# رفف — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D9%81/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%81%D9%81/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D9%81.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: رفف

ر ف ف
بات يرفّ شفتيها‏:‏ يرشفهما‏.‏
وفي حديث أبي هريرة ‏"‏ إني لأرفّ شفتيها وأنا صائم ‏"‏ ورفّ البقل ونحوه‏:‏ أكله‏.‏
قال‏:‏ واللـه لـولا خشيتي أباك ورهبتي من جانب أخاك إذاً لرفّت شفتاي فـاك رف الغزال ثمر الـأراك ورويَ ورقَ‏.‏
وذهب من كان يحفّه ويرفه أي يضمّه ويحبه ويشفق عليه شفقة من يرف ولده أو حبيبه‏.‏
وماله حاف ولا راف‏.‏
ورفّ النبات يرف وله وريف ورفيـف وهـو أن يهتـز نضـارة وتلألؤاً‏.‏
وروضة رفّافة وشجر أحوى الظـل رفّـاف الـورق‏.‏
ورأيـت الأقحـوان يـرف رفيفـاً ويرتـف ارتفافـاً‏.‏
وثـوب رفيف بيّن الرفف‏:‏ رقيق‏.‏
ورفرف الطائر‏:‏ حرك جناحيه وهو لا يبرح مكانه‏.‏
وضربت الريح رفرف الفسطاط وهو أسفله وذيله ورفارفه‏.‏
وهو يجرّ رفرف قميصه ورفرف درعه‏.‏
قال أبو طالب‏:‏ تتابع فيه كلّ صقر كأنـه إذا ما مشى في رفرف الدّرع أحرد مـن حـرد البعيـر وهـو أن تنقطـع عصبـة فـي يـده فينفضهـا إذا مشـى‏.‏
وثـوب رفـرف‏:‏ رقيـق‏.‏
وفرشوا لنا رفرفاً وهو ضرب من البسط الخضر‏.‏
وأقعدني على رفرفة بين يديه‏.‏
ومن المجاز‏:‏ رفرف على ولده إذا تحنّى عليه‏.‏
قال الطائي‏:‏ ورحمة رفرفت منه على الرحم وما أملح رفرف الأيكة وهو ما تهدّل من الغصون وانعطف من النبات‏.‏
وثغر رفاف‏:‏ يرفّ كالأقحوان‏.‏
وإن ثغرها ليرفّ رفيف الأقاحي وهي في بياضها كبيض الأداحي‏.‏
قال‏:‏ وأنف كحرف السيف زيذن وجهها وأشنب رفّاف الثنايا له ظلم وقال المسيب بن علس‏:‏ ومها يرف كأنـه بـردٌ نـزل السحابـة مـاؤه يدق استعار له المها وهو البلور ثم شبهه بالبرد وفيه تحقيق أنه مها على الحقيقة وجعل ما في السحابة نزلاً لها‏.‏
ولثغرها رفيف وترافيف‏.‏
قال‏:‏ لها ثنايا فهـي غيـر لـص ذات ترافيف وذات وبص ويقال‏:‏ ثغر رفراف‏.‏
قال عمر بن أبي ربيعة‏:‏ وعنبر الهنـد والكافـور يخلطـه قرنفـل فـوق رفراف له أشر ونظـرت إلـى لونه يرف رفيفاً‏.‏
ودخلت عليه فرفّ لي رفيفاً إذا هش لك واهتزّ‏.‏
ورفّ فؤادي لحديثه‏.‏
قال ابن مطير‏:‏ يمنيننا حتـى تـرف قلوبنـا رفيف الخزامى بات طل يجودها ورف حاجبه‏:‏ اختلج‏.‏
ومازالت عيني ترف حتى أبصرتك‏.‏
قال‏:‏ لـم أدر إلا الظـن ظـن الغائب أبك أم بالغيـث رف حاجبـي وأرض ذات رفيف‏:‏ ذات خصب‏.‏

### Türkçe

ر ف ف
Geceledi, **يرفّ** onun iki dudağını: ikisini yudumlar.
Ebû Hureyre’nin hadisinde: “Şüphesiz ben, oruçlu iken onun iki dudağını mutlaka **لأرفّ** ederim”; ve **رفّ** yeşillik ve benzeri: onu yedi.
Dedi: Vallahi, babandan korkum ve kardeşinin tarafından çekinmem olmasaydı, elbette iki dudağım **لرفّت** ederdi; öyleyse, ceylanın **رفّ**’i, **الأراك**’ın meyvesidir; ve **ورق** diye rivayet edilmiştir.
Ve, onu kuşatan ve ona **يرفه** eden kimse gitti; yani onu toplar, sever ve ona şefkat eder; bir kimsenin, çocuğuna yahut sevgilisine **يرف** edenin şefkati gibi.
Ve onun için ne **حاف** vardır ne de **راف**.
Ve **رفّ** bitki: **يرف**; ve **وله** ve **ريف** ve **رفيف**; ve o, tazelik ve parıltı olarak sallanmasıdır.
Ve **رفّافة** bir ravza; ve gölgesi koyu bir ağaç, yaprağı **رفّاف**.
Ve ben, papatyayı **يرف** **رفيفاً** ve **يرتف** **ارتفافاً** gördüm.
Ve **رفيف** bir elbise, **الرفف**’i açık: ince.
Ve **رفرف** kuş: iki kanadını hareket ettirdi; hâlbuki yerinden ayrılmaz.
Ve rüzgâr, çadırın **رفرف**’ini vurdu; o, onun altı, eteği ve **رفارفه**’dir.
Ve o, gömleğinin **رفرف**’ini ve zırhının **رفرف**’ini sürüklüyor.
Ebû Tâlib dedi: İçinde her doğan şahin ardı ardına gelir; sanki o, zırhın **رفرف**’inde yürüdüğü vakit, devedeki **حرد**’den daha **أحرد**’dir; ve o, elinde bir sinirin kopmasıdır; böylece yürüdüğü zaman onu sallar.
Ve **رفرف** bir elbise: ince.
Ve bize **رفرفاً** serdiler; o, yeşil yaygılardan bir türdür.
Ve beni, onun önünde bir **رفرفة** üzerine oturttu.
Mecazdan: Çocuğuna **رفرف** etti; ona şefkatle eğildiği zaman.
Tâî dedi: Ve bir rahmet, ondan akrabalık üzerine **رفرفت** etti; ve koruluğun **رفرف**’i ne kadar da hoş; o, dallardan sarkan ve bitkiden kıvrılan şeydir.
Ve **رفاف** bir ağız: papatya gibi **يرفّ** eder.
Ve şüphesiz onun ağzı, papatyaların **رفيف**’i gibi mutlaka **يرفّ** eder; ve onlar, beyazlıklarında devekuşu yumurtaları gibi.
Dedi: Ve bir burun, kılıcın ağzı gibi; onun yüzü süslendi; ve dişlerin parlaklığı **رفّاف**; onun için bir zulüm vardır. Ve Müseyyeb b. ‘Als dedi: Ve bir ceylan, sanki o, bulutun suyunun indirdiği bir doludur; ince ince dökülür; ona ceylanı ödünç aldı; ve o, billurdur; sonra onu doluya benzetti; ve onda, onun hakikatte ceylan olduğu tahkiki vardır; ve buluttaki şeyi ona bir konaklama yeri kıldı.
Ve onun ağzı için **رفيف** ve **ترافيف** vardır.
Dedi: Onun ön dişleri vardır; böylece o, yapışık olmayan, **ترافيف** sahibi ve **وبص** sahibi. Ve denilir: **رفراف** bir ağız.
Ömer b. Ebî Rebî‘a dedi: Ve Hind’in amberi ve kâfur; onu karanfil karıştırır; onun üzerinde, azgın bir **رفراف**; ve onun rengine baktım; **رفيفاً** olarak **يرف** eder.
Ve onun yanına girdim; bana **رفيفاً** olarak **فرفّ** etti; sana sevinç gösterip sallandığı zaman.
Ve kalbim, onun sözü için **رفّ** etti.
İbn Mutayr dedi: Bize vaat ederler; ta ki kalplerimiz, geceleyin çiğin onu cömertçe verdiği hıyarşenbe çiçeğinin **رفيف**’i gibi **ترف** etsin. Ve onun kaşı **رف** etti: seğirdi.
Ve gözüm, seni görünceye kadar durmadan **ترف** etti.
Dedi: Ben, ancak gaibin zannını bildim; ağlar mıyım, yoksa yağmurla mı kaşım **رف** etti? Ve **رفيف** sahibi bir yer: bereket sahibi.
