# رفف — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D9%81/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%81%D9%81/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%81%D9%81.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: رفف

باب الرّاء والفاء
ر ف، ف ر مستعملان
رف:
الرَّفُّ: رفُّ البَيْت، والجميع: الرُّفوف.
والرَّفُّ: شِبْهُ المَصِّ والتَّشَفُّف. رَفَفْتُ أَرُفُّ رفّاً.
والرَّفُّ: أكلُ الرَّفيف، وهو الحَنْظلُ وشِبْهُهُ، سَمِّي رَفيفاً لأنه يُؤْكَلُ بالمَشافر.
والرَّفْرَفةُ: تَحريكُ الطّائر جناحه في الهواء وهو لا يَبْرحُ مكانه.
والرّفيفُ والوَرِيفُ: النّبات الّذي يهتزّ خُضْرَةً وتلألؤاً، وقد رفّ يَرِفُّ رفيفا، ووَرَفَ يَرِف وريفاً، قال الأَعْشَى:
ومَهاً تَرِفُّ غُـرُوبُـهُ		يشفي المُتَيَّمَ ذا الحرارة
يَذْكُرُ ثغر امرأة.
والرَّفرافُ: الظَّليم يُرَفْرِف بجَناحَيْه، ثمّ يَعْدُو.
والرَّفْرَف: كِسْر الخِباء ونحوه، وهو أيضاً خِرْقة تُخاط في أَسْفَلِ السُّرادِق والفُسطاط ونحوه.
والرَّفرف: ضربٌ من الثِّياب خضر تُبْسَطُ، الواحدة: رَفْرَفة.
وضربٌ من السَّمَك يقال له: رفرف. والرُّفّةُ: عَناق الأَرْض، تَصِيدُ كما يَصيدُ الفَهْد.
فر:
الفِرار والمفرّ لغتان، وقيل: بل المفرّ: المَهْرَب، وهو الموضع الّذي يهرب إليه.
ورَجُلٌ فَرُورٌ وفَرُورةٌ من الفِرار. ورجلٌ فَرٌّ ورَجُلان فَرٌّ ورجال فَرٌّ لا يُثَنَّى ولا يُجْمَع.
والفَرُّ: مَصْدَر فَرَرْتُ عن أَسْنانِ الدّابّة، أي: كَشَفْت عنها.
وافْتَرَّ عن ثَغْرِه إذا تَبَسَّم.
وفَرَّ فلانٌ عمّا في نَفْسِهِ، وفُرَّ عن هذا الأمر، أي: فَتِّشْهُ.
والفَرْفَرةُ: الطَّيْش والخِفّة، ورَجُلٌ فَرْفار، وامرأةٌ فَرْفارةٌ.
وما زال فُلانٌ في أُفُرَّةِ شَرٍّ من فلان، أي: في أوّل.
والفَرُّ: الرّجلُ الفارُّ، وأَفْرَرْتُه: ألجأتُه إلى الفرار.
والفُرفُور: الحَمَلُ السَّمين، والفُرارُ: وَلَدُ النَّعْجة.

### Türkçe

باب **الرّاء** ve **الفاء**
**ر ف**، **ف ر** kullanımdadırlar.
**رف**:
**الرَّفُّ**: evin **رفُّ**’u; çoğulu: **الرُّفوف**.
Ve **الرَّفُّ**: emmeye benzer şey ve yudumlayıp çekme. **رَفَفْتُ أَرُفُّ رفّاً**.
Ve **الرَّفُّ**: **الرَّفيف**’i yemek; o, **الحَنْظلُ** ve onun benzeridir; **رَفيفاً** diye adlandırıldı; çünkü dudaklarla yenir.
Ve **الرَّفْرَفةُ**: kuşun, yerinden ayrılmadığı hâlde havada kanadını hareket ettirmesidir.
Ve **الرّفيفُ** ve **الوَرِيفُ**: yeşillik ve parıltı olarak titreşen bitki; ve **رفّ يَرِفُّ رفيفا**; ve **وَرَفَ يَرِف وريفاً**. **الأَعْشَى** dedi ki:
ومَهاً تَرِفُّ غُـرُوبُـهُ		يشفي المُتَيَّمَ ذا الحرارة
Bir kadının ağzını anar.
Ve **الرَّفرافُ**: devekuşu erkeği; iki kanadıyla **يُرَفْرِف** eder, sonra koşar.
Ve **الرَّفْرَف**: çadırın ve benzerinin kırığı; o ayrıca, **السُّرادِق**ın ve **الفُسطاط**ın ve benzerinin altına dikilen bir bez parçasıdır.
Ve **الرَّفرف**: serilen yeşil elbiselerden bir tür; teki: **رَفْرَفة**.
Ve bir tür balık; ona **رفرف** denir. Ve **الرُّفّةُ**: yerin keçi yavrusu; **الفَهْد**’in avladığı gibi avlar.
**فر**:
**الفِرار** ve **المفرّ** iki lugattır; ve denildi ki: bilakis **المفرّ**: kaçış yeridir; o, kendisine kaçılan yerdir.
Ve bir adam **فَرُورٌ** ve **فَرُورةٌ**, **الفِرار**’dandır. Ve bir adam **فَرٌّ**; ve iki adam **فَرٌّ**; ve adamlar **فَرٌّ**; ikil yapılmaz ve çoğul yapılmaz.
Ve **الفَرُّ**: **فَرَرْتُ**’un mastarıdır; binitin dişlerinden, yani: ondan açığa çıkardım.
Ve **افْتَرَّ** ağzından, gülümsediği zaman.
Ve falan kimse, nefsinde olandan **فَرَّ** etti; ve bu işten **فُرَّ** olundu; yani: onu araştır.
Ve **الفَرْفَرةُ**: şaşkınlık ve hafiflik; ve bir adam **فَرْفار**; ve bir kadın **فَرْفارة**.
Ve falan kimse, falandan bir şerrin **أُفُرَّةِ**’sinde olmaya devam etti; yani: başında.
Ve **الفَرُّ**: kaçan adamdır; ve **أَفْرَرْتُه**: onu kaçmaya mecbur ettim.
Ve **الفُرفُور**: semiz kuzu; ve **الفُرارُ**: koyunun yavrusu.
