# رهش — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%87%D8%B4/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%87%D8%B4/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رهش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%87%D8%B4.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: رهش

باب الهاء والشين والراء معهما
هش ر، ه ر ش، ش ه ر، ر ه ش، ش ر ه مستعملات
هشر:
الهَيْشَر: نبات رِخْوٌ فيه طول، على رأسه بُرْعُومة كأنه عُنُق الرأل، قال:
كأنّ أعناقَها كُـرّاثُ سـائفةٍ		طارتْ لفائفُهُ، أو هَيْشَرٌ سُلُب
أي: مسلوب الورق.
ورجلٌ هَيْشَرٌ، أي: رِخْوٌ ضعيف.
والمِهْشارُ من الإبِلِ: الّتي تضع قبْلَ الإبل، وتَلْقَحُ في أوّل ضَرْبة، ولا تُماجِن.
هرش:
رجلٌ هَرِشٌ، أي: مائقٌ جافٍ.
والمُهارَشَةُ في الكلابِ ونحوها كالمخارشةِ، ويُقال: هارَشَ بينَ الكِلاب. قال:
كأنّ طُبْـيَيْهـا إذا مـا درّا		جِرْوا رَبيضٍ هُورِشا فَهرّاً
شهر:
الشَّهْر والأَشْهُر عدد، والشّهور جماعة.
والمشاهرة: المُعاملةُ شهراً بشهرٍ.
والشَّهريّةُ: ضربٌ من البراذينِ، وهو بينَ المُقْرِف من الخَيْلِ والبِرْذَوْنِ.
والشُّهُرَةُ: ظهورُ الشّيء في شُنْعةٍ حتّى يَشْهَرَه النّاس، ورجلٌ مشهورٌ ومُشَهَّر.
وشَهَر سيفَهُ، إذا انتضاه فرفعَهُ على النّاس، وفي الحديث: ليس منّا من شهر علينا السِّلاح. قال:
وقد لاح للسّاري الذي أكْمَلَ السُّرَى		على أُخْرَياتِ اللّيل فتقٌ مُشَـهَّـرُ
أي: صُبْحٌ مَشْهورٌ وامرأةٌ شهيرةٌ، وهي العريضةُ الضَّخْمة، وأتان شهيرة مثلها.
رهش:
الرَّهَشُ: ارتهاشٌ في الدّابّة، وهو أن تَصْطكَّ يداهُ في مَشْيه، فيعقِر رواهشَه، أي: عصب يديه، والواحدةُ: راهِشة. وكذلك في يد الإنسان رواهشُها، وهي عصبها من باطنِ الذِّراع.
والارتهاش: ضَربٌ من الطَّعْن في عَرْض، قال:
أبا خالدٍ لولا انتظاريَ نَصْـرَكُـمْ		أخذتُ سِناني فارتهشْتُ به عَرْضا
وارتهاشه: تحريك يديه.
ورجلٌ رُهْشوشٌ: حييٌّ سخيٌّ رقيقُ الوَجْه.
ولقد تَرَهْشَشَ، وهو بيِّنُ الرُّهْشة والرُّهْشُوشِيّة، قال:
أنت الجوادُ رِقَّةَ الرُّهْشُوشِ
أي: تَرِقُّ رِقَّةَ الرُّهْشُوش.
شره:
رجلٌ شَرِهٌ: شَرْهانُ النّفس، حريصٌ.
هيا شَراهِيا، بالعبرانيّة: يا حيُّ يا قيّوم.

### Türkçe

باب **الهاء** ve **الشين** ve **الراء** onlarla birlikte
**هش ر**، **ه ر ش**، **ش ه ر**، **ر ه ش**، **ش ر ه** kullanımdadırlar.

**هشر**:
**الهَيْشَر**: içinde uzunluk bulunan yumuşak bir bitki; başında, sanki **الرأل**’in boynu gibi bir tomurcuk vardır. Dedi ki:
كأنّ أعناقَها كُـرّاثُ سـائفةٍ		طارتْ لفائفُهُ، أو **هَيْشَرٌ** سُلُب
Yani: yaprağı soyulmuş.
Ve bir adam **هَيْشَر**: yani yumuşak, zayıf.
Ve develerden **المِهْشار**: develerden önce doğuran, ilk vuruşta gebe kalan ve cilveleşmeyen.

**هرش**:
Bir adam **هَرِش**: yani ahmak, kuru.
Ve köpeklerde ve benzerlerinde **المُهارَشَة** **المخارشة** gibidir; ve “köpeklerin arasını **هارَشَ**” denir. Dedi ki:
كأنّ طُبْـيَيْهـا إذا مـا درّا		جِرْوا رَبيضٍ هُورِشا فَهرّاً

**شهر**:
**الشَّهْر** ve **الأَشْهُر** sayıdır; **الشّهور** ise topluluktur.
Ve **المشاهرة**: ay ay muamele etmektir.
Ve **الشَّهريّة**: **البراذين**’den bir türdür; o, atlardan **المُقْرِف** ile **البِرْذَوْن** arasındadır.
Ve **الشُّهُرَة**: bir şeyin çirkinlikte ortaya çıkmasıdır; ta ki insanlar onu **يَشْهَرَه**; ve bir adam **مشهور** ve **مُشَهَّر**.
Ve **شَهَر** kılıcını: onu çekip insanlara karşı kaldırdığı zaman. Hadiste: “Bizden değildir; üzerimize silahı **شهر** eden.” Dedi ki:
وقد لاح للسّاري الذي أكْمَلَ السُّرَى		على أُخْرَياتِ اللّيل فتقٌ مُشَـهَّـرُ
Yani: **مَشْهور** bir sabah; ve bir kadın **شهيرة**: o, geniş, iri olandır; ve bir dişi eşek de onun gibidir, **شهيرة**.

**رهش**:
**الرَّهَشُ**: binek hayvanda bir **ارتهاش**tir; o da yürüyüşünde iki elinin (ön ayağının) birbirine çarpmasıdır; böylece **رواهشَه**’ini, yani iki elinin sinirini yaralar; tekili: **راهِشة**. Aynı şekilde insanın elinde de onun **رواهشُها**’sı vardır; o, önkolun iç tarafından olan siniridir.
Ve **الارتهاش**: enine bir saplamadan bir türdür. Dedi ki:
أبا خالدٍ لولا انتظاريَ نَصْـرَكُـمْ		أخذتُ سِناني فارتهشْتُ به عَرْضا
Ve onun **ارتهاشه**’i: iki elini hareket ettirmektir.
Ve bir adam **رُهْشوش**: utangaç, cömert, yüzü ince.
Ve gerçekten **تَرَهْشَشَ**; ve o, **الرُّهْشة** ve **الرُّهْشُوشِيّة** bakımından açıktır. Dedi ki:
أنت الجوادُ رِقَّةَ الرُّهْشُوشِ
Yani: **الرُّهْشُوش**’un inceliği gibi incelirsin.

**شره**:
Bir adam **شَرِه**: nefsi **شَرْهان**; hırslı.
**هيا شَراهِيا**: İbranice olarak: ey diri, ey kayyûm.
