# ريف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%8A%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B1%D9%8A%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ريف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B1%D9%8A%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ريف

الريف، بالكسر: أرض فيها زرع وخصب، والجمع: أرياف، نقله الجوهري، والأزهري، ومنه الحديث: )تفتح الأرياف فتخرج إلها الناس(. وقال الليث: الريف: الخصب والسعة في المأكل والمشرب، كذا نص العباب، ونص اللسان: السعة في المآكل، والجمع: أرياف، فقط، قال غيره: الريف: ما قارب الماء من أرض العرب وغيرها، كما في العباب، واللسان، والجمع: أرياف، وريوف، وفي شرح شيخنا: قلت الأولى حذف العرب، وأن يقول من الأرض مطلقا، وهو الظاهر، كما قاله جماعة. انتهى، أو حيث يكون الخضر، والمياه، والزروع، نقله الأزهري. وراف البدوي، يريف: أتاه، ومنه قول الراجز:
  جواب بيداء بها غروف
  لا يأكل البقل ولا يريف
  ولا يرى في بيته القليف كأريف، نقله الجوهري، يقال أيضا: تريف: إذا حضر القرى، وهي المياه، رافت الماشية: رعته، أي: الريف، وهي الأرض ذات الخصب. والراف: الخمر، هنا ذكره الأزهري، والأولى ذكره في روف كما قدمنا. هي أرض ريفة، ككيسة نقله الجوهري: أي خصبة، وأرافت الأرض، نقله الجوهري، إرافة، وريفا، وأريفت، كما قالوا: أخصبت إخصابا، وخصبا، سواء في الوزن والمعنى، قال ابن سيده: وعندي أن الإرافة المصدر، والريف الاسم، وكذلك القول في الإخصاب، والخصب. قال ابن عباد: رايف للظنة، أي: قارفها، وطنف لها، كما في العباب.

### Türkçe

**الريف**، kesre ile: içinde ekin ve verim bulunan toprak; çoğulu: **أرياف**; bunu **الجوهري** ve **الأزهري** nakletti. Ondandır hadis: “**تفتح الأرياف فتخرج إلها الناس**”. **الليث** dedi: **الريف**: yiyecek ve içecekte bolluk ve genişlik; **العباب**’ın nassı böyledir; **اللسان**’ın nassı: yiyeceklerde genişlik; çoğulu: yalnızca **أرياف**. Başkası dedi: **الريف**: Arapların toprağından ve başkasından suya yakın olan şey; **العباب** ve **اللسان**’da olduğu gibi; çoğulu: **أرياف** ve **ريوف**. Şeyhimizin şerhinde: “Ben dedim: evlâ olan **العرب**’ı hazfetmek ve ‘topraktan mutlak olarak’ demesidir; ve bu zâhirdir; bir cemaatin dediği gibi.” Bitti. Yahut yeşilliğin, suların ve ekinlerin bulunduğu yer; bunu **الأزهري** nakletti.

Ve **راف** bedevî, **يريف**: ona geldi. Ondandır râcizin sözü:
  “Bir cevap; ıssız bir çöl, onda çukurlar var
  Yeşillik yemez ve **يريف** etmez
  Ve evinde **القليف** görmez”

**كأريف**; bunu **الجوهري** nakletti. Yine denir: **تريف**: köyleri, yani suları, hazır bulunduğu zaman. **رافت** davar: onu otladı; yani **الريف**’i; ve o, verim sahibi topraktır.

Ve **الراف**: şarap; burada onu **الأزهري** zikretti; evlâ olan, onu daha önce takdim ettiğimiz gibi **روف**’ta zikretmektir.

O, **ريفة** bir topraktır, **ككيسة**; bunu **الجوهري** nakletti: yani verimli. Ve **أرافت** toprak; bunu **الجوهري** nakletti; **إرافة** ve **ريفا** (olarak). Ve **أريفت**; “**أخصبت** **إخصابا** ve **خصبا**” dedikleri gibi; vezin ve mânâda eşittir. **ابن سيده** dedi: “Benim yanımda **الإرافة** masdardır, **الريف** isimdir; ve **الإخصاب** ile **الخصب** hakkında söz de böyledir.”

**ابن عباد** dedi: **رايف** şüphe için; yani onu işledi ve ona meyletti; **العباب**’da olduğu gibi.
