# روث — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%88%D8%AB/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%88%D8%AB/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [روث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%88%D8%AB.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: روث

الرَّوْثَةُ: واحدة الرَّوْثِ والأَرواثِ؛ وقد راثَ الفرسُ. وفي المثل: أَحُشُّكَ وتَرُوثُني.
ابن سيده: الرَّوْثُ رَجِيعُ ذي الحافر، والجمع أَرواث. عن أَبي حنيفة: راثَ رَوْثاً. والمَراثُ والمَرْوَثُ: مَخْرَجُ الرَّوْثِ. التهذيب يقال لكل ذي حافر: قد راثَ يَرُوثُ رشوثاً. وخَوْرانُ الفرس: مَراثُه. وفي حديث الاستنجاء: نَهَى عن الرَّوْث.
وفي حديث ابن مسعود: فأَتَيْتُه بحَجَرين ورَوْثة، فردَّ الرَّوثَة. والرَّوْثةُ: مُقَدَّمُ الأَنْف أَجمعَ؛ وقيل: طَرَفُ الأَنْف، حيثُ يَقْطُرُ الرُّعافُ. غيره: ورَوْثَةُ الأَنْف طَرَفُه. والرَّوْثة: طَرَفُ الأَرْنبة؛ يقال: فلان يَضْرِبُ بلسانه رَوْثةَ أَنفِه؛ وفي حديث حسان بن ثابت: أَنه أَخْرج لسانَه فضَرَبَ به رَوْثَة أَنفه أَي أَرْنَبَته وطَرَفه من مُقدَّمه. وفي حديث مُجاهد: في الرَّوْثة ثُلِّي الدية. وفي الحديث: أَنَّ رَوْثَةَ سيفِ رسول الله، صلى الله عليه وسلم، كانَت فِضَّةً؛ فُسِّرَ أَنها أَعلاه مما يلي الخِنْصَرَ من كَفِّ القابضِ. ورَوْثةُ العُقابِ: مِنْقارُها؛ قال أَبو كبير الهُذَليُّ يصف عُقاباً:
حتى انْتَهَيْتُ إِلى فراشِ غرِيرَةٍ
سَوداءَ، رَوْثَةُ أَنْفِها كالمِخْصَفِ

### Türkçe

**الرَّوْثَةُ**: **الرَّوْثِ** ve **الأَرواثِ**’ın bir tanesi; ve at **راثَ** etti. Ve meselde: “Seni dışkılatırım da sen beni **تَرُوثُني** edersin.”

İbn Sîde: **الرَّوْثُ** tırnaklı olanın dışkısıdır; cem‘i **أَرواث**tır. Ebû Hanîfe’den: **راثَ رَوْثاً**. Ve **المَراثُ** ve **المَرْوَثُ**: **الرَّوْثِ**’un çıktığı yer.

**التهذيب**: Her tırnaklı için “**قد راثَ يَرُوثُ رشوثاً**” denir. Ve atın **خَوْرانُ**’ı: onun **مَراثُ**’ıdır. Ve istincâ hadîsinde: **الرَّوْث**’tan nehyetti.

Ve İbn Mes‘ûd hadîsinde: “Ona iki taş ve bir **رَوْثة** ile geldim; **الرَّوثَة**’yi geri çevirdi.”

Ve **الرَّوْثةُ**: burnun ön kısmının tamamıdır; ve denildi ki: burnun ucu, burun kanamasının damladığı yer. Başkası: burnun **رَوْثَةُ**’si onun ucudur. Ve **الرَّوْثة**: **الأَرْنبة**’nin ucu; denir ki: falan, diliyle burnunun **رَوْثةَ**’sine vurur. Ve Hassân b. Sâbit hadîsinde: dilini çıkardı da onunla burnunun **رَوْثة**’sine vurdu; yani onun **أَرْنَبَته**’sine ve ön kısmından olan ucuna. Ve Mücâhid hadîsinde: **الرَّوْثة** hakkında diyetin üçte biri (vardır). Ve hadîste: Resûlullah’ın, صلى الله عليه وسلم, kılıcının **رَوْثَةَ**’si gümüş idi; onun, tutanın avucundan **الخِنْصَرَ** tarafına bitişik olan kısmından, onun en üstü olduğu şeklinde tefsir edildi. Ve kartalın **رَوْثةُ**’si: onun gagasıdır; Ebû Kebîr el-Hüzelî bir kartalı vasfederek dedi:

حتى انْتَهَيْتُ إِلى فراشِ غرِيرَةٍ
سَوداءَ، رَوْثَةُ أَنْفِها كالمِخْصَفِ
