# ريف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%8A%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%8A%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ريف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%8A%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ريف

الرِّيفُ: الخِصْبُ والسَّعةُ في المَآكل، والجمع أَرْيافٌ فقط. والرِّيفُ: ما قارَبَ الماء من أَرض العرب وغيرها، والجمع أَريافٌ ورُيُوفٌ. قال أَبو منصور: الرِّيفُ حيث يكون الحَضَرُ والمِياهُ. والرِّيفُ: أَرض فيها زرع وخِصْب. ورافَتِ الماشِيةُ أَي رَعَتِ الرِّيفَ. وفي الحديث: تُفْتَحُ الأَرْيافُ فيخرج إليها الناسُ؛ هي جمع رِيفٍ، وهو كل أَرض فيها زرع ونخل، وقيل: هو ما قارَبَ الماء من أَرض العرب وغيرها؛ ومنه حديث العُرَنِيِّين: كنا أَهل ضَرْعٍ ولم نكن أَهل رِيف أَي إنَّا من أَهل البادية لا من أَهْلِ المُدُنِ. وفي حديث فَرْوةَ بن مُسَيْكٍ: وهي أَرضُ رِيفِنا ومِيرَتِنا.
وتَرَيَّفَ القومُ وأَرْيَفوا وتَرَيَّفْنا وأَرْيَفْنا: صِرْنا إلى الرِّيفِ وحَضَروا القُرى ومَعِين الماء، ومن العرب من يقول رافَ البدوِيُّ يَريفُ إذا أَتى الرِّيفَ؛ ومنه قول الراجز:
جَوَّاب بَيْداءَ بها غُروفُ،
لا يأْكل البَقْل ولا يَريفُ،
ولا يُرى في بَيْتِه القَلِيفُ
وقال القطامي:
ورافٍ سُلافٍ شَعْشَعَ البحرُ مَزْجَها
لِتَحْمى، وما فينا عن الشُرْب صادِفُ
قالوا: رافٌ اسم للخمر، تَحْمى أَي تُسْكِرُ.
وأَرافَتِ الأَرضُ إرافةً وريفاً كما قالوا أَخْصَبَتْ إخْصاباً وخِصْباً سواء في الوَزْنِ والمعنى؛ قال ابن سيده: وعندي أَن الإرافةَ المصدر، والرِّيفُ الاسم، وكذلك القول في الإخْصابِ والخِصْب، وقد تقدم، وهي أَرضٌ ريِّفَةٌ، بتشديد الياء.

### Türkçe

**الرِّيفُ**: verimlilik ve yiyeceklerde bolluk; çoğulu yalnızca **أَرْيافٌ**’dur.
Ve **الرِّيفُ**: Arapların toprağından ve başkasından suya yakın olan şey; çoğulu **أَريافٌ** ve **رُيُوفٌ**. Ebû Mansûr dedi: **الرِّيفُ**; yerleşik hayatın ve suların bulunduğu yerdir. Ve **الرِّيفُ**: içinde ekin ve verimlilik bulunan toprak. Ve **رافَتِ الماشِيةُ** yani **رَعَتِ الرِّيفَ** (hayvanlar **الرِّيفُ**’i otladı). Hadiste: “**تُفْتَحُ الأَرْيافُ** da insanlar oraya çıkar”; o, **رِيفٍ**’in çoğuludur; o da içinde ekin ve hurma bulunan her topraktır. Ve denildi: o, Arapların toprağından ve başkasından suya yakın olan şeydir; ondan **العُرَنِيِّين** hadisi: “Biz süt ehli idik ve **رِيف** ehli değildik” yani biz, şehir ehli değil, bedevî ehliyiz. Ve **فَرْوةَ بن مُسَيْكٍ** hadîsinde: “Ve o, **رِيفِنا**’nın ve **مِيرَتِنا**’nın toprağıdır.”

Ve **تَرَيَّفَ القومُ** ve **أَرْيَفوا** ve **تَرَيَّفْنا** ve **أَرْيَفْنا**: **الرِّيفِ**’e gittik; köylere ve su kaynağına yerleştiler. Araplardan kimi: bedevî **رافَ** **يَريفُ** der; **الرِّيفَ**’e geldiği zaman. Ondan, recez söyleyenin sözü:
“Çorak bir çölü aşan; onda çukurlar vardır,
Yeşillik yemez ve **يَريفُ** etmez,
Ve evinde **القَلِيفُ** görülmez.”

Ve el-Kutâmî dedi:
“Ve **رافٍ**; saf, berrak; deniz onun karışımını parıl parıl etti,
Sarhoş etsin diye; ve içmeden bizi alıkoyan yoktur.”

Dediler ki: **رافٌ** şarap için bir isimdir; **تَحْمى** yani **تُسْكِرُ** (sarhoş eder).

Ve **أَرافَتِ الأَرضُ** **إرافةً** ve **ريفاً**; tıpkı “**أَخْصَبَتْ** **إخْصاباً** ve **خِصْباً**” dedikleri gibi; vezin ve mânâda eşittir. İbn Sîde dedi: Bana göre **الإرافةَ** mastardır, **الرِّيفُ** isimdir; ve söz, **الإخْصابِ** ve **الخِصْب** hakkında da böyledir; ve daha önce geçti. Ve o, **أَرضٌ ريِّفَةٌ**’dir; yâ’nın şeddelenmesiyle.
