَفَضَ فُوهُ** O, **ثَغْر**’ını [yahut ön dişlerini] döktü. (AA, TA.)

**رفّض فِى القِرْبَةِ**
2 **رفّض فِى القِرْبَةِ** ذ, mastar ismi **تَرْفِيضٌ**, O, tulumda az bir miktar suyu artakalan olarak bıraktı. (AZ, S, K.) [Bkz. **رَفْضٌ**.] ― -b2- **رفّض** at hakkında denir: O, şiddetli şehvetli olmaksızın erkeklik uzvunu çıkardı. (K.)

**ارفض اـِبِلَهُ**
4 **ارفض اـِبِلَهُ** ذ: bkz. 1. -A2- **ارفض الوَادِى**: bkz. 1, sondan bir önceki cümle.

**ترفّض**
5 **ترفّض** ذ O (bir şey, TA) parça parça kırıldı yahut kırık hâle geldi. (O, K.) ― -b2- Bkz. ayrıca 9, üç yerde.

**ارفضّ**
9 **ارفضّ** ذ O (bir şey) dağıldı, (S, A, K,) ve ayrıldı yahut gitti; (S, K, TA;) bunun gibi ↓ **ترفّض**. (A, K, TA.) O (bir erkekler topluluğu) ayrıldı yahut dağıldı; yahut kendilerini dağıttılar; bunun gibi ↓ sonuncu fiil. (Lth.) ― -b2- **ارفضّ الدَّمْعُ**, (S, TA,) yahut **الدُّمُوعُ**, (K,) Gözyaşları damlalar hâlinde saçıldı: (S, K: [S’nin bir nüshasında **اِرْفِضَاضُ الدَّمْعِ**’ın açıklaması **تَرْشِيشُهُ** diye verilmiştir; fakat doğru okunuş **تَرَشُّشُهُ**’dur; bunu iki nüshada buluyorum; K’deki gibi:]) yahut aktı ve saçıldı; ve aktı ve sürekli damladı: yahut dağınık bir tarzda aktı: (L:) ve ↓ **ترفّض** aynı şeyi ifade eder. (TA.) Sen ayrıca dersin: **ارفضّ السَّيْلُ** [Sel dağıldı]. (S, K.) Ve **ارفضّ جُرْحُهُ** Onun yarasının kalın irinli maddesi aktı ve dağıldı. (TA.) Ve **ارفضّ عَرَقًا** Onun teri aktı; ve aktı. (TA.) ― -b3- **ارفضّ الوَجَعُ** (mecaz kabul edilerek:) Ağrı kesildi yahut gitti. (TA.) Ve **ارفضّ مِنْهُ صَبْرِى** (mecaz:) [Ondan dolayı sabrım ayrılıp gitti]. (A, TA.)

10 **اـِسْتَرْفَضَ** bkz. 1, sondan bir önceki cümle.

**رَفْضٌ**
**رَفْضٌ** ذ Ayrılık yahut dağılma hâlindeki develer; ve aynı şekilde, insanlar ve mallar ve bitkiler yahut ot: (A:) yahut kendi başlarına otlayan develer, (S, K,) çoban onları görürken, (S,) yahut onlara bakarken, (K,) yakın yahut uzaktan: (S:) dersin: **اـِبِلٌ رَفْضٌ** (S, K,) ve ↓ **رَفَضٌ** da, ve ↓ **رَافِضَةٌ**: (S, A, K:) ve **رَفَضٌ**’un çoğulu **أَرْفَاضٌ**’dır: (S, K:) [ve ↓ **رُفُوضٌ** **رَفْضٌ**’un bir çoğulu gibi görünür.] Ayrıca ayrılık yahut dağılma hâlindeki bir ceylan sürüsü: çoğulu **رِفَاضٌ**. (TA.) Sen ayrıca dersin ↓ **نَعَامٌ رَفَضٌ** Ayrı sürüler hâlindeki devekuşları. (S.) Ve **فِى السَّفَرِ** ↓ **النَّاسُ أَرْفَاضٌ** Yolculukta insanlar ayrılık yahut dağılma hâlindedir. (TA.) Ve ↓ **رُفُوضُ النَّاسِ** İnsanların farklı fırkaları. (S, K.) Ve ↓ **رُفُوضٌ مِنْ كَلَأٍ** Birbirinden uzak, (Jm, S, K,) dağınık otlak yahut ot parçaları. (Jm, S, O.) Ve ↓ **رُفُوضُ الأَرْضِ** Umuma yasaklandıktan sonra terk edilmiş arazi: (S:) yahut sahibi olmayan: (O, L, K:) bunu IDrd söyler; fakat o ekler: yahut bazılarına göre, (L, TA) iki ekili arazi parçası arasında, (L,) yahut iki kabileye ait iki arazi parçası arasında (bulunan) terk edilmiş arazi. (TA.) ↓ **رَفَضٌ** ayrıca, bir şeyin büyük olup ayrılık yahut dağılma hâlinde olanını ifade eder: çoğulu **أَرْفَاضٌ**. (TA.) ― -b2- Ve **رَفْضٌ**, bir şeyin bir yanı yahut bir parçası yahut bir kısmı, (eş anlamlısı **جَانِبٌ**,) (TA.) ― -b3- Ayrıca **رَفْضٌ**, (IAar, ISk, Az, Z,) yahut ↓ **رَفَضٌ**, (AZ, Fr, A'Obeyd, S,) ikincisinin, S’de bir kenar notunda, Araplardan işitilen doğru şekil olduğu söylenmiştir, (TA,) yahut ikisi de, (Sgh, K,) Az bir miktar su; (S, A, K;) ve süt; (A, TA;) bir tulumun yahut bir **مَزَادَة**’nin dibinde kalan; bir **جُرْعَة** gibi: (TA:) yahut bir tulumu doldurmaya yetecek olandan biraz daha az: (IAar:) çoğulu ↓ **أَرْفَاضٌ**. (Lh.) ― -b4- Ve buradan, birincisi, (mecaz:) hayatı sürdürmeye yetecek yiyecek; eş anlamlısı **قُوتٌ**. (TA.)

**رِفْضٌ**
**رِفْضٌ** ذ **رَافِضَة**’nin kanaati yahut inancı yahut bir görüşü; İmam Eş-Şâfi‘î’ye nispet edilen sözde olduğu gibi,
**اـِنْ كَانَ رِفْضًا حُبُّ آلِ مُحَمَّدٍ**
**فَلْيَشْهَدِ الثَّقَلَانِ أَنِّى رَافِضَى**
[“Eğer Muhammed’in âlinin sevgisi bir **رَافِضَة** görüşü ise, insanlar ve cinler şahit olsun ki ben **رَافِضَى**’yım”]. (TA.)

**رَفَضٌ**
**رَفَضٌ** ذ: ve onun çoğulu **أَرْفَاضٌ**: bkz. **رَفْضٌ**, altı yerde.

**رَجُلٌ رُفَضَةٌ**
**رَجُلٌ رُفَضَةٌ** ذ, (A, L,) yahut **رَجُلٌ قُبَضَةٌ رُفَضَةٌ**, (S, K,) Bir şeye tutunan, sonra onu (S, A, L, K) gecikmeksizin bırakan adam. (S, A, L.) Ve **رَاعٍ قُبَضَةٌ رُفَضَةٌ** Develeri bir araya toplayan, sonra hoşlandıkları bir yere geldiklerinde onları diledikleri yerde otlamaya bırakan çoban. (ISk, S, A. *) [Bkz. ayrıca madde **قبض**.]

**رَفَضَاتٌ**
**رَفَضَاتٌ** ذ, aşağıdaki sözde, yukarıda açıklanan **رَفَضَتِ الاـِبِلُ**’dendir: **لِشَوْقِى اـِلَيْكَ فِى قَلْبِى رَكَضَاتٌ وَلِحُبِّكَ فِى مَفَاصِلِى رَفَضَاتٌ** (mecaz:) [görünüşe göre anlamı: Sana özlemim sebebiyle kalbimde dürtüler vardır; ve sana sevgi sebebiyle eklemlerimde gevşemeler vardır]. (A, TA.)

**القَوْمُ رَفْضَى فِى بُيُوتِهِمْ**
**القَوْمُ رَفْضَى فِى بُيُوتِهِمْ** ذ Halk yahut erkekler topluluğu, çadırlarında yahut evlerinde ayrılık yahut dağılma hâlindedir: Az’ın bir bedevî Araptan işittiği. (TA.) [**رَفْضَى** ↓ **رَافِضٌ**’un bir çoğulu gibi görünür; tıpkı **هَلْكَى**’nın **هَالِكٌ**’in çoğulu olması gibi. Bkz. ayrıca **رَفْضٌ**.]

**رُفَاضٌ**
**رُفَاضٌ** ذ Bir şeyin parça parça kırılmış ve saçılmış yahut dağılmış olanı. (IDrd, S, K.)

**شَرَكٌ رِفَاضٌ**
**شَرَكٌ رِفَاضٌ** ذ Bir yolda birbirinden farklı izler: (S:) yahut bir yolun orta yahut ana kısmında, birbirinden ayrılan; yahut sağa ve sola ayrılan yarıklar. (TA.)

**رُفُوضٌ**
**رُفُوضٌ** ذ: bkz. **رَفْضٌ**, dört yerde.

**رَفِيضٌ**
**رَفِيضٌ** ذ bir şeye nispetle ↓ **مَرْفُوضٌ** ile aynı anlamdadır; (S, K;) yani: bırakılmış; terk edilmiş; elden çıkarılmış; yüzüstü bırakılmış; ayrılmış: (S, TA:) atılmış: ayrılmış; dağılmış; saçılmış: (TA:) ve bir mızrağa nispetle, parça parça kırılmış. (K.) -A2- Ter; (O, K;) akmasından dolayı. (TA.)

**رَفَّاضَةٌ**
**رَفَّاضَةٌ** ذ **رُفُوض** diye adlandırılan türden arazide hayvanlarını otlatan adamlar: (S, K:) yahut O’da olduğu üzere, böyle araziyi ekenler. (TA.)

**رَافِضٌ**
**رَافِضٌ** ذ, 'Amr İbn-Ahmar El-Bâhilee’nin aşağıdaki sözünde “atan” demektir: o der ki,
**اـِذَا مَا الحِجَازِيَّاتُ أَعْلَقْنَ طَنَّبَتْ**
**بِمَيْثَآءَ لَا يَأْلُوكَ رَافِضُهَا صَخْرَا**
anlamı: Hicaz kadınları eşyalarını ve kap-kacaklarını ağaçlara astıklarında, yumuşak bir arazi parçasında çadır iplerini gererler ve çadırlarını kurarlar; oradaki atan, onu bulamadığından, sana büyük bir taş parçası atmaya güç yetiremez. (O, L, K, * TA.) -A2- Bkz. ayrıca **رَفْضَى**.

**رَافِضَةٌ**
**رَافِضَةٌ** ذ **رَوَافِض**’den bir fırka: (K:) buradan nisbet ismi ↓ **رَافِضَىٌّ** [**رَوَافِض**’e ait yahut mensup anlamında]. (TA.) **رَوَافِضُ** [**رَافِضَةٌ**’nin çoğuludur ve] önderini terk etmiş bir ordu yahut askerî kuvveti, (S, O,) yahut herhangi bir ordu yahut askerî kuvveti, (K,) ifade eder: (S, O, K:) yahut önderini terk etmiş orduları. (L.) ― -b2- Ayrıca **الرَّافِضَةٌ**, Kûfe’nin **شِيعَة**’sinden (S, Msb, K) belirli bir fırka; (Msb;) Zeyd b. ‘Alî’yi, kendilerine Peygamber’in ashabı aleyhinde konuşmayı yasakladığında, terk ettikleri için böyle adlandırılmıştır; (As, S, Mgh, Msb;) (Mgh, Msb;) zira onlar, El-Hüseyn b. ‘Alî b. Ebû-Tâlib’in oğlu Zeyd b. ‘Alî’ye (As, O, L, K) (As, O, L,) biat vaad etmişlerdi; sonra ondan iki şeyhi [Ebû Bekir ve ‘Ömer’i, (TK,)] reddetmesini istediler; o bunu reddedince onu terk ettiler: (As, O, L, K:) **الأَرْفَاضُ** da bu fırkaya uygulanır; sanki **رَافِضٌ**’un çoğuluymuş gibi; tıpkı **أَصْحَابٌ**’ın **صَاحبٌ**’in çoğulu olması gibi; (TA;) ve **الرَّوَافِضُ** da; fakat **الرُّفَّاضُ** değil: (TA:) ve (isim birim olarak kullanılan) nisbet ismi ↓ **رَافِضَىٌّ**’dır [yukarıdaki gibi]. (K.) Sonra bu ad, bu yolda aşırı giden bütün kimselere, [yani bütün mürtedlere yahut ayrılıkçılara,] Peygamber’in ashabı aleyhinde konuşanlara uygulanır oldu. (Msb.) ― -b3- **اـِبِلٌ رَافِضةٌ**: bkz. **رَفْضٌ**.

**رَافِضَىٌّ**
**رَافِضَىٌّ** ذ: bkz. **رَافِضَةٌ**, iki yerde.

**مَرْفَضٌ**
**مَرْفَضٌ** ذ ve ↓ **مَرْفَضَةٌ** **مَرَافِضُ**’un tekilidir: birincisi, suyun aktığı ve içinde kaldığı yer diye açıklanır: (TA:) yahut **مَرَافِضُ وَادٍ** selin içine dağıldığı bir vadinin kısımlarını ifade eder. (S, A, * K. *) ― -b2- **مَرَافِضُ الأّرْضِ** Kumun ana miktarının bitip inceldiği arazi parçaları; dağların yanlarında ve benzerlerinde. (S’nin bazı nüshalarında ve TA’da böyledir.)

**مَرْفَضَةٌ**
**مَرْفَضَةٌ** ذ: bkz. **مَرْفَضٌ**.

**مُرْفَضٌّ**
**مُرْفَضٌّ** ذ Dağılan ve ayrılan yahut giden herhangi bir şey. (S.)

**مَرْفُوضٌ**
**مَرْفُوضٌ** ذ: bkz. **رَفِيضٌ**.
