# رمح — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%85%D8%AD/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%85%D8%AD/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رمح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%85%D8%AD.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: رمح

الرُمْحُ جمعه رماح وأَرْماح. ورمَحَه فهو رامِحٌ: طعنه بالرُمْحِ. ورجُلٌ رامِحٌ، أي ذو رُمْح؛ ولا فِعل له. وثورٌ رامِحٌ: له قَرْنان. قال ذو الرمَّة:
وكائنْ ذَعَرْنا من مَهاةٍ ورامِحِبلادُ العِدى لَيْسَتْ له بِبِـلادِ
والسِماكُ الرامِحُ: نَجْمٌ قُدّام الفَكَّةِ، وهو أَحَدُ السِماكَيْن، سمِّي بذلك لكوكب يُقْدُمُه يقولون هو رُمْحُه، وليس من منازل القمر. ورَمَحَهُ الفَرَسُ والبَغْلُ والحمار، إذا ضربه برجلِهِ. ورمَحَ الجُنْدُبُ، إذا ضَرَب الحَصى. والرمَّاحُ: الذي يتّخذ الرُمْحَ؛ وضعتُه الرِماحة. ويُقال للبُهْمى إذا امتَنعت من الراعِية: أخذت رِماحَها. وربَّما قالوا في الإبل إذا سَمِنَت أو دَرَّتْ: قد أخذَتْ رِماحَها، لأنّ صاحبها يَمْتَنِعُ من نَحْرِها.

### Türkçe

**الرُّمْحُ**: çoğulu **رِماح** ve **أَرْماح**. Ve **رَمَحَه**; o hâlde o **رامِحٌ**: onu **الرُّمْحِ** ile mızrakladı. Ve **رَجُلٌ رامِحٌ**: yani **رُمْح** sahibi; ve onun fiili yoktur. Ve **ثَوْرٌ رامِحٌ**: onun iki boynuzu vardır. **ذو الرّمَّة** dedi ki:
وكائنْ ذَعَرْنا من مَهاةٍ ورامِحِ
بلادُ العِدى لَيْسَتْ له بِبِـلادِ

Ve **السِّماكُ الرّامِحُ**: **الفَكَّةِ**’nin ön tarafında bir yıldızdır; ve o, iki **السِّماك**’tan biridir; bununla adlandırıldı, çünkü onu önceleyen bir yıldız sebebiyle; derler ki o onun **رُمْحُه**’dur; ve ayın menzillerinden değildir. Ve **رَمَحَهُ** **الفَرَسُ** ve **البَغْلُ** ve **الحِمار**: onu ayağıyla vurduğu zaman. Ve **رَمَحَ الجُنْدُبُ**: çakılı vurduğu zaman. Ve **الرَّمَّاحُ**: **الرُّمْحَ** edinen kimse; onu **الرِّماحة** yaptım. Ve **البُهْمى** için, otlayandan imtina ettiği zaman, denilir: **أَخَذَتْ رِماحَها**. Ve belki de develer hakkında, semirdikleri yahut süt verdikleri zaman, derler: **قَدْ أَخَذَتْ رِماحَها**; çünkü sahibi onu boğazlamaktan imtina eder.
