# رنف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%86%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%86%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رنف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%86%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: رنف

الرَّانِفةُ: جُلَيدة طرَف الأَرْنَبة وطَرَفُ غُرْضُوفِ الأُذن، وقيل: ما لان عن شدّة الغُرْضُوف. والرَّانِفةُ: أَسْفلُ الأَلْية، وقيل: هي مُنْتَهى أَطْرافِ الأَلْيَتَيْنِ مما يلي الفخذين، وقيل: الرَّانِفةُ ناحِيةُ الأَلية؛ وأَنشد أَبو عبيدة:
مَتى ما نَلْتَقي فَرْدَيْنِ تَرْجُفْ
رَوانِفُ أَلْيَتَيْكَ وتُسْتَطارا
(* قوله «نلتقي» كذا بالأصل وشرح القاموس، والمشهور تلقني.) وقال الليث: الرانِفُ ما اسْتَرْخى من الأَلْية للإنسان، وأَلْيَةٌ رانفٌ. وفي الصحاح: الرانفةُ أَسفلُ الأَلية وطرَفُها الذي يلي الأَرض من الإنسان إذا كان قائماً. وفي حديث عبد الملك: أَن رجلاً قال له خرجت فيَّ قُرْحةٌ، فقال له: في أَي موضع من جسَدك؟ فقال: بين الرَّانفةِ والصَّفْنِ، فأَعجبني حسن ما كنى؛ الرَّانِفةُ: ما سال من الأَلْيةِ على الفخذين، والصَّفْنُ: جلدة الخصية. ورانِفُ كلِّ شيء: ناحِيَتُه. والرَّانِفةُ: أَسفل اليد.
وأَرْنَفَ البعيرُ إرْنافاً إذا سار فحرَّك رأْسه فتقدمت هامَتُه. الجوهري: أَرْنَفَتِ الناقةُ بأُذُنَيْها إذا أَرْخَتْهما من الإعْياء. وفي الحديث: كان إذا نزل عليه، صلى اللّه عليه وسلم، الوَحْيُ وهو على القَصْواء تَذْرِفُ عيناها وتُرْنِفُ بأُذنيها من ثِقَلِ الوحي. والرَّنْفُ: بَهْرامَجُ البَرِّ، وقد تقدّمت تَحْلِيةُ البهرامج؛ قال أَبو حنيفة: الرَّنْفُ من شجر الجبال ينضم ورَقُه إلى قُضْبانه إذا جاء الليل ويَنْتَشِرُ بالنهار.

### Türkçe

**الرَّانِفةُ**: **الأَرْنَبة** ucunun ve kulağın kıkırdağının ucunun dericiği; ve denildi ki: kıkırdağın sertliğinden yumuşamış olan şey. Ve **الرَّانِفةُ**: kalçanın altı; ve denildi ki: uyluklara bitişik olan taraftan iki kalçanın uçlarının sonudur; ve denildi ki: **الرَّانِفةُ** kalçanın yanı; ve Ebû Ubeyde inşâd etti:

Ne zaman ki iki kişi olarak buluşsak titrer
İki kalçanın **رَوانِفُ**’i ve savrulur

(* “**نلتقي**” sözü asılda ve Kāmûs şerhinde böyledir; meşhur olan **تلقني**’dir.)

Ve Leys dedi: **الرانِفُ** insanda kalçadan sarkmış olan şeydir; ve **أَلْيَةٌ رانفٌ**. Ve Sıhâh’ta: **الرانفةُ** kalçanın altı ve onun ucu; insan ayakta iken yer tarafına bitişik olan. Ve Abdülmelik hadîsinde: bir adam ona dedi ki: “Bende bir çıban çıktı”; ona dedi ki: “Bedeninin hangi yerinde?” Dedi ki: “**الرَّانفةِ** ile **الصَّفْنِ** arasında”; (râvî dedi ki:) “Kinayeyi ne güzel yaptığı hoşuma gitti”; **الرَّانِفةُ**: kalçadan uyluklar üzerine akmış olan şeydir; ve **الصَّفْنُ**: husyenin derisi. Ve her şeyin **رانِفُ**’i: onun yanıdır. Ve **الرَّانِفةُ**: elin altı.

Ve deve **أَرْنَفَ** eder, **إرْنافاً** (yapar), başını hareket ettirip tepesinin (başının üst kısmının) öne geçmesiyle yürüdüğü zaman. Cevherî: dişi deve, yorgunluktan dolayı ikisini (kulaklarını) salıverdiği zaman kulaklarıyla **أَرْنَفَتِ** eder. Ve hadîste: ona, sallallahu aleyhi ve sellem, vahiy indiği zaman, o **القَصْواء** üzerinde iken, iki gözü yaş döker ve vahyin ağırlığından iki kulağıyla **تُرْنِفُ** ederdi. Ve **الرَّنْفُ**: kırın **بَهْرامَجُ**’ıdır; ve **البهرامج**’in süslenmesi (tavsifi) daha önce geçti; Ebû Hanîfe dedi: **الرَّنْفُ** dağların ağaçlarındandır; gece geldiği zaman yaprağı dallarına toplanır ve gündüzleyin yayılır.
