# رهف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%87%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%87%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رهف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%87%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: رهف

الرَّهَفُ: مصدر الشيء الرُّهِيف وهو اللَّطيف الرقيق. ابن سيده: الرَّهْفُ والرَّهَفُ الرّقَّةُ واللطف؛ أَنشد ابن الأَعرابي: حَوْراءُ، في أُسْكُفِّ عَيْنَيْها وطَفْ،
وفي الثَّنايا البِيضِ مِنْ فِيها رَهَفْ
أُسْكُفُّ عينيها: هُدْبُهما؛ وقد رَهُفَ يَرْهُفُ رَهافةً فهو رَهِيفٌ؛ قال الأَزهري: وقلما يُسْتعمل إلا مُرْهَفاً. ورَهَفَه وأَرْهَفَه، ورجل مُرْهَفٌ: رقيق. وفي حديث ابن عباس: كان عامر بن الطفيل مرهوفَ البَدَنِ أَي لَطِيفَ الجسم دَقيقَه. يقال: رُهِفَ فهو مَرْهُوفٌ، وأَكثر ما يقال مُرْهَفُ الجسم. وأَرْهَفْتُ سيفي أَي رَقَّقْتُه، فهو مُرْهَف. وسَهْم مُرْهَفٌ وسيف مُرْهَفٌ ورَهِيف وقد رَهَفْتُه وأَرْهَفْتُه، فهو مَرْهوف ومُرْهف أَي رقّت حَواشِيه، وأَكثر ما يقال مُرهف. وفي حديث ابن عمر: أَمرني رسول اللّه، صلى اللّه عليه وسلم، أَن آتِيَه بمُدْية فأَتَيْتُه بها فأَرْسَلَ بها فأُرْهِفَتْ أَي سُنَّتْ وأُخْرج حَدَّاها. وفي حديث صَعْصَعَةَ بن صُوحانَ: إني لأَتْرُكُ الكلام فما أُرْهِفُ به أَي لا أَرْكَبُ البَديهةَ ولا أَقْطَعُ القول بشيء قبل أَن أَتَأَمَّله وأُرَوِّيَ فيه، ويروى بالزاي من الإزهاف الاستِقْدام. وفرس مُرْهَفٌ: لاحِقُ البطن خَمِيصُه متقارب الضلوع وهو عيب. وأُذن مُرْهَفةٌ: دَقِيقةٌ. والرُّهافةُ: موضع.

### Türkçe

**الرَّهَفُ**: **الرُّهِيف** olan şeyin masdarıdır; o da latîf, ince olandır. İbn Sîde:
**الرَّهْفُ** ve **الرَّهَفُ**: incelik ve lütuf; İbnü’l-A‘râbî inşâd etti:
حَوْراءُ، في أُسْكُفِّ عَيْنَيْها وطَفْ،
وفي الثَّنايا البِيضِ مِنْ فِيها رَهَفْ
**أُسْكُفُّ عينيها**: ikisinin kirpiğidir; ve gerçekten **رَهُفَ يَرْهُفُ رَهافةً** (oldu), o hâlde o **رَهِيفٌ**dur;
el-Ezherî dedi: ve pek az kullanılır; ancak **مُرْهَفاً** olarak. Ve **رَهَفَه** ve **أَرْهَفَه**; ve bir adam
**مُرْهَفٌ**: ince. İbn Abbâs hadîsinde: Âmir b. et-Tufeyl **مرهوفَ البَدَنِ** idi,
yani latîf bedenli, onu ince. Denir: **رُهِفَ**; o hâlde o **مَرْهُوفٌ**tur; ve en çok denilen
**مُرْهَفُ الجسم**dur. Ve **أَرْهَفْتُ سيفي**: yani onu incelttim; o hâlde o **مُرْهَف**tir. Ve bir ok
**مُرْهَفٌ** ve bir kılıç **مُرْهَفٌ** ve **رَهِيف**; ve gerçekten onu **رَهَفْتُه** ve onu **أَرْهَفْتُه**; o hâlde o **مَرْهوف**
ve **مُرْهف**tir; yani kenarları inceldi; ve en çok denilen **مُرهف**tir. İbn Ömer hadîsinde:
Allah’ın Resûlü, sallallahu aleyhi ve sellem, bana emretti: ona bir **مُدْية** getireyim; ben de ona
onu getirdim; sonra onunla gönderdi; böylece **فأُرْهِفَتْ**: yani bilendi ve keskinliği çıkarıldı. Hadîste
Sa‘saa‘a b. Sûhân’dan: “Şüphesiz ben sözü terk ederim; onunla **فما أُرْهِفُ به**”: yani
bedîheye binmem ve bir şeyi, onu düşünüp onda ağır ağır düşünüp
onda (üzerinde) iyice düşünmeden önce söz(ü) bir şeyle kesmem; ve **بالزاي** ile, **الإزهاف**tan,
**الاستِقْدام** (mânâsıyla) rivayet olunur. Ve bir at **مُرْهَفٌ**: karna yapışık,
karnı çekik, kaburgaları birbirine yakın; ve bu bir ayıptır. Ve bir kulak **مُرْهَفةٌ**: ince. Ve **الرُّهافةُ**:
bir yerdir.
