# رهق — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%87%D9%82/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%87%D9%82/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [رهق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%87%D9%82.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: رهق

رَهِقَهُ
1 رَهِقَهُ ذ , (JK, S, Mgh, Msb, K,) aor. رَهَقَ , (S, Msb, K,) inf. n. رَهَقٌ, (S, Mgh, Msb,) He, or it, came upon, properly as a thing that covered, him, or it; or came to him, or it; syn. غَشِيَهُ: (S, K:) and (K) reached, or overtook, him, or it: (ElFلrلbee, Msb, K:) or it signifies, (K,) or signifies also, (S,) he drew near to, or approached, (S, Mgh, Msb, K,) whether he took, or did not take, (S, K,) him, or it: (S, Mgh, Msb, K:) or he followed him, and was near to reaching, or overtaking, him. (JK.) It is said in the Kur [x. 27], وَلَا يَرْهَقُ وَجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّةٌ, meaning (assumed tropical:) And there shall not come upon, or overspread, their faces [blackness, or darkness, nor abjectness, or ignominy]. (S, TA.) And you say, رَهِقَهُ الدَّيْنُ, (Msb, TA,) or دَيْنٌ, (Mgh,) Debt, or a debt, came upon him. (Mgh, Msb, TA.) And رَهِقَتْنَا الصَّلَاةُ, (inf. n. رُهُوقٌ, Msb, or رَهَقٌ, TA,) (tropical:) The time of prayer came upon us. (Mgh, * Msb, TA.) And it is said in a trad., اـِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ اـِلَى الشَّىْءِ فَلْيَرْهَقْهُ, i. e. [When any one of you prays towards the thing,] let him come near to it. (JK, S. [In the Mgh, اـِلَى سُتْرَةٍ فَلْيَرْهَقْهَا, i. e. towards a thing that he has set up for that purpose, &c.]) One says also, طَلَبْتُ فُلَانًا حَتَّى رَهِقْتُهُ, inf. n. رَهَقٌ, I sought such a one until I drew near to him, and, as it sometimes means, took him, or, as it sometimes means, did not take him. (S.) And طَلَبْتُ الشَّىْءَ حَتَّى رَهِقْتُهُ وَكِدْتُ آخُذُهُ أَوْ أَخَذْتُهُ [I sought the thing until I came near to it, and I almost took it, or I took it]. (Az, Msb.) And رَهَقَ شُخُوصُ فُلَانٍ, i. e. (assumed tropical:) [Such a one's going, or going forth or away,] drew near. (S.) ↓ أَرْهَقْتُهُ also signifies I drew near to it; syn. دَانَيْتُهُ. (Msb.) And one says, اللَّيْلُ ↓ أَرْهَقَكُمُ فَأَسْرِعُوا, i. e. (tropical:) The night has drawn near [to you, therefore hasten ye]; syn. دَنَا. (TA.) ― -b2- You say also, رَهِقَهُ بِمَا يَكْرَهُ, inf. n. رَهَقٌ, He did to him that which he disliked, or hated. (JK.) ― -b3- And رَهِقْتُ اـِثْمًا: see 4. -A2- رَهِقَ as an intrans. v.: see رَهَقٌ, which is its inf. n., below.

رُهِّقَ
2 رُهِّقَ ذ He was one to whom رَهَقٌ [q. v.] was attributed. (Mgh.) [He was one to whom ignorance was attributed; an object of suspicion in respect of his religion: (see the part. n., below:) or he was suspected of evil conduct.] It is said in a trad., صَلَّى عَلَى امْرَأَةٍ تُرَهَّقُ, (S, Mgh,) meaning [He prayed over a woman] suspected of evil conduct. (S.)

راهق
3 راهق ذ , (S, Msb, K,) and راهق الحُلُمَ, (JK, Az, K, all in art. خلف,) inf. n. مُرَاهَقَةٌ, (Msb,) He (a boy) was, or became, near to attaining puberty, or virility; (S, Msb, K;) as also ↓ ارهق, inf. n. اـِرْهَاقٌ. (Msb.) And راهقت العِشْرِينَ [She nearly attained the age of twenty]. (K in art. عصر.)

ارهقهُ طُغْيَانًا
4 ارهقهُ طُغْيَانًا ذ i. q. أَغْشَاهُ اـِيَّاهُ [i. e. He made excessive disobedience to come upon him, properly as a thing that covered him]; (S, K;) and أَلْحَقَهُ بِهِ [i. e. made it to reach him, or overtake him, or befall him]. (K.) It is said in the Kur xviii. 79, فَخَشِينَا أَنْ يُرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَكُفْرًا, meaning [And we disapproved] that he should make excessive disobedience, and ingratitude, to come upon them twain, by his undutiful conduct, so bringing evil upon them: or that he should couple with the faith of them twain his excessive disobedience and his ingratitude, so that there would be in one house two believers and one who was excessively disobedient and ungrateful: or that he should communicate to them twain his excessive disobedience and his ingratitude. (Ksh, Bd. [See also خَشِىَ.]) And one says, أَرْهَقَنِى فُلَانٌ اـِثْمًا ↓ حَتَّى رَهِقْتُهُ, meaning Such a one made me to hear the burden of a sin, [as though he made the sin to come upon me as a burden,] so that I bore it. (S.) And أَرْهَقْتُ الرَّجُلَ أَمْرًا I made, required, or constrained, the man to bear, or endure, a thing, or an event. (Msb.) And راهقهُ عُسْرًا He made, required, or constrained, him to do a difficult thing: (AZ, S, Mgh, K:) or he made a difficulty to come upon him, properly as a thing that covered him; syn. أَغْشَاهُ اـِيَّاهُ. (Ksh and Bd in xviii. 72.) And ارهقهُ, alone, He demanded of him a difficult thing. (S, Msb, K.) You say, لَا تُرْهِقْنِى لَا أَرْهَقَكَ اللّٰهُ Demand not thou of me a difficult thing: may God not demand of thee a difficult thing. (AZ, S, K.) And اـِرْهَاقٌ signifies also The inciting, or urging, a man to do a thing that he is not able to do. (Az, K, TA.) ― -b2- You say also, أَرْهَقْنَاهُمُ الخَّيْلَ We made the horsemen to overtake them, or come up with them: (TA:) or to be near doing so. (JK.) ― -b3- And ارهق الصَّلَاةَ (tropical:) He delayed the prayer (JK, S, Mgh, Msb, K, TA) until it approached the other [next after it], (JK,) or until it almost approached the other, (Mgh, K, TA,) or until the time of the other approached. (S, Msb.) ― -b4- And أَرْهَقْتُهُ أَنْ يُصَلِّىَ i. q. أَعْجَلْتُهُ عَنْهَا [i. e. I hurried him so as to prevent him from praying: see similar phrases in art. عجل]. (K.) ― -b5- See also 1, near the end of the paragraph, in two places: ― -b6- and see 3. -A2- ارهقت الدَّابَّةُ السَّرْجَ: see 4 in art. زهق.

رَهَقٌ
رَهَقٌ ذ The doing of forbidden things: (S, Mgh, Msb, K:) wrongdoing; wrongful, unjust, in jurious, or tyrannical, conduct: (Fr, S, K:) it has this meaning in the Kur lxxii. 13, (S, TA,) accord. to Fr; or, as some say, the former mean ing: (TA:) the doing evil: (AA, K:) and a subst. from اـِرْهَاقٌ signifying the inciting, or urging, a man to do a thing that he is not able to do: (Az, K:) lightwittedness; or lightness and hastiness of disposition or deportment; (S, K;) and excessive disobedience: so in the Kur lxxii. 6, (S, TA,) accord. to some: (TA:) foolishness, or stupidity: lightness, or levity: (K:) or ignorance, and lightness of intellect: (JK:) and illnature, or evil disposition: (TA:) and haste: (K:) and lying: (Mgh, K:) in all these senses, [i. e. in all that have been mentioned above as from the K, and app. in others also, above and below,] its verb is ↓ رَهِقَ, aor. رَهَقَ , [meaning He did forbidden things: acted wrongfully, unjustly, injuriously, or tyrannically: &c.:] (K, TA:) of which it is the inf. n.: (TA:) and the following meanings also are assigned to it [app. by interpreters of the passages in which it occurs in the Kur]: sus picion, or evil opinion: and sin: accord. to Katلdeh: lowness, vileness, or meanness; and weakness; accord. to Zj: error; accord. to Ibn El-Kelbee: and bad, or corrupt, conduct: and pride: and so ↓ رَهْقَةٌ, in these two senses: and the commission of a sin or crime or fault; syn. عَنَتٌ: and the act of reaching, or overtaking [app. of some evil accident]: and perdition. (TA.)

رَهِقٌ
رَهِقٌ ذ A man in whose conduct, or character, is رَهَقٌ [expl. above: i. e. one who does forbidden things: &c.]: (O:) hasty: quick to do evil: and self-conceited; proud, or haughty. (TA.) And رَهِقَةٌ A vitious woman; or an adulteress, or a fornicatress. (TA.)

رَهْقَةٌ
رَهْقَةٌ ذ : see رَهَقٌ.

يَعْدُو الرَّهَقَى
يَعْدُو الرَّهَقَى ذ He runs quickly, so as to require his pursuer to do what is difficult or what is beyond his power (حَتَّى يُرْهِقَ طَالِبَهُ, or, as in the CK, حتّى يُرْهَقَ طَالِبُهُ [which is virtually the same]): (M, K, TA:) or he runs quickly, so that he almost reaches, or overtakes, (حتّى يَكَادَ يَرْهَقُ,) the object of his pursuit. (JK.)

رُهْقَانُ مِائَةٍ
رُهْقَانُ مِائَةٍ ذ : see what next follows.

رُهَاقُ مِائَةٍ
رُهَاقُ مِائَةٍ ذ and رِهَاقُ مِائِةٍ As many as a hundred; (AZ, ISk, JK, S, K;) as also مائة ↓ رُهْقَانُ: (so in one of my copies of the S:) such are said to be a man's camels, (JK,) or such is said to be a company of men. (AZ, ISk, S.)

رَهُوقٌ
رَهُوقٌ ذ A wide-stepping, and quick, or excellent, she-camel, that comes upon him who leads her so as almost to tread upon him with her feet. (En Nadr, K.)

رَهِيقٌ
رَهِيقٌ ذ Wine: (K:) a dial. var. of رَحِيقٌ, like as مَدْهٌ is of مَدْحٌ. (TA.)

رَاهِقٌ
رَاهِقٌ ذ applied to a boy, and رَاهِقَةٌ applied to a girl, From ten to eleven years old. (TA.) [See also مُرَاهِقٌ.]

رَيْهُقَانٌ
رَيْهُقَانٌ ذ Saffron. (JK, IDrd, S, K.)

مُرْهَقٌ
مُرْهَقٌ ذ Reached, or overtaken, (JK, S, O, K,) to be slain. (S, O.) ― -b2- Straitened. (Ham p. 682.)

أَتَيْنَا فِى العُصَيْرِ المُرْهِقَةِ
أَتَيْنَا فِى العُصَيْرِ المُرْهِقَةِ ذ (tropical:) [app. We came when the time of the afternoon-prayer was drawing near; العُصَيْر being the dim. of العَصْرُ: see the phrase أَرْهَقَكُمُ اللَّيْلُ فَأَسْرِعُوا, near the end of the first paragraph]. (TA.)

مُرَهَّقٌ
مُرَهَّقٌ ذ One to whom men come (S, K, TA) often, (TA,) and at whose abode guests alight. (JK, S, K, * TA.) ― -b2- Also One to whom رَهَقٌ [q. v.] is attributed: (JK, K:) [said in the TA to have no verb; but this is not the case: see 2:] one of whom evil is thought: (JK, S, K:) or who is suspected of evil, or of lightwittedness: (TA:) one to whom ignorance is attributed: (Mgh;) an object of suspicion in respect of his religion: (Mgh, TA:) corrupt [in conduct]: one in whom is sharpness [of temper] and lightwittedness. (TA.)

مُرَاهِقٌ
مُرَاهِقٌ ذ Near to attaining puberty; applied to a boy: (JK, Mgh, TA:) and with ة applied to a girl. (TA.) [See also رَاهِقٌ.] ― -b2- [Hence,] دَخَلَ مَكَّةَ مُرَاهِقًا (tropical:) He entered Mekkeh nearly at the end of the [proper] time [to do so as a pilgrim], so that he almost missed the halt at 'Arafلt. (Nh, O, K, TA.) And صَلَّى الظُّهْرَ مُرَاهِقًا (tropical:) He performed the noon-prayer nearly missing the time. (TA.)

### Türkçe

**رَهِقَهُ**
1 **رَهِقَهُ** ذ , (JK, S, Mgh, Msb, K,) muzâri‘i **رَهَقَ** , (S, Msb, K,) mastar ismi **رَهَقٌ**, (S, Mgh, Msb,) O, yahut o (şey), onun üzerine geldi; aslında onu örten bir şey gibi; yahut ona geldi; eşanlamlısı: **غَشِيَهُ**: (S, K:) ve (K) ona ulaştı, yahut ona yetişti: (ElFلrلbee, Msb, K:) yahut şu mânâya gelir, (K,) yahut ayrıca şu mânâya gelir, (S,) ona yaklaştı, yahut ona yaklaştı (yakın oldu): (S, Mgh, Msb, K,) ister onu alsın ister almasın: (S, K:) (S, Mgh, Msb, K:) yahut onu takip etti ve ona yetişmeye, yahut ona erişmeye yakındı. (JK.) Kur’ân’da [x. 27] şöyle denilmiştir: **وَلَا يَرْهَقُ وَجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّةٌ**, mânâsı (mecaz kabul edilerek:) Yüzlerinin üzerine [karalık yahut karanlık] gelmeyecek, yahut yüzlerini kaplamayacak; ne de aşağılık, yahut zillet. (S, TA.) Ve dersin ki: **رَهِقَهُ الدَّيْنُ**, (Msb, TA,) yahut **دَيْنٌ**, (Mgh,) Borç, yahut bir borç, onun üzerine geldi. (Mgh, Msb, TA.) Ve **رَهِقَتْنَا الصَّلَاةُ**, (mastar ismi **رُهُوقٌ**, Msb, yahut **رَهَقٌ**, TA,) (mecaz:) Namaz vakti bize geldi. (Mgh, * Msb, TA.) Ve bir hadiste şöyle denilmiştir: **اـِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ اـِلَى الشَّىْءِ فَلْيَرْهَقْهُ**, yani [sizden biri şeye doğru namaz kıldığında] ona yaklaşsın. (JK, S. [Mgh’de: **اـِلَى سُتْرَةٍ فَلْيَرْهَقْهَا**, yani bu maksat için diktiği bir şeye doğru, vb.]) Yine şöyle denir: **طَلَبْتُ فُلَانًا حَتَّى رَهِقْتُهُ**, mastar ismi **رَهَقٌ**, Böyle birini aradım; nihayet ona yaklaştım; ve bazen mânâsı: onu aldım; yahut bazen mânâsı: onu almadım. (S.) Ve **طَلَبْتُ الشَّىْءَ حَتَّى رَهِقْتُهُ وَكِدْتُ آخُذُهُ أَوْ أَخَذْتُهُ** [Şeyi aradım; nihayet ona yaklaştım; ve onu neredeyse aldım, yahut onu aldım]. (Az, Msb.) Ve **رَهَقَ شُخُوصُ فُلَانٍ**, yani (mecaz kabul edilerek:) [falancanın gidişi, yahut çıkıp gitmesi] yaklaştı. (S.) ↓ **أَرْهَقْتُهُ** da “ona yaklaştım” mânâsına gelir; eşanlamlısı: **دَانَيْتُهُ**. (Msb.) Ve şöyle denir: **اللَّيْلُ** ↓ **أَرْهَقَكُمُ فَأَسْرِعُوا**, yani (mecaz:) Gece size yaklaştı; öyleyse acele edin; eşanlamlısı: **دَنَا**. (TA.) ― -b2- Yine dersin ki: **رَهِقَهُ بِمَا يَكْرَهُ**, mastar ismi **رَهَقٌ**, Ona hoşlanmadığı, yahut nefret ettiği şeyi yaptı. (JK.) ― -b3- Ve **رَهِقْتُ اـِثْمًا**: 4’e bak. -A2- **رَهِقَ** geçişsiz fiil olarak: aşağıda onun mastar ismi olan **رَهَقٌ**’a bak.

**رُهِّقَ**
2 **رُهِّقَ** ذ Kendisine **رَهَقٌ** [bk. o] nispet edilen kimse oldu. (Mgh.) [Kendisine cehalet nispet edilen; dini hususunda şüphe konusu olan: (aşağıdaki ism-i fâile bak:) yahut kötü davranışla itham edilen.] Bir hadiste şöyle denilmiştir: **صَلَّى عَلَى امْرَأَةٍ تُرَهَّقُ**, (S, Mgh,) mânâsı: [kötü davranışla] itham edilen bir kadın üzerine namaz kıldı. (S.)

**راهق**
3 **راهق** ذ , (S, Msb, K,) ve **راهق الحُلُمَ**, (JK, Az, K, hepsi خلف maddesinde,) mastar ismi **مُرَاهَقَةٌ**, (Msb,) O (erkek çocuk) bulûğa, yahut erkekliğe erişmeye yakın oldu, yahut yakınlaştı; (S, Msb, K;) bunun gibi ↓ **ارهق**, mastar ismi **اـِرْهَاقٌ**. (Msb.) Ve **راهقت العِشْرِينَ** [yirmi yaşa yaklaşmış oldu]. (K, عصر maddesinde.)

**ارهقهُ طُغْيَانًا**
4 **ارهقهُ طُغْيَانًا** ذ **أَغْشَاهُ اـِيَّاهُ** ile aynı mânâdadır [yani: Aşırı azgınlığı onun üzerine getirdi; aslında onu örten bir şey gibi]; (S, K;) ve **أَلْحَقَهُ بِهِ** [yani: onu ona ulaştırdı, yahut ona yetiştirdi, yahut ona isabet ettirdi]. (K.) Kur’ân’da xviii. 79’da şöyle denilmiştir: **فَخَشِينَا أَنْ يُرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَكُفْرًا**, mânâsı: [Hoş görmedik] ki, onun edepsiz davranışı sebebiyle, aşırı azgınlığı ve nankörlüğü onların ikisinin üzerine getirsin; böylece onlara kötülük getirmiş olsun: yahut onların ikisinin imanına onun aşırı azgınlığını ve nankörlüğünü eklesin; böylece bir evde iki mümin ve bir aşırı azgın ve nankör bulunsun: yahut onların ikisine onun aşırı azgınlığını ve nankörlüğünü aktarsın. (Ksh, Bd. [Ayrıca **خَشِىَ**’ye de bak.]) Ve şöyle denir: **أَرْهَقَنِى فُلَانٌ اـِثْمًا** ↓ **حَتَّى رَهِقْتُهُ**, mânâsı: Falanca bana bir günahın yükünü yükledi [sanki günahı bir yük gibi üzerime getirdi], nihayet ben onu taşıdım. (S.) Ve **أَرْهَقْتُ الرَّجُلَ أَمْرًا**: Erkeğe bir şeyi, yahut bir olayı taşımayı, yahut katlanmayı yaptırdım, yahut ondan istedim, yahut onu buna zorladım. (Msb.) Ve **راهقهُ عُسْرًا**: Ona zor bir şeyi yaptırdı, yahut ondan istedi, yahut onu buna zorladı: (AZ, S, Mgh, K:) yahut ona bir zorluğu onun üzerine gelen, aslında onu örten bir şey gibi, getirdi; eşanlamlısı: **أَغْشَاهُ اـِيَّاهُ**. (Ksh ve Bd, xviii. 72’de.) Ve **ارهقهُ**, tek başına: Ondan zor bir şey istedi. (S, Msb, K.) Dersin ki: **لَا تُرْهِقْنِى لَا أَرْهَقَكَ اللّٰهُ** Benden zor bir şey isteme: Allah senden zor bir şey istemesin. (AZ, S, K.) Ve **اـِرْهَاقٌ** ayrıca şu mânâya gelir: Bir adamı gücünün yetmediği bir şeyi yapmaya sevk etmek, yahut zorlamak. (Az, K, TA.) ― -b2- Yine dersin ki: **أَرْهَقْنَاهُمُ الخَّيْلَ** Süvarileri onlara yetiştirdik, yahut onlara ulaştırdık: (TA:) yahut buna yakın kıldık. (JK.) ― -b3- Ve **ارهق الصَّلَاةَ** (mecaz:) Namazı geciktirdi (JK, S, Mgh, Msb, K, TA); ta ki ötekine [ondan sonraki namaza] yaklaştı, (JK,) yahut ötekine neredeyse yaklaştı, (Mgh, K, TA,) yahut ötekinin vakti yaklaştı. (S, Msb.) ― -b4- Ve **أَرْهَقْتُهُ أَنْ يُصَلِّىَ** **أَعْجَلْتُهُ عَنْهَا** ile aynı mânâdadır [yani: onu ondan (namazdan) alıkoyacak şekilde acele ettirdim: عجل maddesindeki benzer ibarelere bak]. (K.) ― -b5- Ayrıca 1’e, paragrafın sonuna yakın iki yerde bak: ― -b6- ve 3’e bak. -A2- **ارهقت الدَّابَّةُ السَّرْجَ**: زهق maddesinde 4’e bak.

**رَهَقٌ**
**رَهَقٌ** ذ Yasak şeyleri yapmak: (S, Mgh, Msb, K:) haksızlık; haksız, zalim, incitici, yahut zorba davranış: (Fr, S, K:) Kur’ân lxxii. 13’te bu mânâdadır, (S, TA,) Fr’ye göre; yahut bazılarına göre önceki mânâ: (TA:) kötülük yapmak: (AA, K:) ve **اـِرْهَاقٌ**’tan bir isim olup, bir adamı gücünün yetmediği bir şeyi yapmaya sevk etmek, yahut zorlamak mânâsına gelir: (Az, K:) aklî hafiflik; yahut tabiatta yahut tavırda hafiflik ve acelecilik; (S, K;) ve aşırı itaatsizlik: Kur’ân lxxii. 6’da böyledir, (S, TA,) bazılarına göre: (TA:) ahmaklık, yahut budalalık: hafiflik: (K:) yahut cehalet ve aklın hafifliği: (JK:) ve kötü huyluluk, yahut kötü tabiat: (TA:) ve acele: (K:) ve yalan söyleme: (Mgh, K:) bu mânâların hepsinde, [yani K’dan zikredilenlerin hepsinde ve görünüşe göre yukarıda ve aşağıda diğerlerinde de,] onun fiili ↓ **رَهِقَ**, muzâri‘i **رَهَقَ**’tır; [mânâsı: Yasak şeyleri yaptı; haksız, zalim, incitici, yahut zorba davrandı; vb.:] (K, TA:) ve bunun mastar ismidir: (TA:) ve ayrıca şu mânâlar da ona nispet edilmiştir [Kur’ân’da geçtiği yerlerin müfessirlerince]: şüphe, yahut kötü zan; ve günah; Katâde’ye göre: alçaklık, rezillik, yahut bayağılık; ve zayıflık; Zj’ye göre: hata; İbn El-Kelbî’ye göre: ve kötü, yahut bozuk davranış; ve kibir; ve bu iki mânâda ↓ **رَهْقَةٌ** da böyledir: ve bir günahı yahut suçu yahut kusuru işlemek; eşanlamlısı: **عَنَتٌ**: ve (bir kötülüğün) ulaşması yahut yetişmesi fiili: ve helâk. (TA.)

**رَهِقٌ**
**رَهِقٌ** ذ Davranışında yahut karakterinde **رَهَقٌ** [yukarıda açıklanan; yani yasak şeyleri yapan; vb.] bulunan adam: (O:) aceleci: kötülüğü çabuk yapan: ve kendini beğenmiş; kibirli, yahut mağrur. (TA.) Ve **رَهِقَةٌ**: Kötü kadın; yahut zina eden kadın. (TA.)

**رَهْقَةٌ**
**رَهْقَةٌ** ذ : **رَهَقٌ**’a bak.

**يَعْدُو الرَّهَقَى**
**يَعْدُو الرَّهَقَى** ذ Hızlı koşar; öyle ki onu takip edene zor olanı yahut gücünün üstünde olanı yaptırır (**حَتَّى يُرْهِقَ طَالِبَهُ**, yahut CK’de olduğu üzere **حتّى يُرْهَقَ طَالِبُهُ** [ki bu, fiilen aynı şeydir]): (M, K, TA:) yahut hızlı koşar; öyle ki, neredeyse ulaşır, yahut yetişir (**حتّى يَكَادَ يَرْهَقُ,**) takip ettiği şeye. (JK.)

**رُهْقَانُ مِائَةٍ**
**رُهْقَانُ مِائَةٍ** ذ : hemen sonra gelene bak.

**رُهَاقُ مِائَةٍ**
**رُهَاقُ مِائَةٍ** ذ ve **رِهَاقُ مِائِةٍ** Yüz kadar: (AZ, ISk, JK, S, K;) bunun gibi **مائة** ↓ **رُهْقَانُ**: (S’nin nüshalarımdan birinde böyle:) bir adamın develeri için böyle denir, (JK,) yahut bir erkekler topluluğu için böyle denir. (AZ, ISk, S.)

**رَهُوقٌ**
**رَهُوقٌ** ذ Geniş adımlı ve hızlı, yahut pek iyi bir dişi deve; onu yeden kimsenin üzerine gelir; öyle ki ayaklarıyla neredeyse ona basar. (En Nadr, K.)

**رَهِيقٌ**
**رَهِيقٌ** ذ Şarap: (K:) **رَحِيقٌ**’un lehçe varyantıdır; tıpkı **مَدْهٌ**’ün **مَدْحٌ**’dan olması gibi. (TA.)

**رَاهِقٌ**
**رَاهِقٌ** ذ erkek çocuğa söylenir; ve kıza söylenen **رَاهِقَةٌ**: On yaştan on bir yaşa kadar. (TA.) [Ayrıca **مُرَاهِقٌ**’a da bak.]

**رَيْهُقَانٌ**
**رَيْهُقَانٌ** ذ Safran. (JK, IDrd, S, K.)

**مُرْهَقٌ**
**مُرْهَقٌ** ذ Ulaşılmış, yahut yetişilmiş, (JK, S, O, K,) öldürülmek üzere. (S, O.) ― -b2- Sıkıştırılmış. (Ham s. 682.)

**أَتَيْنَا فِى العُصَيْرِ المُرْهِقَةِ**
**أَتَيْنَا فِى العُصَيْرِ المُرْهِقَةِ** ذ (mecaz:) [görünüşe göre: İkindi namazının vakti yaklaşırken geldik; **العُصَيْر** ise **العَصْرُ**’un küçültmesidir: birinci paragrafın sonuna yakın **أَرْهَقَكُمُ اللَّيْلُ فَأَسْرِعُوا** ibaresine bak]. (TA.)

**مُرَهَّقٌ**
**مُرَهَّقٌ** ذ İnsanların kendisine geldiği kimse (S, K, TA) sıkça, (TA,) ve ikametgâhına misafirlerin konduğu kimse. (JK, S, K, * TA.) ― -b2- Ayrıca kendisine **رَهَقٌ** [bk. o] nispet edilen kimse: (JK, K:) [TA’da fiili yok denilmiştir; fakat durum böyle değildir: 2’ye bak:] hakkında kötülük düşünülen kimse: (JK, S, K:) yahut kötülükle, yahut aklî hafiflikle itham edilen: (TA:) kendisine cehalet nispet edilen: (Mgh;) dini hususunda şüphe konusu olan: (Mgh, TA:) [davranışta] bozuk: kendisinde keskinlik [huy sertliği] ve aklî hafiflik bulunan. (TA.)

**مُرَاهِقٌ**
**مُرَاهِقٌ** ذ Bulûğa yakın; erkek çocuğa söylenir: (JK, Mgh, TA:) ve ة ile kıza söylenir. (TA.) [Ayrıca **رَاهِقٌ**’a da bak.] ― -b2- [Bundan dolayı,] **دَخَلَ مَكَّةَ مُرَاهِقًا** (mecaz:) Mekke’ye [haccı eda etmek için] [münasip] vaktin sonuna yakın girdi; öyle ki Arafat’ta vakfeyi neredeyse kaçırdı. (Nh, O, K, TA.) Ve **صَلَّى الظُّهْرَ مُرَاهِقًا** (mecaz:) Öğle namazını vakti neredeyse kaçıracak şekilde kıldı. (TA.)
