# رقو (ر-ق-و) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%82%D9%88
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%82%D9%88

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ر - ق - و
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%82%D9%88/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( و *!الرَّقْوُ *!والرَّقْوَةُ : فُوَيُقَ الدِّعِص من الرَّمْلِ ) ، وأَكْثَر ما يكونُ إلى جوانبِ الأَوْدِيَةِ ؛ كما في المُحْكَم .
وأَنْكَر الأَزهرِيُّ الرَّقْو فقالَ : لا يقالُ *!رَقْو بِلا هاءٍ ، ولذا اقْتَصَرَ الجوهرِيُّ على *!الرَّقْوَةِ وقالَ : هو دِعْصٌ من رَمْلٍ ، ولكنْ يَشْهدُ لابنِ سيدَه قَوْل الشاعِرِ :
مِن البيضِ مبْهاجٌ كأنَّ ضَجِيعَها
يَبِيتُ إلى رَقْوٍ من الرَّمْلِ مُصْعبوكذا قَوْل الشاعِرِ يَصْفُ ظَبْيةً وخِشْفَها :
لها أُمُّ مُوَقَّفة وكُوبٌ
بجنب الرَّقْو مَرْتَعُها البَرِيرُ ( *!والتَّرْقُوَةُ ) ، بالفتْح وضم القاف : ( مُقَدَّمُ الحَلْقِ في أَعْلَى الصَّدْرِ حَيْثُما يَتَرَقَّى فيه النَّفَسُ ) ، قيلَ خاصّ بالإنْسان ، والجَمْعُ *!التَّراقِي ؛ والتاءُ زائِدَةٌ عنْدَ المصنِّفِ وجماعَةٍ لأَنَّها في أَعْلَى البَدَنِ من رقى .
وقالَ سيْبَوَيْه وجماعَةٌ : هي أَصْلِية وأَطالُوا في الاسْتِدلال .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!الرَّقْوَةُ القُمْزَةُ مِن التُّرابِ يَجْتَمِع على شَفِيرِ الوادِي ، جَمْعُها *!الرُّقا .
*!ورَقا الطائِرُ *!يَرْقُو : ارْتَفَعَ في طَيَرانِه ؛ كذا في المِصْباحِ .

##### Türkçe

: (**الرَّقْوُ** ve **الرَّقْوَةُ**: kumdan **الدِّعِص**’ın küçültmesi) ve en çok vadilerin yan taraflarına doğru olur; **المُحْكَم**’da olduğu gibi.
Ve **الأَزهرِيُّ** **الرَّقْو**’yu inkâr etti de dedi ki: **رَقْو** (هاء’sız) denilmez; bu yüzden **الجوهرِيُّ** yalnız **الرَّقْوَةِ** ile yetindi ve dedi ki: o, kumdan bir **دِعْصٌ**’tır; fakat İbn Sîde’ye şairin sözü şahitlik eder:
Beyazlardan sevinç verici; sanki onun yatanı
kumdan bir **رَقْوٍ**’ya doğru geceleyip kalır, zor.
Ve yine şairin bir ceylanı ve yavrusunu vasfederken söylediği söz:
Onun için durdurulmuş bir ana ve bir **كُوبٌ** vardır;
**الرَّقْو**’nun yanında onun otlağı **البَرِيرُ**’dur.

(**والتَّرْقُوَةُ**), فتح ile ve قاف’ın ضم’ı ile: (göğsün en üstünde, nefesin orada yükseldiği yerde, boğazın ön tarafı); insana mahsus olduğu söylendi; çoğulu **التَّراقِي**’dir; ve تاء, musannifin ve bir cemaatin yanında زائد’dir; çünkü o, bedenin en üst tarafındadır, **رقى**’dan.
Ve **سيْبَوَيْه** ve bir cemaat dedi ki: o aslîdir; ve istidlalde uzattılar.

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır:
**الرَّقْوَةُ**: vadinin kenarında toplanan topraktan **القُمْزَةُ**; çoğulu **الرُّقا**.
**ورَقا** kuş **يَرْقُو**: uçuşunda yükseldi; **المِصْباح**’da böyle.
