# رنف — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%86%D9%81/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%86%D9%81/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رنف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%86%D9%81.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: رنف

باب الراء والنون والفاء معهما
ر ن ف، ن ف ر، ف ر ن مستعملات
رنف:
الرّانف: جُلَيْدة طَرَف الرَّوْثة، وطَرَف غُرضُوف الأذن. وما اسْتَرْخَى من أَلْية الإنسان.
والرّانف: أليةُ اليد.
نفر:
النَّفَر: من الثّلاثة إلى العشرة. يُقال: هؤلاءِ عشرةُ نَفَر، أي: عشرة رجال، ولا يقال: عشرون نفراً، ولا ما فوقَ العَشَرة.
وهؤلاء نَفَرُك، أي: رَهْطُك الذّين أنتَ منهم.
والنَّفرُ النَّفير، والجماعةُ: أَنفار، وهم الذّين إذا حَزَبَهُمْ أمر اجتمعوا ونفروا إلى عدوّهم، قال: ونَفرُ قَوْمِك في الأَنْفار مكتوبُ والنِّفْرُ: نَفْرُ الحجّاج في الثّاني والثّالث.
وامرأة نافرة، وهي التّي نَفَرتْ من زوجها لإضْراره بها مذعورة من فَرَقه.
والمُنافَرة: المُحاكَمة إلى من يَقْضى في خصومةٍ أو مُفاخَرة، قال زهير:
فإِنّ الحقّ مَقْطَعُه ثلاثٌ		يمينٌ أو نِفارٌ أو جَلاءُ
ونافرت فلاناً إلى فلان، فنفّرني، أي: غلبّني، وقَضَى لي. وكأنّما جاءت المنافرة في بدء ما استعملت، أَنَّهم كانوا يَسألونَ الحاكم: أئنّا أعزّ نفرا.
فرن:
الفُرْنيُّ: طعامٌ، الواحدة: فُرْنيّة، وهي: خُبْزةٌ مُسَلَّكة مُصَعنَبة، تُشوَى، ثمّ تُرْوَى لَبَناً وسَمْناً وسُكَّراً، ويُسَمَّى ذلك المُختَبَز: فُرْناً.

### Türkçe

باب **الراء** و**النون** و**الفاء** معهما
**ر ن ف**، **ن ف ر**، **ف ر ن** مستعملات

**رنف**:
**الرّانف**: **الرَّوْثة**’nin ucunun küçük bir derisi; ve kulağın kıkırdağının ucu. Ve insanın **أَلْية**’sinden gevşeyip sarkan şey.
Ve **الرّانف**: elin **ألية**’si.

**نفر**:
**النَّفَر**: üçten ona kadar (olan). Denilir: “bunlar on **نَفَر**’dir”, yani: on erkek; “yirmi **نفراً**” denilmez, ne de ondan yukarısı.
Ve “bunlar senin **نَفَر**’indir”, yani: senin onlardan olduğun **رَهْط**’ın.
Ve **النَّفر** **النَّفير**’dir; ve cemaat: **أَنفار**; ve onlar, bir iş kendilerini sıkıştırdığında toplandıkları ve düşmanlarına doğru sefere çıktıkları kimselerdir. Dedi: “Ve kavminin **نَفر**’i **الأَنْفار** içinde yazılıdır.”
Ve **النِّفْر**: ikinci ve üçüncüde hacıların **نَفْر**’i.
Ve bir kadın **نافرة**: o, kendisine zarar vermesinden dolayı, ondan ürkmüş olarak, kocasından **نَفَرتْ** eden (kadın)dır; onun ayrılığından korkmuş olarak.
Ve **المُنافَرة**: bir çekişmede yahut bir övünmede hükmeden kimseye muhakeme (için başvurma). Züheyr dedi:
“Şüphesiz hak, kesip ayıranı üçtür:
yemin yahut **نِفار** yahut sürgün.”
Ve falancayla falancaya karşı **نافرت** ettim; o da beni **نفّرني** etti; yani: beni yendi ve benim lehime hükmetti. Sanki **المنافَرة**, ilk kullanıldığı başlangıçta, onların hâkime sormaları idi: “Hangimiz **نفرا** bakımından daha aziziz?”

**فرن**:
**الفُرْنيُّ**: bir yiyecek; bir tanesi: **فُرْنيّة**; o: kızartılan, sonra süt, sadeyağ ve şekerle ıslatılan, düzleştirilmiş, kabartılmış bir ekmektir. Ve o pişirilmiş şeye **فُرْناً** denilir.
