# رهف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%87%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%87%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رهف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%87%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: رهف

رهف السيف، كمنع، يرهفه، رهفا: رققه، كأرهفه، فهو مرهف، ومرهوف، قد رهف، ككرم، رهافة، ورهفا: دق، هكذا في النسخ، وفي بعض: رق، ولطف، وشاهد الرهف بمعنى الرقة واللطف، ما أنشد ابن الأعرابي:
  حوراء في أسكف عينيها وطف
  وفي الثنايا البيض من فيها رهف من المجاز: فرس مرهف، كمكرم: أي خامص البطن، لاحقه، متقارب الضلوع، قال ابن دريد: وهو عيب. قال والرهافة، كثمامة: ع زعموا. ومما يستدرك عليه: الرهف، بالفتح: الرقة واللطف، لغة في التحريك، كما في المحكم. ورجل مرهوف البدن: أي لطيف الجسم، رقيقة، وهو مجاز، ويقال: رجل مرهف الجسم، وهو الأكثر. وأذن مرهفة: دقيقة. ويقال: شحذت علينا لسانك، وأرهفته، وهو مجاز. وكذا قولهم: أرهف غرب ذهنك لما أقول، كما في الأساس. )الروف(، أهمله الجوهري، وقال ابن دريد: هو مصدر راف، يروف، روفا، لمن ترك الهمز، قال: وقال قوم: بل الروف من السكون، وليس من قولهم: رؤوف رحيم، ذاك من الرأفة مهموزا، إلا أنه في لغة من لم يهمز روف، وقرأ الحسن البصري، والزهري: )لروف( بالتليين، وظنه بعضهم أنهما قرآه بالواو، وهو وهم، لأن الكلمة مهموزة، والهمز المضموم إذا لين أشبه الواو. وقرأ أبو جعفر: )لرووف( بتليين همزة مشبعة. والروفة الرحمة، عن ابن الأعرابي. وراف، يراف: لغة في: رأف يرأف بالهمز. ومما يستدرك عليه: الراف: الخمر، لغة في الرأف، بالهمز، ويروى قول القطامي الذي سبق ذكره بالوجهين. وقال ابن بري: رواف، كسحاب: موضع قرب مكة، حرسها الله تعالى، قال قيس بن الخطيم:
  ألفيتهم يوم الهياج كأنـهـم                      أسد ببيشة أو بغاف رواف

### Türkçe

**رهف** **السيف**، **كمنع**، **يرهفه**، **رهفا**: onu inceltti; **كأرهفه**; o hâlde o **مرهف** ve **مرهوف**tur; **قد رهف**، **ككرم**، **رهافة**، **ورهفا**: inceldi; nüshalarda böyle; bazısında: inceldi, ve latif oldu. **الرهف**in incelik ve latiflik mânasında şahidi, İbnü’l-A‘râbî’nin inşad ettiği şeydir:
  حوراء في أسكف عينيها وطف
  وفي الثنايا البيض من فيها رهف

Mecazdan: **فرس مرهف**، **كمكرم**: yani karın içe çekik; böğrü ona bitişik; kaburgaları birbirine yakın. İbn Düreyd dedi: ve o bir ayıptır. Dedi: ve **الرهافة**، **كثمامة**: ع; zannederler.

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **الرهف**، fetha ile: incelik ve latiflik; harekeli söyleyişe bir dildir; **المحكم**’de olduğu gibi. Ve **رجل مرهوف البدن**: yani cismi latif, ince; ve o mecazdır. Ve denilir: **رجل مرهف الجسم**; ve o daha çoktur. Ve **أذن مرهفة**: ince. Ve denilir: “Bize karşı dilini biledin, ve onu **أرهفته**”; ve o mecazdır. Yine onların sözü: “Söylediğime karşı zihninin keskinliğini **أرهف** et”; **الأساس**’ta olduğu gibi.

(**الروف**), Cevherî onu ihmal etti. İbn Düreyd dedi: o, hemzeyi terk eden kimse için **راف**’ın masdarıdır: **يروف**، **روفا**. Dedi: ve bir kavim dedi: bilakis **الروف** sükûndan(dır); ve onların “**رؤوف رحيم**” sözünden değildir; o, hemzeli olarak **الرأفة**’dendir; ancak hemzelemeyen kimsenin dilinde **روف**tur. Hasan el-Basrî ve ez-Zührî okudu: (**لروف**) yumuşatma ile; ve bazısı zannetti ki ikisi onu vav ile okudular; ve o bir vehimdir; çünkü kelime hemzelidir; ve dammeli hemze yumuşatılınca vava benzer. Ebû Ca‘fer okudu: (**لرووف**) doyurulmuş bir hemzenin yumuşatılmasıyla. Ve **الروفة** rahmettir; İbnü’l-A‘râbî’den.

Ve **راف**، **يراف**: hemzeli olarak **رأف يرأف** için bir dildir. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **الراف**: şarap; hemzeli olarak **الرأف** için bir dil; ve daha önce zikri geçen Katamî’nin sözü iki vecihle rivayet olunur. İbn Berrî dedi: **رواف**، **كسحاب**: Mekke’ye yakın bir yerdir; Allah Teâlâ onu korusun. Kays b. el-Hatîm dedi:
  ألفيتهم يوم الهياج كأنـهـم                      أسد ببيشة أو بغاف رواف
